Ewangelia Łukasza 16:1
Powiedział też do uczniów: Pewien bogaty człowiek miał zarządcę, którego oskarżono przed nim, że trwoni jego majątek.
Ewangelia Łukasza 16: poznaj główne tematy i zastosuj je w swoim życiu już dziś
Liczba wersetów: 31 | Biblia BibleGuided — Polski
Powiedział też do uczniów: Pewien bogaty człowiek miał zarządcę, którego oskarżono przed nim, że trwoni jego majątek.
Przywołał go do siebie i powiedział mu: Co to słyszę o tobie? Zdaj sprawę ze swojego zarządu, bo już nie będziesz mógł być zarządcą.
Na to zarządca powiedział sam do siebie: Co ja zrobię, skoro mój pan pozbawia mnie zarządu? Kopać nie mogę, żebrać się wstydzę.
Wiem, co zrobię, żeby mnie ludzie przyjęli do swoich domów, gdy będę usunięty z zarządu.
W Ewangelii Łukasza 16:4 zarządca, który ma stracić stanowisko, planuje zdobyć życzliwość ludzi, by przyjęli go pod swój dach. W kontekście przypowieści wyjaśnia to, dlaczego …
Przeczytaj pełną analizęPrzywołał więc do siebie każdego z dłużników swojego pana i zapytał pierwszego: Ile jesteś winien mojemu panu?
Ten odpowiedział: Sto beczek oliwy. On mu powiedział: Weź swoje zobowiązanie, siadaj szybko i napisz: pięćdziesiąt.
Następnie pytał drugiego: A ty ile jesteś winien? Ten odpowiedział: Sto korcy pszenicy. Mówi mu: Weź swoje zobowiązanie i napisz: osiemdziesiąt.
Pan pochwalił nieuczciwego zarządcę, że roztropnie postąpił. Bo synowie tego świata są roztropniejsi w stosunkach z ludźmi podobnymi do siebie niż synowie światłości.
Ja też wam mówię: Pozyskujcie sobie przyjaciół niegodziwą mamoną, aby gdy wszystko się skończy, przyjęto was do wiecznych przybytków.
Kto w drobnej rzeczy jest wierny, ten i w wielkiej będzie wierny; a kto w drobnej rzeczy jest nieuczciwy, ten i w wielkiej będzie nieuczciwy.
Ewangelia Łukasza 16:10 uczy, że wierność i uczciwość w małych sprawach pokazują, jak człowiek postąpi w większych. W kontekście przypowieści o zarządcy Jezus odnosi tę …
Przeczytaj pełną analizęJeśli więc w zarządzaniu niegodziwą mamoną nie okazaliście się wierni, kto wam powierzy prawdziwe dobro?
W Ewangelii Łukasza 16:11 Jezus uczy, że wierność w obchodzeniu się z pieniędzmi i dobrami materialnymi pokazuje, czy można powierzyć komuś prawdziwe, trwałe dobro. W …
Przeczytaj pełną analizęJeśli w zarządzaniu cudzym dobrem nie okazaliście się wierni, kto wam da wasze?
Żaden sługa nie może służyć dwom panom. Bo albo jednego będzie nienawidził, a drugiego miłował; albo z tamtym będzie trzymał, a tym wzgardzi. Nie możecie służyć Bogu i mamonie.
Słuchali tego wszystkiego chciwi na pieniądze faryzeusze i drwili z Niego.
Powiedział więc do nich: To wy właśnie wobec ludzi udajecie sprawiedliwych, ale Bóg zna wasze serca. Bo to, co uchodzi za wielkie wśród ludzi, jest obrzydliwością w oczach Bożych.
Aż do Jana sięgało Prawo i Prorocy; odtąd głosi się Dobrą Nowinę o królestwie Bożym i każdy gwałtem wdziera się do niego.
Ewangelia Łukasza 16:16 mówi, że Jan Chrzciciel zamyka okres Prawa i Proroków, a wraz z Jezusem głoszona jest Dobra Nowina o królestwie Bożym. Słowa o …
Przeczytaj pełną analizęLecz łatwiej niebo i ziemia przeminą, niż żeby jedna kreska miała odpaść z Prawa.
Każdy, kto oddala swoją żonę, a bierze inną, popełnia cudzołóstwo; i kto oddaloną przez męża bierze za żonę, popełnia cudzołóstwo.
Ewangelia Łukasza 16:18 naucza, że rozwód i ponowny związek mogą naruszać wierność małżeńską: Jezus nazywa cudzołóstwem oddalenie żony i poślubienie innej osoby, a także poślubienie …
Przeczytaj pełną analizęŻył pewien bogaty człowiek, który ubierał się w purpurę i bisior i dzień w dzień świetnie się bawił.
Ewangelia Łukasza 16:19 przedstawia bogacza żyjącego w zbytku: nosi kosztowne szaty i codziennie ucztuje. Sam werset nie potępia wprost posiadania majątku, lecz przygotowuje kontrast z …
Przeczytaj pełną analizęU bramy jego pałacu leżał żebrak okryty wrzodami, imieniem Łazarz.
Pragnął on nasycić się odpadkami ze stołu bogacza; ponadto i psy przychodziły i lizały jego wrzody.
Umarł żebrak i aniołowie zanieśli go na łono Abrahama. Umarł także bogacz i został pogrzebany.
Gdy w Otchłani, pogrążony w mękach, podniósł oczy, zobaczył z daleka Abrahama i Łazarza na jego łonie.
I zawołał: Ojcze Abrahamie, ulituj się nade mną i poślij Łazarza; niech koniec swojego palca umoczy w wodzie i ochłodzi mój język, bo strasznie cierpię w tym płomieniu.
Lecz Abraham odpowiedział: Przypomnij sobie, synu, że za życia otrzymałeś swoje dobra, a Łazarz przeciwnie, niedolę; teraz on tu doznaje pociechy, a ty cierpisz męki.
A oprócz tego między nami a wami zionie ogromna przepaść, tak że nikt, choćby chciał, nie może stąd przejść do was ani stamtąd przedostać się do nas.
Tamten powiedział: Proszę cię więc, ojcze, poślij go do domu mojego ojca.
Mam bowiem pięciu braci: niech ich przestrzeże, żeby i oni nie przyszli na to miejsce męki.
Lecz Abraham odpowiedział: Mają Mojżesza i Proroków, niech ich słuchają.
W Ewangelii Łukasza 16:29 Abraham odpowiada bogaczowi, który prosi o ostrzeżenie swoich braci. Przypomina, że mają Pisma, czyli „Mojżesza i Proroków”, i powinni ich słuchać. …
Przeczytaj pełną analizęNie, ojcze Abrahamie – odpowiedział tamten – lecz gdyby ktoś z umarłych poszedł do nich, to się nawrócą.
Odpowiedział mu: Jeśli Mojżesza i Proroków nie słuchają, to choćby ktoś z umarłych powstał, nie uwierzą.
Przypowieść o zarządcy prowadzi do wezwania, by korzystać z powierzonych dóbr roztropnie i wiernie. Pieniądze nie są celem samym w sobie, a wierność w małych sprawach ujawnia charakter człowieka.
Jezus pokazuje, że pieniądze mogą stać się konkurencyjnym panem. Nie da się jednocześnie podporządkować życia Bogu i uczynić z bogactwa nadrzędnego celu.
Historia bogacza i Łazarza odwraca oczekiwania związane z dostatkiem i nędzą. Bogacz zostaje osądzony nie za sam fakt posiadania dóbr, lecz za obojętność wobec człowieka leżącego u jego bramy.
Rozdział osadzony jest w realiach pierwszego wieku, w których zarządcy mogli kierować majątkiem właściciela i rozliczać jego dłużników. Oliwa i pszenica były ważnymi dobrami, a długi wiązały się z codziennym życiem gospodarczym. Jezus kieruje część nauczania do uczniów, a następnie odpowiada faryzeuszom, których Łukasz przedstawia jako przywiązanych do pieniędzy. W opowieści o bogaczu pojawiają się znane żydowskie postacie i obrazy, takie jak Abraham, Mojżesz i Prorocy.
Rozdział ma trzy wyraźne części. Wersety 1–13 zawierają przypowieść o zarządcy oraz naukę o wierności, pieniądzach i służbie. Wersety 14–18 przedstawiają reakcję faryzeuszów i odpowiedź Jezusa, obejmującą Prawo, królestwo Boże oraz małżeństwo. Wersety 19–31 tworzą opowieść o bogaczu i Łazarzu, zakończoną rozmową o Mojżeszu i Prorokach.
Łukasz 16 pokazuje, że dobra materialne podlegają Bożej ocenie i powinny służyć dobru, a nie panować nad człowiekiem. Nauka o niemożności służenia Bogu i mamonie stawia pytanie o lojalność serca. Opowieść o bogaczu i Łazarzu ostrzega przed obojętnością na cierpienie oraz podkreśla powagę Bożego sądu. Nie jest ona pełnym opisem wszystkich szczegółów życia po śmierci; jej wyraźnym akcentem jest odpowiedzialność za sposób życia i za odpowiedź na świadectwo Pisma.
Rozdział może skłaniać do namysłu nad lękiem o pieniądze, poczuciem winy, nierównością i cierpieniem. Jego przesłanie można odczytywać jako zachętę do odpowiedzialnego korzystania z dóbr i zauważania osób w potrzebie. Opowieść o sądzie nie powinna być używana do zawstydzania osób ubogich ani do stawiania diagnoz dotyczących czyjegoś losu wiecznego. Rozważanie tekstu nie zastępuje wsparcia duszpasterskiego ani pomocy specjalisty w sytuacji silnego cierpienia.
Rozdział zachęca do przyjrzenia się temu, jak pieniądze, czas i inne powierzone zasoby służą codziennym decyzjom. Wierność zaczyna się w zwykłych, niewielkich obowiązkach. Nauka Jezusa zachęca też, by dostrzegać osoby potrzebujące znajdujące się blisko i reagować na ich sytuację z godnością oraz odpowiedzialnością. Słuchanie Pisma wiąże się z konkretnym postępowaniem, a nie tylko z deklaracją wiary.
Pochwała dotyczy jego roztropności w obliczu nadchodzącej zmiany, a nie nieuczciwości. Następne wersety podkreślają wierność i uczciwe zarządzanie dobrami.
Mamoną nazwano bogactwo traktowane jak pan i ostateczny cel. Jezus ostrzega, że taka lojalność może konkurować ze służbą Bogu.
Nie. To opowieść z mocnym wezwaniem do odpowiedzialności, miłosierdzia i słuchania Pisma. Nie należy traktować jej jako kompletnego opisu wszystkich szczegółów życia po śmierci.
Wskazuje, że bracia bogacza mają już dostęp do świadectwa Pisma i powinni na nie odpowiedzieć. Zakończenie podkreśla, że nawet niezwykły znak nie musi zmienić serca, które odrzuca Boże wezwanie.
Historia Łazarza przywołuje samotność i cierpienie, które mogą pozostawać niezauważone tuż obok dostatku. Rozdział przypomina, że Bóg widzi człowieka pomijanego przez innych, a jego godność nie zależy od pozycji ani majątku.
Pierwsza przypowieść nie pochwala oszustwa: Jezus wydobywa z niej roztropność zarządcy, po czym przechodzi do wyraźnego wezwania do wierności. Końcowa opowieść korzysta z obrazów znanych słuchaczom i podporządkowuje je głównemu tematowi: odpowiedzialności za dobra oraz za odpowiedź na Pismo.
Nauka o wierności w małych sprawach łączy codzienne decyzje z większymi wartościami. Rozdział pokazuje też, że odpowiedzialne gospodarowanie obejmuje nie tylko własne potrzeby, lecz także uważność na ludzi, których łatwo przeoczyć.
Rozdział stawia w centrum pytanie o to, czemu człowiek oddaje swoje zaufanie i lojalność. W obliczu wieczności rzeczy uznawane za wielkie tracą znaczenie, jeśli odgradzają serce od Boga i od bliźniego.
Studium rozdziału e-mailem
Otrzymuj fragmenty Pisma Świętego, modlitwę i prosty kolejny krok związany z tym rozdziałem.
Ważne zastrzeżenie: Te wskazówki biblijne nie zastępują profesjonalnej opieki w zakresie zdrowia psychicznego. Jeśli doświadczasz objawów kryzysu, skontaktuj się z Centrum Wsparcia dla Osób w Kryzysie Psychicznym pod numerem 800 70 2222 lub niezwłocznie poszukaj profesjonalnej pomocy.