2 List do Koryntian 13:9 – znaczenie i zastosowanie

Drugi List do Koryntian 13:9 zaskakuje swoją szczerością. Paweł pisze, że się cieszy, gdy jego towarzysze są słabi, a Koryntianie mocni. Taka radość nie jest oczywista, bo cudza siła łatwo budzi zazdrość albo poczucie, że ktoś nas minął. Tutaj jednak serce apostoła zwraca się ku dobru drugich. Zdanie „Cieszymy się bowiem, gdy my jesteśmy słabi, wy zaś – mocni, i modlimy się o wasze udoskonalenie” pokazuje, że słabość nie zrywa więzi między ludźmi. Wcześniej w tym rozdziale Paweł modli się, aby Koryntianie nie czynili nic złego, a nie o to, by sami dobrze wypadli. Modlitwa o udoskonalenie nie jest więc wyrzutem ani triumfem nad słabszymi, lecz troską o to, by wspólnota rosła w dobru. Słowo „udoskonalenie” mówi o drodze, która trwa, a nie o chwili doskonałości. Ten werset przypomina, że bliskość między ludźmi nie polega na równej mocy. Można ucieszyć się cudzą siłą, nawet gdy samemu jest się słabszym, i w takiej radości mieści się zaufanie do Bożego działania w obu. Słabość jednego nie odbiera drugiemu prawa do wzrastania, a moc jednego nie stawia go ponad wspólnotą.

W 2 Liście do Koryntian 13:9 Paweł odwraca zwyczajną miarę sukcesu przywódcy. Cieszy się, jeśli jego własna słabość oznacza, że wspólnota jest mocna. Nie chodzi o radość z porażki ani o zaprzeczenie jego apostolskiej odpowiedzialności. W poprzednich wersetach ostrzega przed złem i mówi, że dana mu władza ma służyć zbudowaniu, nie zgubie wspólnoty. Jego celem nie jest więc wykazanie własnej siły, lecz dojrzałość Koryntian. Sformułowanie „udoskonalenie” oznacza tu dążenie do przywrócenia właściwego porządku i pełni, nie bezbłędność osiągniętą własnym wysiłkiem. Werset łączy ten cel z modlitwą: Paweł nie przedstawia przemiany jako wyniku samej surowości czy kontroli. Nie obiecuje, że wspólnota już jest doskonała; wyraża prośbę o jej naprawę i umocnienie. Tak rozumiana słabość nie oznacza, że prawda przestaje mieć znaczenie ani że zło można zlekceważyć. Paweł wcześniej podkreśla, że działa dla prawdy, a nie przeciw niej. Jego stanowczość ma służyć odnowie, nie prestiżowi apostoła. W tym fragmencie siła wspólnoty jest ważniejsza niż widoczna przewaga jej przywódcy.

Ten werset pokazuje relację, w której nie chodzi o rywalizację o pierwsze miejsce. Apostoł Paweł cieszy się, gdy on sam jest słaby, a jego zbór mocny. Jego radość wyrasta z tego, jak rośnie wspólnota. Słowa o słabości padają w kontekście trudnego sporu z Koryntianami. Wcześniej Paweł pisze, że Chrystus „nie jest słaby wobec was, lecz ukazuje w was swoją moc” (2 List do Koryntian 13:3). Słabość apostoła nie przekreśla jego posługi. Pokazuje, że moc pochodzi od Boga. Najmocniejszym akcentem jest modlitwa o „wasze udoskonalenie”. Paweł nie modli się o to, by Koryntianie utrzymali dotychczasowy poziom ani by mu zaimponowali. Chce, by dojrzewali w wierze. Ten sam list zachęca ich do dążenia do doskonałości (2 List do Koryntian 13:11), więc modlitwa ma wyraźny kierunek. Z tego wynika prosty obraz mocy. Ci, którzy są mocni, mogą wspierać słabszych, a nie ich pokonywać. Moc w zborze służy wzrastaniu wszystkich.

W 2 Liście do Koryntian 13:9 Paweł opisuje radość, która nie szuka potwierdzenia własnej siły. Cieszy się, gdy wspólnota jest mocna, nawet jeśli on sam wydaje się słaby. Nie chodzi tu o pochwałę bezradności ani o obojętność wobec zła. Wcześniej Paweł mówi o odpowiedzialności za prawdę i o władzy danej dla budowania, nie dla zguby. Jego słabość nie oznacza więc, że porzuca troskę o Koryntian; odsłania raczej, że ich dobro jest ważniejsze od jego pozycji. Modlitwa o ich „udoskonalenie” kieruje wzrok ku wspólnocie, która ma dojrzewać i być coraz pełniej uporządkowana w wierze. Nie jest to żądanie bezbłędności, lecz pragnienie, by życie wspólnoty odpowiadało prawdzie Chrystusa. Taka miłość potrafi przyjąć, że owocem jej służby będzie cudza siła, a nie własne uznanie. W tym tkwi cicha miara duchowej dojrzałości: nie w tym, kto zajmuje centralne miejsce, lecz w tym, czy inni mogą wzrastać ku dobru. Modlitwa Pawła nie osłabia prawdy; prosi, by prawda prowadziła do odbudowy.