Księga Rodzaju 5:13 – znaczenie i zastosowanie

Ten werset jest krótki, ale ma spokojny rytm, który powraca w całym zestawieniu pokoleń. Kenan żyje osiemset czterdzieści lat po urodzeniu Mahalaleela i ma synów i córki. Pismo nie opowiada tu o wielkich wydarzeniach. Mówi o trwaniu, o latach przeżytych w zwykłych domach i o dzieciach, które się w nich rodzą. Warto zauważyć, że autor wymienia zarówno synów, jak i córki, choć w tym rodowodzie z imienia podaje się wyłącznie synów. Zdanie nie mówi o liczbie dzieci ani o ich imionach, więc nie wolno wyczytać z niego więcej, niż zapisano. Jest w nim jednak pewna uważność na to, że życie rodzinne ma wiele twarzy i że każde życie wpisuje się w ciąg pokoleń. W Księdze Rodzaju 5:14 czytamy, że Kenan umarł, i dopiero wtedy jego historia się domyka. Osiemset czterdzieści lat okazuje się czasem przeżytym w całości, z ojcostwem, z dziećmi i z przemijaniem, które dotyka każdego. Słowa „i miał synów i córki” przypominają więc nie tylko o rodzinie, lecz także o tym, że ludzkie życie zawsze zostawia po sobie kogoś.

Księga Rodzaju 5:13 podaje, że Kenan żył osiemset czterdzieści lat po urodzeniu Mahalaleela i miał synów oraz córki. To liczba lat po narodzinach syna, nie cały wiek Kenana: następny werset mówi o łącznych dziewięciuset dziesięciu latach jego życia i o jego śmierci. Rodowód rozróżnia więc kolejne etapy, choć zapisuje je oszczędnie. Takie zdanie może wydawać się zwykłą informacją genealogiczną. Jego miejsce w rozdziale nadaje mu jednak szerszy sens. Księga Rodzaju 5 rozpoczyna się przypomnieniem, że człowiek został stworzony na podobieństwo Boga, a potem prowadzi przez pokolenia, wymieniając narodziny, potomstwo i śmierć. Życie Kenana nie jest przedstawione jako odosobniona historia, lecz jako część ciągłości rodziny ludzkiej. Wzmianka o synach i córkach nie podaje ich imion ani osiągnięć. Nie objaśnia też, jak wyglądało ich życie. Pozostaje świadectwem, że ród trwał i się powiększał, zanim narracja znów podkreśli kres ludzkiego życia. Długi wiek Kenana nie usuwa więc granicy śmierci; rodowód obejmuje zarazem trwanie pokoleń i przemijanie każdej osoby.

Ten werset niczego nie opowiada, a mimo to sporo mówi. „A po urodzeniu mu się Mahalaleela Kenan żył osiemset czterdzieści lat i miał synów i córki.” Zapis nie podaje, co Kenan robił w tym czasie. Zdradza tylko, że jego życie wydało owoc w rodzinie. Te lata da się policzyć. Według Księgi Rodzaju 5:12 Kenan miał siedemdziesiąt lat, gdy urodził mu się Mahalaleel, a według Księgi Rodzaju 5:14 przeżył łącznie dziewięćset dziesięć lat. Siedemdziesiąt i osiemset czterdzieści daje dziewięćset dziesięć. Tekst liczy więc każdy rok, także ten, którego szczegóły nie zostały zapisane. W zwykłym życiu wiele dni nie zostawia śladu w kronikach. Ktoś chodzi do pracy, wychowuje dzieci, pociesza bliskich i wraca do domu. Rodowód nie pomija takiego czasu. Wpisuje go w ciąg pokoleń, w którym życie przechodzi z rąk do rąk. Zwykłe lata mają w tym obrazie własne miejsce i własną wagę.

Księga Rodzaju 5:13 wpisuje Kenana w spokojny rytm rodowodu: po narodzinach Mahalaleela żył jeszcze osiemset czterdzieści lat i miał synów oraz córki. Jedno zdanie obejmuje długie życie, którego większość pozostaje bez opisu. Nie znamy z niego codzienności Kenana ani tego, jak przeżywał kolejne lata. Tekst nie próbuje wypełnić tej ciszy. Ważne jest, że jego życie nie kończy się w opowieści na samym sobie. Wcześniej rozdział nazywa ludzi stworzonymi na podobieństwo Boga; później wylicza kolejne pokolenia, a przy Kenanie odnotowuje narodziny Mahalaleela. Rodowód zachowuje pamięć o tym, że życie przechodzi dalej przez dzieci i dalszych potomków. Nie obiecuje jednak każdemu równie długich lat ani nie wyjaśnia, dlaczego długość życia jest taka, a nie inna. Obok innych wpisów w tym rozdziale zdanie Kenana należy do opowieści, w której narodziny i śmierć wyznaczają granice ludzkiego życia. Przytoczony werset mówi o potomstwie i długim trwaniu, nie wspomina jeszcze o jego śmierci. W tej oszczędnej pamięci jest miejsce na pokorę: każde pokolenie jest częścią historii większej niż jego własne lata.