Księga Daniela 10 – znaczenie, tematy i zastosowanie

W trzecim roku panowania króla perskiego, Cyrusa, Danielowi, któremu nadano imię Belteszassar, zostało objawione słowo, słowo niezawodne: wielka wojna. On zgłębił słowo i zrozumiał widzenie.

W tamtych czasach ja, Daniel, spędziłem całe trzy tygodnie w smutku.

Nie jadłem wybornych potraw, nie brałem do ust ani mięsa, ani wina, nie namaszczałem się też aż do końca trzech tygodni.

Dwudziestego czwartego dnia pierwszego miesiąca, gdy znajdowałem się nad brzegiem Wielkiej Rzeki, to jest nad Tygrysem,

podniosłem oczy i patrzyłem: Oto stał pewien człowiek ubrany w lniane szaty, a jego biodra były przepasane czystym złotem,

a jego ciało było zaś podobne do tarsziszu, jego twarz do blasku błyskawicy, jego oczy były jak ogniste pochodnie, jego ramiona i nogi jak błysk polerowanej miedzi, a jego głos jak głos tłumu.

Tylko ja sam, Daniel, oglądałem widzenie, a ludzie, którzy byli ze mną, nie oglądali widzenia. Ogarnęło ich jednak wielkie przerażenie, tak że uciekli, by się ukryć.

Tylko ja sam pozostałem, by oglądać to wielkie widzenie, lecz nie miałem siły, zmieniłem się na twarzy, opuściła mnie moc.

Wtedy usłyszałem dźwięk jego słów i na dźwięk jego słów upadłem oszołomiony twarzą ku ziemi.

Ale oto dotknęła mnie ręka i wprawiła w drżenie moje kolana i dłonie moich rąk.

I powiedział do mnie: Danielu, mężu umiłowany! Zwróć uwagę na słowa, które mówię, i wstań, ponieważ teraz wysłano mnie do ciebie. Gdy on mówił do mnie te słowa, drżąc, wstałem.

Powiedział więc do mnie: Nie bój się, Danielu! Bo od pierwszego dnia, kiedy starałeś się usilnie zrozumieć i upokorzyć przed Bogiem, twoje słowa zostały wysłuchane; ja zaś przybyłem z powodu twoich słów.

Księga Daniela 10:12 pokazuje, że Bóg usłyszał modlitwę Daniela od pierwszego dnia, gdy ten szukał zrozumienia i uniżył się przed Nim. Posłaniec przybył w odpowiedzi …

Lecz książę królestwa Persów sprzeciwiał mi się przez dwadzieścia jeden dni. Wtedy przybył mi z pomocą Michał, jeden z pierwszych książąt. Pozostawiłem go tam przy królach Persów.

Przyszedłem, by dać ci zrozumienie tego, co spotka twój naród przy końcu dni; bo to widzenie odnosi się do tych dni.

Gdy on jeszcze mówił do mnie te słowa, padłem twarzą ku ziemi i oniemiałem.

A oto jakby ludzka postać dotknęła moich warg. Otworzyłem więc usta i mówiłem do tego, który stał przede mną: Panie mój, od tego widzenia ogarnęły mnie boleści i opadłem z sił.

Jak więc może taki sługa mojego pana mówić tu z moim panem, skoro nie ma teraz siły i oddech we mnie ustaje?

Ponownie dotknął mnie ten, który był podobny do człowieka, umacniając mnie!

Potem powiedział: Nie bój się, mężu umiłowany! Pokój tobie! Bądź pełen mocy! Gdy on jeszcze rozmawiał ze mną, nabrałem sił, mówiąc: Niech mój pan mówi, bo mnie wzmocniłeś.

I powiedział: Czy wiesz, dlaczego przyszedłem do ciebie? Teraz muszę znów walczyć z księciem Persów, a gdy skończę, wtedy nadejdzie książę Jawanu.

Jednak oznajmię tobie to, co zostało napisane w Księdze Prawdy. Nikt zaś nie może mi skutecznie pomóc przeciw nim z wyjątkiem waszego księcia Michała,