Księga Estery 8 – znaczenie, tematy i zastosowanie

Tego dnia król Aswerus podarował królowej Esterze dom Hamana, dręczyciela Żydów, a Mardocheusz dostał się przed oblicze króla, ponieważ Estera powiedziała, kim on był dla niej.

Król zaś zdjął swój sygnet, który zabrał Hamanowi, i dał go Mardocheuszowi. Estera zaś ustanowiła Mardocheusza zarządcą domu Hamana.

I znowu Estera przemówiła do króla, i upadła do jego nóg, i płakała, i błagała go o łaskę, aby usunął złość Hamana, Agagity, i jego zamiar skierowany przeciwko Żydom.

A król wyciągnął do Estery złote berło, na co Estera podniosła się i stanęła przed królem,

i powiedziała: Jeśli się to podoba królowi, jeśli darzy mnie życzliwością i jeśli królowi to odpowiada, a ja jestem miła w jego oczach, niech zostanie napisane, aby wycofano listy, plan Hamana, syna Hammedaty, który napisał, aby zgładzić Żydów mieszkających we wszystkich państwach króla.

Bo jakże mogłabym patrzeć na zło, które spadnie na mój lud, i jak mogłabym patrzeć na zgubę mojego narodu?

Wtedy król Aswerus powiedział do królowej Estery i do Żyda Mardocheusza: Oto dałem Esterze dom Hamana, a jego powiesili na drzewie, ponieważ wyciągnął rękę na Żydów.

Wy zaś, jeśli wam się wyda to słuszne, napiszcie w sprawie Żydów, w imieniu króla, i zapieczętujcie sygnetem, ponieważ pismo króla, napisane w imieniu króla i zapieczętowane sygnetem króla, jest nieodwołalne.

I wezwano pisarzy królewskich w tym czasie, w trzecim miesiącu, to jest miesiącu Siwan, w dniu dwudziestym trzecim, i napisano według tego wszystkiego, co rozkazał Mardocheusz, do Żydów i do satrapów, i do namiestników, i książąt państw, które rozciągają się od Indii aż do Etiopii, to jest do stu dwudziestu siedmiu państw, do poszczególnych państw ich pismem i do poszczególnych ludów w ich języku, i do Żydów ich pismem w ich języku.

I napisał pismo w imieniu króla Aswerusa, i zapieczętował sygnetem króla, i posłał przez gońców jadących na koniach, na wierzchowcach królewskich, na źrebcach ze stadniny królewskiej,

że król pozwala Żydom mieszkającym w poszczególnych miastach zgromadzić się i stanąć w obronie swego życia, aby mogli wytracić i wymordować, i zgładzić wszystkich zbrojnych swoich wrogów wśród ludów i państw wraz z ich niemowlętami i kobietami, a także aby zabrali ich majątek

w jednym dniu, we wszystkich państwach króla Aswerusa, dnia trzynastego miesiąca dwunastego, to jest miesiąca Adar.

Odpis pisma został ogłoszony we wszystkich państwach z mocą prawa, aby było wiadomo wszystkim ludom, że Żydzi będą gotowi na ten dzień do zemsty na nieprzyjaciołach.

Gońcy konni, gońcy królewscy, pędzili, spiesząc się, przynaglani rozkazem króla, a dekret króla został ogłoszony na zamku w Suzie.

Mardocheusz zaś wyszedł od króla w szacie królewskiej z fioletowej purpury i w białym stroju, w złotej i wielkiej koronie, w bisiorowym i szkarłatnym płaszczu, a miasto Suza cieszyło się i weseliło.

Dla Żydów nastało światło i wesele, i radość, i sława.

Księga Estery 8:16 opisuje ulgę i radość Żydów po tym, jak pojawiła się nadzieja na ocalenie przed zagrożeniem ze strony wrogów. „Światło” symbolizuje tu pomyślną …

We wszystkich bez wyjątku państwach i w każdym mieście, w miejscu, dokąd dotarło słowo króla i jego dekret dla Żydów, była radość i wesele, uczty i dzień zabawy. Wielu spośród narodów państwa perskiego przechodziło na judaizm, ponieważ padł na nich strach przed Żydami.