2 Księga Królewska 10 – znaczenie, tematy i zastosowanie

W Samarii było siedemdziesięciu synów Achaba. Jehu napisał list i wysłał go do Samarii, do przywódców miasta, do starszyzny i do opiekunów dzieci Achaba – list o następującej treści:

Teraz, gdy dotrze do was to pismo, macie ze sobą synów waszego pana, macie rydwany i konie, warowne miasto oraz broń.

Zastanówcie się więc, kto z synów waszego pana jest najlepszy i najodpowiedniejszy, posadźcie go na tronie jego ojca i walczcie o dom waszego pana!

Ogarnął ich bardzo wielki strach i powiedzieli: Oto dwaj królowie mu się nie oparli, a jak my się oprzemy?

Wtedy zarządca pałacu, zarządca miasta, starszyzna i wychowawcy przekazali Jehu tę odpowiedź: Jesteśmy twoimi sługami. Wszystko, co nam rozkażesz, wypełnimy. Nikogo nie wybierzemy na króla. Czyń, co uznasz za słuszne.

Jehu napisał do nich drugi list o tej treści: Jeżeli jesteście ze mną i słuchacie mojego rozkazu, weźcie głowy synów waszego pana i przyjdźcie do mnie jutro o tej samej porze do Jizreel! A synowie króla, siedemdziesięciu ludzi, przebywali u znakomitych obywateli miasta, którzy ich wychowywali.

Gdy tylko ten list dotarł do nich, wzięli synów króla, zamordowali wszystkich siedemdziesięciu, ich głowy włożyli do koszy i posłali do niego, do Jizreel.

Posłaniec przyszedł mu oznajmić: Przyniesiono głowy synów króla. On zaś powiedział: Ułóżcie je w dwa stosy u wejścia do bramy, aż do rana!

Rano zaś wyszedł i stojąc, przemówił do całego ludu: Jesteście bez winy. Oto ja uknułem spisek przeciwko mojemu panu i zabiłem go. Lecz kto zabił tych wszystkich?

Zrozumcie wreszcie, że nic ze słowa Pana, które On wypowiedział przeciw domowi Achaba, nie przepadnie. Pan wykonał to, co powiedział przez swojego sługę, Eliasza.

I Jehu pozabijał wszystkich pozostałych z rodziny Achaba w Jizreel, wszystkich jego możnych, zaufanych i kapłanów, tak że nikomu z nich nie pozwolił uciec.

Następnie wstał i wyruszył do Samarii. Kiedy Jehu był w drodze, w Szałasach Pasterskich,

napotkał braci Ochozjasza, króla judzkiego, i zapytał: Kim wy jesteście? Odpowiedzieli: Jesteśmy braćmi Ochozjasza i przyszliśmy pozdrowić synów króla i synów królowej matki.

Wtedy rozkazał: Schwytajcie ich żywych! Schwytano więc ich żywych i zamordowano ich nad cysterną Szałasów, czterdziestu dwóch ludzi; nie oszczędził z nich ani jednego.

Po odejściu stamtąd Jehu spotkał Jonadaba, syna Rekaba, który wyszedł mu naprzeciw i pozdrowił go. Zapytał go: Czy twoje serce jest szczere, jak moje serce w stosunku do twojego serca? Odpowiedział Jonadab: Tak jest. – Jeżeli tak, podaj mi swoją rękę! Podał mu swoją rękę, a on posadził go przy sobie na rydwanie

i powiedział: Chodź ze mną, a zobaczysz moją gorliwość o Pana. I jechał z nim na swoim rydwanie.

Następnie wjechał do Samarii i pozabijał wszystkich, którzy pozostali po Achabie w Samarii, aż zniszczył go według słowa, które Pan wypowiedział do Eliasza.

Jehu zgromadził cały lud i powiedział do niego: Achab za mało czcił Baala, Jehu będzie czcił go bardziej.

Teraz więc zwołajcie do mnie wszystkich proroków Baala, wszystkie jego sługi i wszystkich jego kapłanów. Niech nikogo nie zabraknie, ponieważ mam złożyć wielką krwawą ofiarę Baalowi. Kogokolwiek by zabrakło, nie pozostanie przy życiu. Jehu działał podstępnie, aby wytracić wyznawców Baala.

Jehu dalej rozkazał: Urządźcie święte zgromadzenie dla Baala! I zwołali je.

Jehu rozesłał posłańców po całym Izraelu i przyszli wszyscy wyznawcy Baala. Nie pozostał nikt, kto by nie przyszedł. Weszli więc do świątyni Baala, która wypełniła się od krańca do krańca.

Wtedy powiedział do strażnika szatni: Wyłóż szaty dla wszystkich czcicieli Baala! I wyłożył dla nich szaty.

Wtedy Jehu wraz z Jonadabem, synem Rekaba, wszedł do świątyni Baala i powiedział do czcicieli Baala: Przeszukajcie i zobaczcie, czy nie ma tutaj z wami kogoś z czcicieli Jahwe, a są tylko czciciele Baala.

Następnie wyszedł, aby złożyć ofiary krwawe i całopalne. Jehu postawił na zewnątrz osiemdziesięciu swoich ludzi i powiedział: Ktokolwiek by pozwolił uciec komuś z ludzi, których ja wydaję w wasze ręce, płaci swoim życiem za życie zbiega.

Kiedy Jehu skończył składać ofiarę całopalną, rozkazał straży przybocznej i tarczownikom: Idźcie, uderzcie na nich! Niech nikt nie ucieknie! Więc straż przyboczna i tarczownicy wycięli ich ostrzem miecza, położyli ich trupem i dotarli aż do sanktuarium świątyni Baala.

Wynieśli stele świątyni Baala i spalili je.

Następnie wyrzucili aszerę świątyni Baala i spalili ją. Potłukli też stele Baala. Wreszcie zburzyli świątynię Baala i zamienili ją na kloaki – aż do dnia dzisiejszego.

Tak Jehu usunął Baala z Izraela,

Nie zerwał jednak Jehu z grzechami Jeroboama, syna Nebata, do których ten doprowadził Izraela – ze złotymi cielcami w Betel i Dan.

Dlatego Pan powiedział do Jehu: Ponieważ dobrze wykonałeś to, co było słuszne w moich oczach, i według wszystkich zamiarów mojego serca postąpiłeś z domem Achaba, to twoi synowie aż do czwartego pokolenia będą zasiadali na tronie Izraela.

Lecz Jehu nie starał się pilnie, z całego serca, postępować według Prawa Pana, Boga Izraela. Nie zerwał z grzechami Jeroboama, do których ten doprowadził Izraela.

W tym czasie Pan zaczął uszczuplać Izraela: Chazael pobił Izraelitów na całym ich obszarze,

od Jordanu na wschód słońca, cały obszar Gileadu, Gadytów, Rubenitów, Manassytów – od Aroeru, który leży nad rzeką Arnon – Gilead i Baszan.

A czy pozostałe dzieje Jehu, wszystkie jego czyny i cała jego dzielność nie są opisane w Księdze Kronik Królów Izraela?

I spoczął Jehu ze swoimi przodkami i pochowano go w Samarii. Jego syn Joachaz został w jego miejsce królem.

Czas zaś, w którym Jehu panował nad Izraelem w Samarii, wynosił dwadzieścia osiem lat.