Księga Joela 4 – znaczenie, tematy i zastosowanie

I oto w owych dniach i w owym czasie, gdy odmienię los jeńców Judy i Jeruzalem,

zgromadzę też wszystkie narody i zaprowadzę je na Dolinę Joszafat, i tam odbędę nad nimi sąd w sprawie mojego ludu i mojego dziedzictwa, Izraela, które rozproszyli wśród narodów, a podzielili moją ziemię;

a o mój lud rzucali los i wymieniali chłopca za nierządnicę, a dziewczynę sprzedawali za wino, aby pić.

I wy, Tyrze i Sydonie, co macie przeciwko Mnie, i wy, wszystkie okręgi filistyńskie? Chcecie wziąć na Mnie odwet? Jeśli tylko zechcecie Mi to uczynić, to Ja bardzo szybko obrócę wasz odwet wam na głowy.

Zabraliście moje srebro i złoto, a moje wspaniałe klejnoty zanieśliście do swoich świątyń.

Wy, którzy oddaliście synów Judy i synów Jeruzalem synom Jawanu po to, by ich oddalić od kraju.

W Księdze Joela 4:6 Bóg oskarża narody o sprzedawanie mieszkańców Judy i Jerozolimy ludom Jawanu oraz wypędzanie ich z ojczyzny. Werset ukazuje krzywdę ludzi potraktowanych …

Ja sprowadzę ich z miejsca, w które ich sprzedaliście, a waszą zemstę obrócę wam na głowę.

I oddam waszych synów i wasze córki w ręce synów judzkich, a oni sprzedadzą ich Sabejczykom, dalekiemu narodowi. Tak Pan powiedział.

Rozgłoście to między narodami, przygotujcie się na świętą wojnę, wezwijcie bohaterów! Niech przybędą i niech się zaciągną wszyscy waleczni mężczyźni!

Przekujcie wasze lemiesze na miecze, a wasze sierpy na oszczepy; kto jest słaby, niech powie: Jestem bohaterem.

Zgromadźcie się i przyjdźcie, wszystkie narody z okolicy, zbierzcie się! Sprowadź, Panie, swoich bohaterów!

Niech ockną się i przybędą te narody na Dolinie Joszafat, bo tam zasiądę i będę sądził okoliczne narody.

Zapuśćcie sierp, bo dojrzało żniwo; pójdźcie i zejdźcie, bo tłocznia jest pełna, kadzie się przelewają, bo ich złość jest wielka.

Tłumy i tłumy będą się znajdować w Dolinie Wyroku, bo bliski jest dzień Pański w Dolinie Wyroku.

Słońce i księżyc się zaćmią, a gwiazdy utracą swoje światło.

A Pan zagrzmi z Syjonu i z Jeruzalem tak podniesie swój głos, że niebiosa i ziemia zadrżą. Ale Pan jest ucieczką swojego ludu i ostoją synów Izraela.

I poznacie, że Ja jestem Pan, wasz Bóg, który mieszkam na Syjonie, mojej świętej górze; i tak Jeruzalem będzie święte i obcy już nie będą przez nie przechodzić.

I stanie się owego dnia, że góry będą ociekać moszczem, a pagórki opływać mlekiem i wszystkie strumienie judzkie napełnią się wodą, a z domu Pańskiego wypłynie źródło, które nawodni strumień Szittim.

Egipt będzie wydany na spustoszenie, a Edom zamieni się w straszną pustynię z powodu nieprawości uczynionych wobec synów judzkich, bo przelewali niewinną krew w ich ziemi.

Lecz ziemia Judy będzie zamieszkana na wieki, a Jeruzalem z pokolenia w pokolenie.

Pomszczę ich krew, nie pozostawię bez kary. A Pan zamieszka na Syjonie.