Księga Powtórzonego Prawa 14 – znaczenie, tematy i zastosowanie

Wy jesteście dziećmi Pana, waszego Boga. Po zmarłym nie będziecie nacinać sobie skóry ani strzyc krótko włosów nad czołem,

bo wy jesteście ludem poświęconym Panu, swojemu Bogu: was wybrał Pan, byście się stali ludem będącym Jego wyłączną własnością spośród wszystkich narodów, które są na ziemi.

Nie będziecie jedli nic obrzydliwego.

Oto zwierzęta, które możecie jeść: wół, baran, koza,

jeleń, gazela, daniel, koziorożec, antylopa, bawół i kozica.

Możecie jeść każde zwierzę o rozdzielonym kopycie, to jest parzysto rozłożonej racicy, i które przeżuwa.

Nie będziecie jeść spośród tych, które przeżuwają albo mają kopyto, to jest rozdzieloną racicę, jak wielbłąd, zając i królik. Te przeżuwają, lecz nie mają podzielonych kopyt – będziecie je uważać za nieczyste.

Wieprz, który ma rozdzieloną racicę, lecz nie przeżuwa, jest nieczysty. Nie będziecie jeść jego mięsa i nie dotkniecie jego padliny.

Z tego, co jest w wodzie, będziecie spożywali wszystko, co ma płetwy i łuski.

A nie będziecie spożywali nic z tego, co nie ma płetw i łusek. Będziecie to uważać za nieczyste.

Możecie jeść wszelkie czyste ptactwo;

tych zaś spośród ptaków nie będziecie jeść: orła, sępa czarnego, orła morskiego,

wszelkich odmian kani, sępa i sokoła,

żadnego gatunku kruka,

strusia, sowy, mewy, żadnej odmiany jastrzębia,

puszczyka, ibisa, łabędzia,

pelikana, nurka, ścierwika,

bociana, żadnej odmiany czapli, dudka i nietoperza.

Każdy skrzydlaty owad jest dla was nieczysty, nie będziecie go spożywać.

Możecie spożywać wszelkie czyste ptactwo.

Nie będziecie spożywać żadnej padliny. Dasz to do spożycia przybyszowi w twojej miejscowości albo sprzedasz obcemu, bo ty jesteś narodem świętym dla Pana, twojego Boga. Nie będziesz gotował koźlęcia w mleku jego matki.

Złożysz dziesięcinę z plonu wszelkiego nasienia, z tego, co ziemia rodzi każdego roku.

Będziesz spożywał w obliczu Pana, swojego Boga – na miejscu, które sobie wybierze na mieszkanie dla swojego imienia – dziesięcinę z twojego zboża, moszczu i oliwy, pierworodne z bydła i trzody, byś po wszystkie dni nauczył się bać Pana, swojego Boga.

Jeśli twoja droga będzie daleka, nie zdołasz tego zanieść, ponieważ daleko będzie miejsce, które sobie wybierze Pan, twój Bóg, by tam umieścić swoje imię – gdy Pan, twój Bóg, będzie ci błogosławił –

zamienisz dziesięcinę na srebro, weźmiesz srebro w sakiewce do ręki i pójdziesz na miejsce, które sobie wybierze Pan, twój Bóg.

Kupisz tam za srebro wszystko, czego pragnie twoja dusza: większe i mniejsze bydło, wino, sycerę, wszystko, czego życzy sobie twoja dusza, i spożyjesz tam w obliczu Pana, swojego Boga. Będziesz się cieszył ty i twoja rodzina.

Nie opuścisz też lewity, który jest w twoich murach, bo nie ma on działu ani dziedzictwa z tobą.

Pod koniec trzech lat odłożysz wszystkie dziesięciny z plonu trzeciego roku i zostawisz w twoich bramach.

Wtedy przyjdzie lewita, bo nie ma działu ani dziedzictwa z tobą, obcy, sierota i wdowa, którzy są w twoich murach, będą jedli i nasycą się, aby ci błogosławił Pan, twój Bóg, w każdej pracy twojej ręki, której się podejmiesz.