Księga Powtórzonego Prawa 17 – znaczenie, tematy i zastosowanie

Nie złożysz na ofiarę dla Pana, swego Boga, cielca lub mniejszego bydła, gdyby miały skazę lub jakikolwiek brak, ponieważ brzydzi się tym Pan, twój Bóg.

Jeśli znajdzie się u ciebie w jednym z twoich miast, danych ci przez Pana, twego Boga, mężczyzna lub kobieta, ktoś, kto będzie czynił to, co jest złe w oczach Pana, twego Boga, łamiąc Jego przymierze,

przechodząc do obcych bogów, by im służyć i oddawać pokłon, jak słońcu, księżycowi lub całemu wojsku niebieskiemu, czego nie nakazałem –

skoro zostanie ci to doniesione, wysłuchasz i dokładnie zbadasz sprawę. Jeśli okaże się prawdą, że taką ohydę popełniono w Izraelu,

zaprowadzisz tego mężczyznę lub kobietę – którzy dopuścili się tej złej rzeczy – do bramy miasta i będziesz tego mężczyznę lub tę kobietę kamienował, aż nastąpi śmierć.

Na słowo dwóch lub trzech świadków skaże się na śmierć; nie wyda się wyroku na słowo jednego świadka.

Ręka świadków pierwsza wzniesie się przeciw niemu, aby go zgładzić, a potem ręka całego ludu. Usuniesz zło spośród siebie.

Jeśli będzie ci za trudno osądzić jakiś przypadek, jak zabójstwo, spór lub zranienie, jakikolwiek proces w tym mieście, wstaniesz i pójdziesz do miejsca, które wybierze sobie Pan, twój Bóg.

Tam udasz się do kapłanów-lewitów i do sędziego, który w tych dniach będzie sprawował urząd. Poradzisz się, a oni dadzą ci rozstrzygnięcie.

Zastosujesz się do orzeczenia, jakie wydadzą ci w miejscu, które wybierze sobie Pan, i pilnie wykonasz wszystko, o czym cię pouczą.

Postąpisz ściśle według ich pouczenia i według ich rozstrzygnięcia, jakie ci dadzą, nie zbaczając ani na prawo, ani na lewo od ich orzeczenia.

Człowiek, który uniesiony pychą nie usłucha kapłana ustanowionego tam, aby służyć Panu, twemu Bogu, czy też sędziego, zostanie ukarany śmiercią. Usuniesz zło z Izraela.

Cały lud, słysząc to, przestraszy się i już więcej nie będzie się unosił pychą.

Gdy wejdziesz do kraju, który daje ci Pan, twój Bóg, gdy go posiądziesz i w nim zamieszkasz, jeśli powiesz sobie: Chcę ustanowić króla nad sobą, jak mają wszystkie okoliczne narody,

ustanowisz królem tylko tego, kogo Pan, twój Bóg, wybierze sobie spośród twoich braci – tego uczynisz królem. Nie możesz ogłosić królem nad sobą kogoś obcego, kto nie byłby twoim bratem.

Tylko nie będzie on nabywał wielu koni i nie zaprowadzi ludu do Egiptu, aby mieć wiele koni. Powiedział bowiem wam Pan: Tą drogą nigdy nie będziecie wracać.

Nie będzie miał zbyt wielu żon, aby nie odwróciło się jego serce. Nie będzie gromadził wielkiej ilości srebra i złota.

Gdy zasiądzie na swoim królewskim tronie, sporządzi sobie na zwoju odpis tego Prawa z tekstu kapłanów-lewitów.

Będzie go miał przy sobie i będzie go czytał przez wszystkie dni swego życia, aby nauczył się czcić Pana, swego Boga, strzegąc wszystkich słów tego Prawa i stosując jego postanowienia,

by uniknąć wynoszenia się nad swoich braci i zbaczania od przykazań na prawo czy też na lewo, aby długo królował on i jego synowie w Izraelu.