Księga Powtórzonego Prawa 15:1
Pod koniec siódmego roku przeprowadzisz darowanie długów.
Księga Powtórzonego Prawa 15: poznaj główne tematy i zastosuj je w swoim życiu już dziś
Liczba wersetów: 23 | Biblia BibleGuided — Polski
Pod koniec siódmego roku przeprowadzisz darowanie długów.
Na tym będzie polegało darowanie długów: każdy wierzyciel daruje pożyczkę udzieloną bliźniemu, nie będzie się domagał zwrotu od bliźniego lub swojego brata, ponieważ ogłoszone jest darowanie ku czci Pana.
Od obcego możesz się domagać zwrotu, lecz to, co ci się należy od brata, daruje twoja ręka.
Ale u ciebie nie powinno być ubogiego. Pan bowiem pobłogosławi ci w ziemi, którą Pan, Bóg twój, daje ci w posiadanie,
jeżeli będziesz wiernie słuchał głosu Pana, Boga swojego, wykonując dokładnie wszystkie polecenia, które ja tobie dziś daję.
Bo Pan, Bóg twój, pobłogosławił ci tak, jak ci to powiedział. Będziesz pożyczał wielu narodom, a sam od nikogo nie będziesz pożyczał; będziesz panował nad wieloma narodami, a one nad tobą nie zapanują.
Jeśli będzie u ciebie ubogi któryś z twoich braci, w jednym z twoich miast, w kraju, który ci daje Pan, Bóg twój, nie okażesz twardego serca wobec niego ani nie zamkniesz swojej ręki przed swoim ubogim bratem,
lecz otworzysz mu swoją rękę i hojnie udzielisz mu pożyczki, ile mu będzie potrzeba.
Strzeż się, by nie powstała w twoim sercu niegodziwa myśl: Blisko jest rok siódmy, rok darowania, byś złym okiem nie patrzał na swojego ubogiego brata, nie udzielając mu pomocy. On będzie wzywał Pana przeciwko tobie, a ty obciążysz się grzechem.
Chętnie mu udziel, niech twoje serce nie boleje, że dajesz. Za to Pan, Bóg twój, będzie ci błogosławił w każdej czynności i w każdej pracy twojej ręki.
Ubogiego bowiem nie zabraknie w tym kraju, dlatego ja nakazuję: Otwórz hojnie rękę swojemu bratu uciśnionemu lub ubogiemu w twojej ziemi.
Jeśli sprzeda się tobie twój brat, Hebrajczyk lub Hebrajka, będzie niewolnikiem przez sześć lat. W siódmym roku wypuścisz go od siebie jako wolnego.
Uwalniając go, nie pozwolisz mu odejść z pustymi rękami.
Podarujesz mu coś z twojego drobnego bydła, klepiska i tłoczni. Dasz mu coś z tego, w czym Pan, Bóg twój, tobie pobłogosławił.
Przypomnisz sobie, że byłeś niewolnikiem w ziemi egipskiej i wybawił cię Pan, Bóg twój. Dlatego daję ci dzisiaj ten nakaz.
Jeśli on ci powie: Nie pójdę od ciebie, bo kocha ciebie i twój dom, ponieważ dobrze mu u ciebie –
weźmiesz szydło, przekłujesz mu ucho, przyłożywszy je do drzwi, i będzie twoim niewolnikiem na zawsze. Z niewolnicą postąpisz tak samo.
Niech nie wydaje ci się przykre, że wypuszczasz go wolno od siebie, ponieważ służąc ci przez sześć lat, jest wart podwójnej zapłaty najemnika, a Pan będzie ci błogosławił we wszystkim, co uczynisz.
Masz poświęcić Panu, Bogu swojemu, każdego pierworodnego samca, który się urodzi z większego lub mniejszego bydła. Nie będziesz używał do pracy pierworodnego z cielców i nie będziesz strzygł pierworodnego swojej owcy.
Spożyjesz je, ty i twój dom, w obliczu Pana, Boga twojego, co roku w miejscu, które sobie wybierze Pan.
Jeśli będzie miało jakąś skazę – będzie kulawe, ślepe – lub jakąkolwiek inną skazę, nie złożysz go na ofiarę dla Pana, Boga swojego;
spożyjesz je w swoim mieście. Czysty i nieczysty człowiek może je jeść, jak się je gazelę lub jelenia.
Tylko krwi nie będziesz spożywał, ale wylejesz ją na ziemię jak wodę.
Co siedem lat wierzyciel ma zrezygnować z dochodzenia należności od współrodaka. Prawo to przypomina, że więzi przymierza i troska o wspólnotę ograniczają bezwzględne dążenie do odzyskania długu.
Izraelici mają otwierać rękę i udzielać potrzebującym pomocy, nie odkładając jej z obawy przed zbliżającym się rokiem darowania. Rozdział wzywa do hojności, a jednocześnie uznaje, że ubóstwo nie zniknie całkowicie.
Po sześciu latach hebrajski sługa ma odejść jako wolny, a nie z pustymi rękami. Uzasadnieniem jest pamięć o tym, że Izrael sam był niewolnikiem w Egipcie i został wyzwolony przez Boga.
Pierworodne samce bydła i owiec zostają przeznaczone dla Boga. Zwierzę ze skazą nie może być złożone w ofierze, ale może zostać spożyte, a zakaz spożywania krwi podkreśla szczególny szacunek dla życia.
Księga Powtórzonego Prawa przedstawia Mojżesza, który przekazuje Izraelowi pouczenia przed wejściem do ziemi obiecanej. Rozdział 15 należy do zbioru praw dotyczących życia społecznego i kultu. Siódmy rok darowania długów oraz zwalniania hebrajskich sług miał porządkować sytuację wspólnoty w realiach starożytnego rolniczego społeczeństwa. Tekst odwołuje się do wyjścia z Egiptu jako podstawy pamięci, wdzięczności i odpowiedzialności za innych.
Rozdział składa się z trzech części prawnych. Wersety 1–6 dotyczą darowania długów, wersety 7–11 rozwijają obowiązek pomocy ubogim, a wersety 12–18 opisują uwolnienie hebrajskiego sługi. Wersety 19–23 przechodzą do zasad dotyczących pierworodnych zwierząt i zakazu spożywania krwi. Powtarzane wezwania do pamiętania o Bożym błogosławieństwie i wyzwoleniu z Egiptu łączą przepisy społeczne z kultem.
Rozdział przedstawia Boże błogosławieństwo nie tylko jako dobro dla jednostki, lecz także jako zobowiązanie wobec wspólnoty. Pamięć o wyzwoleniu z Egiptu ma prowadzić do miłosierdzia wobec ubogich i do godnego traktowania sług. Prawo przypomina również, że dobra i pierworodne zwierzęta należą do Boga. Tekst osadza te nakazy w przymierzu Izraela; ich zastosowanie we współczesnym życiu wymaga uwzględnienia różnic między starożytnym prawem Izraela a dzisiejszymi warunkami.
Rozdział może skłaniać do refleksji nad hojnością, długiem, nierównością i pamięcią o doświadczonym dobru. Może też poruszać osoby, które doświadczyły ubóstwa, zadłużenia, przymusu lub wyzysku. Jego wezwania do troski nie powinny być wykorzystywane do zawstydzania osób potrzebujących ani do wywierania presji na tych, którzy nie mogą bezpiecznie udzielić pomocy. Rozważanie tekstu może towarzyszyć osobistej refleksji, ale nie zastępuje profesjonalnej pomocy w sprawach finansowych, prawnych ani związanych ze zdrowiem psychicznym.
Rozdział zachęca wspólnoty i pojedyncze osoby do uważnego przyglądania się temu, czy ich zasoby i decyzje finansowe uwzględniają potrzeby osób w trudniejszej sytuacji. Podkreśla znaczenie konkretnej, godnej pomocy oraz wspierania ludzi w odzyskiwaniu samodzielności. Jego starożytne przepisy należy odczytywać w kontekście, a nie stosować mechanicznie jako współczesne prawo.
Był to nakaz, by pod koniec każdego siódmego roku wierzyciel nie domagał się zwrotu pożyczki od współrodaka. Rozdział ujmuje to jako obowiązek wynikający z przynależności do wspólnoty przymierza.
Tekst przestrzega przed odmawianiem pożyczki z obawy, że dług wkrótce zostanie darowany. Potrzebujący nie powinien być pozostawiony bez pomocy z powodu rachuby finansowej.
Po sześciu latach służby miał zostać uwolniony i otrzymać część dobytku, by nie odchodził z pustymi rękami. Nakaz uzasadniono pamięcią o wyzwoleniu Izraela z Egiptu.
Rozdział przekazuje prawa dla starożytnego Izraela w określonych warunkach społecznych i religijnych. Współcześni chrześcijanie mogą rozważać wyrażone w nim zasady miłosierdzia, hojności i pamięci o wyzwoleniu, uwzględniając różnicę między tamtym porządkiem prawnym a dzisiejszym życiem.
W tym rozdziale troska przybiera konkretną postać: otwartej dłoni, uwolnienia i pomocy, która nie upokarza. Pamięć o własnym wyzwoleniu ma zmiękczać serce wobec cudzej trudnej sytuacji. Tekst nie daje podstaw, by obwiniać osobę ubogą za jej położenie.
Rozdział łączy przepisy społeczne z religijną pamięcią Izraela. Darowanie długów, uwolnienie sługi i ofiarowanie pierworodnych należą do różnych obszarów życia, ale wszystkie są osadzone w przymierzu i Bożym błogosławieństwie. Są to prawa skierowane do starożytnego Izraela, dlatego ich współczesna interpretacja powinna odróżniać historyczną formę nakazu od zasad, które tekst podkreśla.
Praktyczny akcent tego rozdziału dotyczy tego, jak wspólnota obchodzi się z pieniędzmi, zależnością i ludźmi w trudnej sytuacji. Pomoc ma być rzeczywista i godna, a uwolnienie powinno umożliwiać nowy początek. Współczesne zastosowanie tych zasad wymaga roztropności i poszanowania bezpieczeństwa każdej ze stron.
Księga Powtórzonego Prawa 15 wiąże pamięć z wdzięcznością: Izrael ma pamiętać o wyzwoleniu, a ta pamięć ma kształtować sposób życia. Dary i zasoby nie są przedstawione jako wyłącznie prywatne osiągnięcia, lecz jako dobra przyjmowane przed Bogiem i dzielone w odpowiedzialności. W ten sposób codzienne postępowanie staje się wyrazem wierności.
Studium rozdziału e-mailem
Otrzymuj fragmenty Pisma Świętego, modlitwę i prosty kolejny krok związany z tym rozdziałem.
Ważne zastrzeżenie: Te wskazówki biblijne nie zastępują profesjonalnej opieki w zakresie zdrowia psychicznego. Jeśli doświadczasz objawów kryzysu, skontaktuj się z Centrum Wsparcia dla Osób w Kryzysie Psychicznym pod numerem 800 70 2222 lub niezwłocznie poszukaj profesjonalnej pomocy.