Księga Powtórzonego Prawa 22:1
Jeśli zobaczysz zbłąkanego wołu swojego brata albo sztukę mniejszego bydła, nie odwrócisz się od nich, lecz zaprowadzisz je z powrotem do swojego brata.
Księga Powtórzonego Prawa 22: poznaj główne tematy i zastosuj je w swoim życiu już dziś
Liczba wersetów: 30 | Biblia BibleGuided — Polski
Jeśli zobaczysz zbłąkanego wołu swojego brata albo sztukę mniejszego bydła, nie odwrócisz się od nich, lecz zaprowadzisz je z powrotem do swojego brata.
Jeśli twój brat nie jest blisko ciebie i jeśli go nie znasz, zaprowadzisz je do swojego domu. Będą u ciebie, aż twój brat przyjdzie ich szukać, i wtedy mu je oddasz.
Tak postąpisz z jego osłem, tak postąpisz z jego płaszczem, tak postąpisz z każdą rzeczą zgubioną przez swojego brata – z tym, co mu zginęło, a ty odnalazłeś: nie możesz się od tego odwrócić.
Jeśli zobaczysz, że osioł twojego brata albo jego wół upadł na drodze – nie odwrócisz się od nich, ale razem z nim je podniesiesz.
Kobieta nie będzie nosiła ubioru mężczyzny ani mężczyzna ubioru kobiety; bo każdy, kto tak postępuje, jest odrażający dla Pana, swojego Boga.
Jeśli napotkasz przed sobą na drodze, na drzewie lub na ziemi gniazdo ptaka z pisklętami lub jajkami wysiadywanymi przez matkę, nie zabierzesz matki z pisklętami.
Matkę zostawisz w spokoju, a pisklęta możesz zabrać – aby ci się dobrze powodziło i abyś długo żył.
Jeśli zbudujesz nowy dom, zrobisz na dachu ogrodzenie, żebyś nie obciążył swojego domu krwią, gdyby ktoś z niego spadł.
Nie zasiejesz w twojej winnicy dwóch gatunków roślin, aby wszystkie nie zostały uznane za święte: nasiona posiane i zbiory w winnicy.
Nie będziesz orał razem wołem i osłem.
Nie włożysz sukni utkanej jednocześnie z wełny i lnu.
Zrobisz sobie frędzle na czterech rogach płaszcza, którym się okrywasz.
Jeśli ktoś poślubi żonę, zbliży się do niej, a potem ją znienawidzi,
zarzucając jej złe czyny, i zniesławi ją, mówiąc: Poślubiłem tę kobietę, a gdy zbliżyłem się do niej, nie znalazłem u niej oznak dziewictwa,
wtedy ojciec i matka młodej kobiety zaniosą dowody jej dziewictwa do bramy, do starszych miasta.
Ojciec młodej kobiety odezwie się do starszych: Dałem swoją córkę temu człowiekowi za żonę, a on ją znienawidził.
Oto zarzuca jej złe czyny, mówiąc: Nie znalazłem u twojej córki oznak dziewictwa. A oto są dowody dziewictwa mojej córki i rozłoży tkaninę przed starszymi miasta.
Wtedy starsi miasta wezmą tego męża i ukarzą go.
Skażą go na sto syklów srebra i dadzą je ojcu młodej kobiety, bo okrył niesławą dziewicę izraelską; pozostanie jego żoną i nie będzie jej mógł porzucić przez całe życie.
Lecz jeśli to oskarżenie okaże się prawdziwe, bo nie znalazły się dowody dziewictwa młodej kobiety,
wyprowadzą młodą kobietę do drzwi domu ojca i mężczyźni tego miasta będą ją kamienować, aż umrze, bo dopuściła się haniebnego czynu w Izraelu, uprawiając rozpustę w domu ojca. Usuniesz zło spośród siebie.
Jeśli znajdzie się człowieka śpiącego z zamężną kobietą, oboje umrą: mężczyzna śpiący z kobietą i ta kobieta. Usuniesz zło z Izraela.
Jeśli dziewica została zaślubiona mężowi, a jakiś inny mężczyzna spotkał ją w mieście i spał z nią,
oboje wyprowadzicie do bramy miasta i będziecie ich kamienować, aż umrą: młodą kobietę za to, że nie krzyczała, będąc w mieście, a tego mężczyznę za to, że zadał gwałt żonie bliźniego. Usuniesz zło spośród siebie.
Lecz jeśli mężczyzna znalazł na polu zaślubioną młodą kobietę, zadał jej gwałt i spał z nią, umrze tylko mężczyzna, który z nią spał.
Młodej kobiecie zaś nic nie zrobisz. Młoda kobieta nie popełniła przestępstwa zasługującego na śmierć. Ten przypadek jest podobny do tego, gdy ktoś powstaje przeciw swojemu bliźniemu i pozbawi go życia:
znalazł ją na polu, zaślubiona młoda kobieta krzyczała, a nikt nie przyszedł jej z pomocą.
Jeśli mężczyzna znajdzie młodą kobietę – niezaślubioną dziewicę – pochwyci ją i śpi z nią, a znajdą ich,
ten mężczyzna, który z nią spał, odda ojcu młodej kobiety pięćdziesiąt syklów srebra i zostanie ona jego żoną. Za to, że zadał jej gwałt, nie będzie jej mógł porzucić przez całe swoje życie.
Znalezione zwierzę lub przedmiot należy zwrócić, a upadłemu zwierzęciu pomóc. Prawo odrzuca obojętność wobec cudzej straty i trudności.
Przepisy o ubiorze, ptasim gnieździe, zabezpieczeniu dachu, uprawie, pracy zwierząt i frędzlach odnoszą wierność Bogu do zwyczajnych decyzji. Łączą troskę o życie z praktykami wyrażającymi odrębność Izraela.
Przepisy dotyczące oskarżenia o brak dziewictwa przewidują postępowanie przed starszymi miasta, a w razie fałszywego oskarżenia karę dla męża oraz zakaz oddalenia żony. Jednocześnie przedstawiony w tekście system opiera się na ówczesnych normach dotyczących kobiecej seksualności i dowodów.
Rozdział rozróżnia cudzołóstwo, sytuację zaślubionej kobiety w mieście i na polu oraz stosunek z niezaślubioną dziewicą. W przypadku przemocy na polu wyraźnie uznaje niewinność kobiety i przypisuje winę mężczyźnie. Inne rozróżnienia i kary odzwierciedlają starożytne normy prawne, a nie współczesne standardy ochrony osób pokrzywdzonych.
Księga Powtórzonego Prawa przedstawia pouczenia Mojżesza dla Izraela związane z przymierzem i życiem wspólnoty. W tym rozdziale pojawiają się zarówno zasady codziennego postępowania, jak i sprawy rozstrzygane przez starszych przy bramie miasta, która pełniła funkcję publicznego miejsca sądu. Przepisy dotyczące małżeństwa, seksualności, dowodów i kar pochodzą ze starożytnego społeczeństwa o patriarchalnej strukturze. Nie powinny być traktowane jako współczesne prawo ani jako uzasadnienie przemocy czy obwiniania osób pokrzywdzonych.
Rozdział ma formę zbioru krótkich przepisów, połączonych motywami odpowiedzialności, porządku i świętości. Wersety 1–4 dotyczą zwrotu zgubionych rzeczy i pomocy przy zwierzętach. Wersety 5–12 skupiają różne nakazy i zakazy związane z odrębnością wspólnoty oraz troską o życie. Wersety 13–21 opisują oskarżenie w małżeństwie i jego rozstrzygnięcie, a wersety 22–29 omawiają kolejne przypadki cudzołóstwa i stosunków seksualnych, w tym przemoc wobec kobiety.
Rozdział ukazuje, że wierność Bogu obejmuje również uczciwość wobec bliźniego, troskę o zwierzęta, zapobieganie niebezpieczeństwu i odpowiedzialność za wspólnotę. Jego prawa są osadzone w konkretnym starożytnym porządku społecznym i prawnym. Czytanie ich dzisiaj wymaga uwzględnienia tego kontekstu, zwłaszcza tam, gdzie tekst przewiduje surowe kary lub przedstawia nierówne standardy dotyczące kobiet i mężczyzn. Rozdział nie upoważnia do stosowania przemocy ani do narzucania tych kar we współczesnym życiu.
Rozdział zawiera obrazy troski o bezpieczeństwo, odpowiedzialności za cudzą własność i ochrony osoby przed krzywdą. Może też budzić niepokój, gniew lub ból ze względu na kary śmierci, patriarchalne założenia oraz sposób opisu przemocy seksualnej. Takie reakcje są zrozumiałe. Przemoc seksualna jest odpowiedzialnością sprawcy, a opisane w tekście starożytne przepisy nie zastępują współczesnej pomocy, prawa ani opieki duszpasterskiej i psychologicznej.
Współczesne zastosowanie rozdziału może skupiać się na uczciwym oddawaniu znalezionych rzeczy, niesieniu pomocy w praktycznych trudnościach i zapobieganiu możliwym wypadkom. Jego troskę o życie można odnieść także do odpowiedzialnego obchodzenia się ze zwierzętami i zasobami. Fragmenty dotyczące seksualności należy czytać z uwzględnieniem ich starożytnego kontekstu, bez przenoszenia dawnych kar do współczesności i bez obwiniania osób pokrzywdzonych.
Wzywają do odpowiedzialnego działania zamiast obojętności: zwrócenia cudzej własności, pomocy przy upadłym zwierzęciu i zapobiegania niebezpieczeństwu.
Przepisy łączą codzienne postępowanie z troską o życie. Nakaz zabezpieczenia dachu wyraźnie ma zapobiegać wypadkom, a reguła dotycząca ptasiej matki nakazuje zostawić matkę, pozwalając zabrać pisklęta.
Należy czytać je w realiach starożytnego prawa. Tekst wprost uznaje, że w opisanym przypadku przemocy na polu kobieta nie ponosi winy, ale inne przepisy odzwierciedlają dawne, nierówne założenia. Nie są one współczesnym standardem oceny zgody ani odpowiedzialności.
Nie. Są częścią starożytnego porządku prawnego Izraela i nie stanowią podstawy do samodzielnego karania ani do stosowania przemocy we współczesnym społeczeństwie.
Rozdział łączy troskę o codzienne bezpieczeństwo z trudnymi i bolesnymi przepisami dotyczącymi seksualności. Może wywoływać sprzeciw lub smutek, zwłaszcza gdy dotyka doświadczenia przemocy. Warto pamiętać, że osoba skrzywdzona nie ponosi odpowiedzialności za czyn sprawcy.
To zbiór praw o różnym zakresie: od zwrotu własności i zabezpieczenia domu po sprawy rozstrzygane przez starszych miasta. Rozróżnienie opisów sytuacji w mieście i na polu w wersetach 23–27 jest częścią starożytnej logiki prawnej. Nie należy utożsamiać jej z dzisiejszym rozumieniem zgody ani używać jako kryterium obwiniania osoby pokrzywdzonej.
Najłatwiej dostrzec praktyczny wymiar rozdziału w prostych działaniach: oddaniu znalezionej rzeczy, pomocy przy zwierzęciu i zabezpieczeniu miejsca, w którym ktoś mógłby ulec wypadkowi. To konkretne przykłady odpowiedzialności za innych, niezależne od dawnych sankcji prawnych.
Świętość przedstawiona w tym rozdziale obejmuje zwyczajną troskę o życie i wspólnotę. Czytanie trudnych praw z wiarą wymaga również pokory wobec historycznego dystansu: nie każdy opis dawnego porządku jest bezpośrednim wzorem dla dzisiejszego postępowania.
Studium rozdziału e-mailem
Otrzymuj fragmenty Pisma Świętego, modlitwę i prosty kolejny krok związany z tym rozdziałem.
Ważne zastrzeżenie: Te wskazówki biblijne nie zastępują profesjonalnej opieki w zakresie zdrowia psychicznego. Jeśli doświadczasz objawów kryzysu, skontaktuj się z Centrum Wsparcia dla Osób w Kryzysie Psychicznym pod numerem 800 70 2222 lub niezwłocznie poszukaj profesjonalnej pomocy.