Ewangelia Jana 11:56 – znaczenie i zastosowanie

Ludzie, o których mówi ten fragment, stanęli w świątyni i szukali Jezusa. Zanim padło jakiekolwiek rozstrzygnięcie, wymienili między sobą pytanie, które brzmi jak napięte oczekiwanie: czy przyjdzie na święto? W tej krótkiej wymianie słychać coś bardzo ludzkiego, bo tak właśnie czeka się wtedy, gdy nie wiadomo, czy to, na co liczymy, w ogóle się wydarzy. Ewangelista nie podaje żadnej odpowiedzi. Zostawia pytanie otwarte, tak jak było ono w ustach tych, którzy je zadali. Warto zauważyć, że cała scena rozgrywa się między ludźmi, zanim Jezus pojawi się w tym miejscu. Oczekiwanie staje się wtedy wspólne, bo każdy z nich ma w ręku tylko część niewiedzy. Ta niewielka scena przypomina, jak często szukanie zaczyna się od takich pytań, zadawanych wśród innych, którzy też nie znają ostatecznej odpowiedzi. Fragment nie mówi, co wydarzy się później ani kiedy oczekiwanie znajdzie spełnienie, dlatego nie należy w nim szukać gotowego pocieszenia. Zostaje w nim spokojna prawda o czasie, w którym ktoś szuka i jeszcze nie znalazł.

Ewangelia Jana 11:56 ukazuje Jerozolimę pełną oczekiwania, ale nie pewności. Ludzie przybyli na Paschę, by się oczyścić, i szukają Jezusa. W świątyni pytają: „Co wam się wydaje? Czyżby nie miał przyjść na święto?”. Nie jest to jeszcze wyznanie wiary ani odrzucenie Jezusa. Tekst pokazuje raczej rozmowę ludzi próbujących zrozumieć, czego się spodziewać. Kluczowe jest napięcie między świętem a zagrożeniem. Niedawno przywódcy postanowili zabić Jezusa, a teraz arcykapłani i faryzeusze nakazują donosić o miejscu Jego pobytu, by można Go było pojmać. Pytanie zgromadzonych nie pada więc w spokojnej próżni: przyjście Jezusa do Jerozolimy mogłoby oznaczać publiczne spotkanie, ale również niebezpieczeństwo. Nie należy jednak przypisywać wszystkim pytającym tych samych intencji; Ewangelista ich nie wyjaśnia. W tej scenie szukanie Jezusa nie oznacza jeszcze, że ktoś rozumie, kim On jest. Można o Nim rozmawiać i wypatrywać Jego obecności, a zarazem pozostawać w niepewności. Jan nie rozstrzyga tu, kto z tych ludzi wierzy. Pokazuje natomiast, że wokół Jezusa narasta napięcie, którego nie da się sprowadzić do zwykłego oczekiwania na świątecznego pielgrzyma.

Ewangelia Jana 11:56 pokazuje ludzi, którzy stoją w świątyni i zastanawiają się nad przyjściem Jezusa. Pytanie „Czyżby nie miał przyjść na święto?” pada wśród tłumu, który przybył do Jerozolimy przed Paschą, aby się oczyścić, jak mówi wcześniejszy wers (Ewangelia Jana 11:55). Ci ludzie już Go szukają, ale samo pytanie pokazuje, że nie są pewni, czy się pojawi. Ta niepewność ma swoje znaczenie. Ewangelista zestawia ją z decyzją arcykapłanów i faryzeuszów, którzy wydali polecenie, by donosić o miejscu pobytu Jezusa (Ewangelia Jana 11:57). Czytelnik wie więcej niż zgromadzeni w świątyni. Widzi, że Jezus wcześniej odszedł w okolice pustyni, a mimo to Jego obecność w Jerozolimie zbliża się wbrew planom tych, którzy chcą Go pojmać. Ten fragment pokazuje, jak często pytanie o Boga pojawia się w zwyczajnych zgromadzeniach i w rytmie przygotowań do świąt. Ludzie rozmawiają, szukają i zastanawiają się nad tym, co myślą. Samo pytanie jednak nie rozstrzyga sprawy. Rozstrzyga ją to, co Jezus uczyni w swoim czasie, a w chwili, gdy tłum się zastanawia, On jest już w drodze.

„Czyżby nie miał przyjść na święto?” W świątyni, gdy zbliża się Pascha, ludzie szukają Jezusa i próbują odgadnąć Jego zamiary. Pytanie brzmi zwyczajnie, lecz w jego tle jest napięcie: Jezus wycofał się z publicznego życia, a przywódcy wydali polecenie, by wskazać miejsce Jego pobytu. Święto, czas oczyszczenia i pamięci o Bożym ocaleniu, zbliża się wraz z niepewnością. Nie wiemy, co dokładnie czuli pytający ani czy ich troska była głęboka. Ewangelia pokazuje jednak wspólnotę, która nie przestaje wypatrywać Jezusa, choć nie ma pewności, czy się pojawi. W tym oczekiwaniu wiara nie jest jeszcze odpowiedzią na wszystkie pytania. Jest skierowaniem uwagi ku Temu, którego obecność nie podlega ludzkim planom. Można pomyśleć o progu świątyni: jedni przychodzą, by się oczyścić, inni pytają, czy Jezus przyjdzie. A On pozostaje poza ich zasięgiem, podążając drogą, której nie wyznacza lęk tłumu ani jego oczekiwania. Ten werset zostawia pytanie otwarte, ale nie puste: niepewność ludzi rozgrywa się tuż przed wydarzeniami, w których Jezus objawi, dokąd prowadzi Jego wierność.