Księga Jeremiasza 1:11 – znaczenie i zastosowanie

Bóg najpierw ukazuje Jeremiaszowi wizję głównego zadania, które ma wykonać. Ma ostrzegać, że Chaldejczycy zniszczą Judę i Jerozolimę z powodu grzechów ich mieszkańców, a zwłaszcza bałwochwalstwa, czyli oddawania czci fałszywym bogom. Bóg przedstawia mu to w sugestywny sposób, aby przesłanie zapadło mu w pamięć i kształtowało całe jego postępowanie wobec ludu.

Bóg najpierw pokazuje Jeremiaszowi, że lud szybko dojrzewa do sądu i że sam sąd również nadejdzie szybko. Odpowiedziawszy na jego obawę, że jest jeszcze dzieckiem, Bóg zaczyna uczyć go języka i pracy proroka. Prorocy muszą umieć jasno widzieć i jasno mówić. Dlatego Bóg pyta: „Co widzisz, Jeremiaszu?”. Jeremiasz spogląda i widzi rózgę — symbol utrapienia i karcenia — a jest to rózga z drzewa migdałowego, jednego z pierwszych drzew kwitnących wiosną. Chodzi o to, że drzewo szybko wypuszcza pąki, a Bóg zapowiada, że pospieszy się z wykonaniem swojego słowa. Jeremiasz będzie prorokował o wydarzeniach, których spełnienia sam doczeka. Znaczenie tej wizji zostaje wyjaśnione w innym miejscu, gdzie mowa o tym, że rozkwitły pycha i przemoc, a miara grzechu szybko się dopełnia (Księga Ezechiela 7:10–11).

Potem Bóg pokazuje Jeremiaszowi, skąd nadejdzie nadciągająca zagłada. Ponownie pyta go: „Co widzisz?”, a Jeremiasz dostrzega kipiący kocioł zwrócony na północ. Obraz ten przedstawia Jerozolimę i Judę pogrążone w wielkim zamęcie przypominającym wodę bulgoczącą nad gwałtownym ogniem, gdy zbliża się armia Chaldejczyków. Nieszczęście nadejdzie z północy. Wizja oznacza, że zagrożenie przez pewien czas było powstrzymywane, lecz teraz Bóg pozwoli mu się rozpętać. To, co od dawna było zaplanowane w ramach Bożej sprawiedliwości i na co ludzie od dawna zasługiwali z powodu swoich grzechów, teraz nadejdzie jawnie i ogarnie cały kraj.

Bóg wyjaśnia dalej, że wezwie wszystkie ludy królestw północy. Narody te zgromadzą się pod wodzą Nabuchodonozora i wystąpią przeciw Judzie. Choć są rozproszone, Bóg zbierze je razem. Choć znajdują się daleko, wezwie je, a one będą posłuszne. Wyznaczy im także kierunek natarcia: dowódcy rozstawią swoje stanowiska przed Jerozolimą, tak jak robią żołnierze oblegający miasto. Rozbiją obóz przy bramach i wokół murów, odcinając mieszkańcom drogę ucieczki i dostawy zaopatrzenia, aż miasto zostanie wyniszczone.

Bóg mówi też Jeremiaszowi wprost, dlaczego nadchodzą te sądy. Dzieją się one z powodu niegodziwości Judy i Jerozolimy. Można powiedzieć, że Bóg wydaje na nich wyrok, ponieważ Go opuścili i odwrócili się od wierności wobec Niego. Palili kadzidło innym bogom: nowym, obcym i fałszywym, wymyślonym przez siebie i stworzonym własnymi rękami. Jeremiasz był jeszcze młody i niewiele widział w szerszym świecie, więc być może nie wiedział, jak głęboko jego lud popadł w bałwochwalstwo. Bóg mówi mu o tym, aby wiedział, co ma ganić i przed czym ostrzegać, a także aby był w pełni przekonany, że sąd, który ma zapowiadać, jest sprawiedliwy.

Jeremiasz zostaje posłany w imieniu Boga jak herold, królewski wysłannik ogłaszający wojnę buntownikom. Bóg chętnie ostrzega ludzi z wyprzedzeniem przed swoimi sądami, aby grzesznicy się opamiętali, nawrócili i odwrócili Jego gniew. Jeśli tego nie zrobią, pozostaną bez wymówki.

W związku z tym poleceniem Jeremiasz słyszy w Księdze Jeremiasza 1:17, że ma przepasać biodra, czyli przygotować się do ciężkiej pracy i uwolnić od wszystkiego, co mogłoby go spowalniać. Ma działać szybko, mówić, gdy trzeba, i nie dać się zastraszyć spojrzeniami ludzi, jak czytamy w Księdze Jeremiasza 1:8. Krótko mówiąc, ma być wierny, bo tego wymaga się od posłańca.

Ma być wierny na dwa sposoby. Po pierwsze, ma mówić wszystko, co Bóg każe mu przekazać. Nie wolno mu niczego pomijać dlatego, że wydaje się to drobne, dziwne lub nieistotne, bo każde słowo Boga ma znaczenie. Nie wolno mu też niczego ukrywać ze strachu ani zmieniać przesłania, by stało się popularniejsze lub łatwiejsze do przyjęcia. Ma przekazać całe przesłanie Boga, nie dodając niczego ani niczego nie ujmując.

Po drugie, ma przemawiać do wszystkich, przeciw którym został posłany. Nie może szeptać o swoim przesłaniu prywatnie kilku przyjaciołom, którzy chętnie by je przyjęli. Ma występować przeciw niegodziwym królom Judy i świadczyć przeciw grzechom książąt. Najwyżsi rangą nie są bezpieczni przed sądami Boga, czy to tymi, które wykonuje On własną ręką, czy tymi, które ogłasza Jego słowo. Jeremiasz nie może oszczędzać kapłanów, choć sam jest kapłanem i z natury mógłby troszczyć się o godność swojego urzędu. Ma też występować przeciw mieszkańcom kraju, jeśli sprzeciwiają się Panu.

Podano dwa powody takiego polecenia. Po pierwsze, jeśli Jeremiasz okaże się niewierny, będzie miał powód obawiać się gniewu Boga. Jeśli przestraszy się ludzi i uchyli od swojego obowiązku, Bóg może pozostawić go jego własnemu lękowi i wystawić go na wstyd wobec nich. Tych, którzy bardziej troszczą się o wygodę, bezpieczeństwo i reputację niż o swój obowiązek, Bóg sprawiedliwie pozostawia słabości, którą sami wybrali. Jeremiasz mówi później: „Panie, nie bądź dla mnie postrachem” (Księga Jeremiasza 17:17). Bojaźń Boża jest najlepszym lekarstwem na strach przed ludźmi. Jeśli obawiamy się obrazić Tego, który może zabić, a potem wtrącić do piekła, będziemy mniej bać się tych, którzy mogą zabić jedynie ciało (Ewangelia Łukasza 12:4–5). Lepiej mieć przeciw sobie wszystkich ludzi na świecie, niż mieć przeciw sobie Boga.

Po drugie, jeśli Jeremiasz będzie wierny, nie ma powodu, by bał się ludzi. Bóg, któremu służy, będzie go chronił i wspierał, więc nie zdołają złamać jego ducha ani powstrzymać jego pracy, dopóki nie zakończy swojego świadectwa (Księga Jeremiasza 1:18). Dzięki mocy Boga ten młody prorok staje się niczym warowne miasto, z żelaznymi kolumnami i spiżowymi murami. Występuje przeciw wrogom, ganiąc ich i ostrzegając, i powstrzymuje ich. Atakują go z każdej strony: królowie i książęta używają swojej władzy, kapłani stosują dyscyplinę kościelną, a ludzie obrzucają go oszczerstwami i gorzkimi słowami. On jednak pozostanie niewzruszony i nie ustąpi. Nadal będzie ich powstrzymywał (Księga Jeremiasza 1:19). Będą z nim walczyć, lecz go nie pokonają, bo Bóg będzie z nim, aby go ocalić. Nie pokonają też przesłania, które Bóg przekaże przez Jeremiasza, ani nie zdołają się przed nim uchronić, bo dosięgnie ich, a Bóg wystąpi przeciw nim, by ich zniszczyć. Ci, którzy wiedzą, że Bóg jest z nimi, tak jak ze wszystkimi, którzy są po Jego stronie, nie muszą bać się nikogo, kto występuje przeciw nim.