2 Księga Królewska 8 – znaczenie, tematy i zastosowanie

Elizeusz powiedział do kobiety, której syna wskrzesił: Wstań, idź razem ze swoją rodziną, zamieszkaj na obczyźnie – tam, gdzie będziesz mogła – ponieważ Pan sprowadził głód. Nadchodzi on już na kraj na okres siedmiu lat.

Kobieta wstała i spełniła to, co powiedział mąż Boży. Poszła ona razem ze swoją rodziną i żyła na obczyźnie w kraju Filistynów przez siedem lat.

Po upływie siedmiu lat kobieta wróciła z kraju Filistynów i udała się do króla, błagając o zwrot jej domu i jej pola.

Król zaś – podczas rozmowy z Gechazim, sługą męża Bożego – powiedział: Opowiedz mi wszystkie wielkie dzieła, których dokonał Elizeusz.

W 2 Księdze Królewskiej 8:4 król prosi Gechaziego, sługę Elizeusza, by opowiedział o wielkich dziełach proroka. Ta rozmowa przygotowuje wydarzenie z następnego wersetu: właśnie wtedy …

Podczas gdy Gechazi opowiadał królowi, jak prorok wskrzesił zmarłego, właśnie nadeszła kobieta, której syna wskrzesił, i odwołała się do króla w sprawie domu i pola. Wtedy Gechazi powiedział: Panie mój, królu, oto kobieta i oto jej syn, którego wskrzesił Elizeusz.

Król wypytał kobietę, a ona mu opowiedziała. Wtedy król przydzielił jej jednego dworzanina, nakazując: Przywróć jej całą posiadłość oraz wszystkie dochody z pola od dnia, w którym opuściła kraj, aż do dzisiaj.

Elizeusz przyszedł do Damaszku. Kiedy Ben-Hadad, król Aramu, chorował, oznajmiono mu: Mąż Boży przyszedł aż tutaj.

Wtedy król powiedział do Chazaela: Weź ze sobą dar, idź na spotkanie męża Bożego i przez niego wypytaj Pana, czy wyzdrowieję z tej choroby.

Poszedł więc Chazael na jego spotkanie, wziął ze sobą dary i wszelkie kosztowności z Damaszku – obładowując czterdzieści wielbłądów. Przyszedł i stanął przed nim, mówiąc: Twój syn, Ben-Hadad, król Aramu, posłał mnie do ciebie z pytaniem: Czy wyzdrowieję z tej choroby?

Elizeusz odpowiedział mu: Idź i powiedz mu: Będziesz żył na pewno. Lecz Pan objawił mi, że na pewno on umrze.

Następnie utkwił swój wzrok, wytężył go bardzo mocno i mąż Boży zapłakał.

A Chazael zapytał: Dlaczego pan mój płacze? Odpowiedział: Ponieważ wiem, co złego uczynisz synom Izraela: ich warownie zniszczysz ogniem, kwiat ich wojowników pozabijasz, ich małe dzieci roztrzaskasz, a ich ciężarne kobiety będziesz rozpruwał.

Wtedy Chazael zawołał: Czym jest twój sługa – ten zdechły pies – żeby miał wykonać to straszne dzieło? Elizeusz odpowiedział: Pan objawił mi, że będziesz królem Aramu.

Oddalił się więc Chazael od Elizeusza i poszedł do swojego pana, który go zapytał: Co tobie powiedział Elizeusz? A on odpowiedział: Powiedział mi, że na pewno będziesz żył.

Następnego dnia Chazael wziął nakrycie, zamoczył w wodzie i rozciągnął na jego twarzy, tak że on umarł. Chazael zaś został królem w jego miejsce.

W 2 Księdze Królewskiej 8:15 Chazael zabija swojego pana, króla Aramu, i przejmuje tron. Wcześniej Elizeusz zapowiedział, że Chazael zostanie królem, a Chazael przekazał królowi, …

W piątym roku panowania Jorama, syna Achaba, króla izraelskiego, Joram, syn Jozafata, został królem judzkim.

W chwili objęcia rządów miał trzydzieści dwa lata i panował osiem lat w Jerozolimie.

Szedł on drogą królów izraelskich – podobnie jak czynił ród Achaba – ponieważ córka Achaba była jego żoną. Czynił on to, co jest złe w oczach Pańskich.

Jednak Pan nie chciał zniszczyć Judy ze względu na swojego sługę, Dawida – tak jak mu obiecał, że da mu przed sobą ród na zawsze.

W 2 Księdze Królewskiej 8:19 czytamy, że Bóg oszczędził Judę ze względu na obietnicę daną Dawidowi, mimo że król Joram postępował źle. Nie oznacza to, …

Za jego czasów Edom wyrwał się spod władzy Judy i wybrał sobie króla.

Wtedy Joram ze wszystkimi rydwanami przeszedł do Sair. Kiedy powstał w nocy do natarcia, uderzyli na niego Edomici, którzy okrążyli jego oraz dowódców rydwanów. Lud zaś uciekł do swoich namiotów.

Edom zatem wyrwał się spod władzy Judy aż do dnia dzisiejszego. W tym samym czasie odłączyła się także Libna.

A czy pozostałe dzieje Jorama i wszystkie jego czyny nie są opisane w Księdze Kronik Królów Judy?

I spoczął Joram ze swoimi przodkami, i pochowano go obok przodków w Mieście Dawidowym; jego syn zaś, Ochozjasz, został królem w jego miejsce.

W dwunastym roku panowania Jorama, syna Achaba, króla Izraela – Ochozjasz, syn Jorama, został królem Judy.

W chwili objęcia władzy Ochozjasz miał dwadzieścia dwa lata i królował jeden rok w Jerozolimie. Jego matka miała na imię Atalia, wnuczka Omriego, króla izraelskiego.

Szedł on drogą rodu Achaba i czynił to, co jest złe w oczach Pańskich, jak ród Achaba, ponieważ był spowinowacony z rodem Achaba.

Ochozjasz wyruszył z Joramem, synem Achaba, na wojnę przeciw Chazaelowi, królowi Aramu, w Ramot w Gileadzie. Lecz Aramejczycy zranili Jorama.

Zatem król Joram wycofał się do Jizreel, aby leczyć się z ran, które mu zadali Aramejczycy w Ramot, kiedy walczył przeciw Chazaelowi, królowi Aramu. Wtedy Ochozjasz, syn Jorama, król judzki, przyszedł odwiedzić Jorama, syna Achaba, w Jizreel, ponieważ był chory.