1 Księga Samuela 22 – znaczenie, tematy i zastosowanie

Dawid uciekł stamtąd i schronił się w jaskini Adullam. Kiedy dowiedzieli się o tym jego bracia i cała rodzina jego ojca, udali się do niego.

Zgromadzili się też wokół niego wszelkiego rodzaju uciśnieni i ci, którzy byli ścigani przez wierzycieli, i ci, którym było ciężko na duszy, a on stał się dla nich przywódcą. Tak przyłączyło się do niego około czterystu ludzi.

Stąd Dawid udał się do Mispe moabskiego i zapytał króla Moabu: Czy mój ojciec i moja matka nie mogliby przebywać u was do czasu, aż się wyjaśni, co Bóg zechce ze mną uczynić?

Sprowadził ich przed króla moabskiego i zamieszkali przy nim przez cały czas pobytu Dawida w niedostępnym miejscu.

A prorok Gad doradzał Dawidowi: Nie pozostawaj w tym niedostępnym miejscu, lecz udaj się do ziemi judzkiej! Dawid więc poszedł i przybył do lasu Cheret.

Tymczasem Saul usłyszał, że wykryto Dawida razem z towarzyszącymi mu ludźmi. Saul siedział wtedy w Gibea pod tamaryszkiem na wzgórzu z dzidą w ręku, a otaczali go jego słudzy.

Saul powiedział do swoich sług, którzy go otaczali: Słuchajcie, Beniaminici! Czy syn Jessego da wam wszystkim pola i winnice, czy ustanowi was dowódcami tysięcy i setek,

dlatego że sprzysięgliście się przeciwko mnie? Nikt mnie nie ostrzegł, gdy mój syn zawierał przymierze z synem Jessego, nikt nie okazywał mi współczucia ani nie przestrzegał, gdy mój syn wystawił przeciw mnie mojego poddanego, aby zastawiał na mnie zasadzki, jak się to obecnie dzieje.

Na to odpowiedział Doeg Edomita, przełożony sług Saula: Widziałem syna Jessego, gdy przybył do Achimeleka, syna Achituba:

ten zaś radził się Pana o niego, obdarzył go żywnością, dał mu też miecz Filistyna Goliata.

Wtedy Saul kazał wezwać kapłana Achimeleka, syna Achituba, z całym rodem jego ojca, to jest kapłanów z Nob: wszyscy oni przybyli do króla.

I Saul powiedział: Słuchaj, synu Achituba! Odpowiedział: Jestem, Panie mój.

Saul zapytał go: Czemu spiskujecie przeciwko mnie, ty i syn Jessego? Dałeś mu przecież chleb i miecz, radziłeś się Boga o niego po to, by mógł powstać przeciw mnie i zastawiać zasadzki, jak się to dzieje obecnie.

Achimelek dał królowi taką odpowiedź: Kto spośród twoich sług jest tak wierny jak Dawid, królewski zięć, który stoi na czele twojej straży przybocznej i jest poważany w twoim domu?

Czy to dopiero dziś zacząłem radzić się Boga w jego sprawie? Dalekie to ode mnie! Niech król nie posądza o nic takiego swojego sługi ani całego rodu jego ojca, bo twój sługa nie miał o tym najmniejszego pojęcia!

Król jednak wydał wyrok: Musisz umrzeć, Achimeleku, wraz z całym rodem twojego ojca.

I dał rozkaz ludziom ze straży przybocznej, którzy go otaczali: Otoczcie i zabijcie kapłanów Pańskich, bo wspomagali Dawida, a choć wiedzieli, że uciekł, nie powiadomili mnie. Jednak słudzy królewscy nie chcieli podnieść ręki na kapłanów Pańskich.

Król zwrócił się więc do Doega: Podejdź ty i powal kapłanów. Podszedł Doeg Edomita i powalił kapłanów, zadając śmierć w tym dniu osiemdziesięciu pięciu mężczyznom noszącym lniany efod.

Saul uderzył też ostrzem miecza na miasto kapłańskie Nob: pozabijał ostrzem miecza mężczyzn i kobiety, dzieci i niemowlęta, woły, osły i owce.

Ocalał tylko jeden syn Achimeleka, syna Achituba, imieniem Abiatar, który schronił się u Dawida.

Abiatar zawiadomił Dawida, że Saul wymordował kapłanów Pańskich.

Dawid powiedział wtedy do Abiatara: Wiedziałem to już wtedy, gdy był tam Doeg Edomita, że z pewnością doniesie o tym Saulowi. To ja stałem się winny zagłady wszystkich osób z rodu twojego ojca.

Pozostań przy mnie bez obawy; ten, kto czyha na moje życie, czyha też na twoje, bo jesteś u mnie osobą strzeżoną.

W 1 Księdze Samuela 22:23 Dawid zapewnia Abiatara, ocalałego po rzezi kapłanów w Nob, że może przy nim pozostać bez lęku, bo obaj są zagrożeni …