1 List Jana 5:18 – znaczenie i zastosowanie

Jan ponownie zbiera tu najważniejsze przywileje prawdziwie wierzących. Po pierwsze, są chronieni przed grzechem w całej jego mocy i z całą jego winą. Wiemy, że każdy, kto narodził się z Boga — a wierzący w Chrystusa narodził się z Boga (Pierwszy List Jana 5:1) — nie grzeszy w taki głęboki i utrwalony sposób jak ludzie nieodrodzeni, o czym Jan pisał wcześniej (Pierwszy List Jana 3:6, Pierwszy List Jana 3:9). Są więc chronieni przed grzechem prowadzącym do śmierci, czyli takim, który z pewnością sprowadza śmierć wieczną. Ich nowa natura oraz mieszkający w nich Duch nie pozwalają, by zakorzenił się w nich taki grzech, któremu nie można przebaczyć.

Po drugie, są chronieni przed niszczycielskimi atakami diabła. Wierzący, który narodził się z Boga, strzeże samego siebie, a zły nie może go dotknąć (Pierwszy List Jana 5:18). Nie chodzi tu jedynie o to, co wierzący powinni robić, lecz o to, do czego są zdolni dzięki nowemu narodzeniu. Są przygotowani na śmiercionośny atak złego. Nie dotyka on ich dusz tak, by wlać w nie swoją truciznę, jak czyni to wobec innych, ani by odebrać im nowe życie, które jest na nią antidotum. Może nakłonić ich do niektórych grzechów, ale Jan podkreśla, że nowe narodzenie chroni ich przed takimi atakami, które doprowadziłyby ich do podobnej ruiny i rzeczywistego potępienia, jakie spotkało diabła.

Po trzecie, wierzący należą do Boga, podczas gdy świat pogrążony jest w złu (Pierwszy List Jana 5:19). Ludzkość dzieli się na dwie wielkie grupy: tych, którzy należą do Boga, oraz tych, którzy należą do zła, czyli do złego. Chrześcijanie należą do Boga: pochodzą od Niego, żyją dla Niego i są Mu oddani. Zajmują w ten sposób miejsce, które niegdyś należało do starożytnego Izraela, o którym powiedziano, że lud Pana jest Jego działem, a Jakub — udziałem Jego dziedzictwa (Księga Powtórzonego Prawa 32:9). Reszta świata pozostaje natomiast pogrążona w złu, pod jego wpływem i w jego mocy.

Złych duchów jest wiele, ale łączy je jedna zła natura, jeden cel i jedno panowanie. Nad demonami i mrocznym królestwem, któremu przewodzi, stoi książę. Ma on tak wielki wpływ na tym świecie, że nazywa się go jego bogiem. Zdumiewające, że ten świadomy duch tak zaciekle występuje przeciwko Wszechmogącemu i wszystkim Jego dziełom, choć musi wiedzieć, że czeka go nieuchronna klęska i wieczna zguba. Jak straszny jest sąd Boga nad tym złym! Niech Bóg nadal łamie jego moc na tym świecie i wprowadza ludzi do królestwa swojego umiłowanego Syna.

Po czwarte, wierzący otrzymują światło, które pozwala im poznać prawdziwego i wiecznego Boga. Syn Boży przyszedł i dał nam poznanie, abyśmy mogli poznać Tego, który jest prawdziwy (Pierwszy List Jana 5:20). Syn Boży przyszedł na nasz świat, a my Go zobaczyliśmy i poznaliśmy dzięki przedstawionym już dowodom. Objawił nam prawdziwego Boga, jak Jan napisał wcześniej (Ewangelia Jana 1:18), i otworzył także nasze umysły, abyśmy mogli zrozumieć to objawienie. Dał nam wewnętrzne światło, byśmy ujrzeli chwałę prawdziwego Boga i mieli pewność, że to właśnie On jest prawdziwym Bogiem. Nieskończenie przewyższa bogów narodów czystością, mocą i doskonałością. Ma w sobie wszelką doskonałość, piękno i bogactwo, które przynależą żywemu i prawdziwemu Bogu.

To ten sam Bóg, o którym pisał Mojżesz — Ten, który stworzył niebo i ziemię. To ten sam Bóg powołał naszych ojców i patriarchów do szczególnego przymierza z sobą, wyprowadził naszych przodków z Egiptu, przekazał Prawo pośród ognia na górze Synaj i dał nam swoje święte słowa. Zapowiedział także powołanie i nawrócenie pogan. Dzięki Jego zamysłom i dziełom, Jego miłości i łasce, a także Jego sądom i grozie wiemy, że tylko On, w pełni swojego istnienia, jest żywym i prawdziwym Bogiem. Poznanie prawdziwego Boga, poznanie Go w Chrystusie, jest wielkim błogosławieństwem i stanowi życie wieczne (Ewangelia Jana 17:3). Chwała chrześcijańskiego przesłania polega na tym, że najpełniej ukazuje ono prawdziwego Boga i najlepiej pomaga nam widzieć Go wyraźnie.

Po piąte, wierzący cieszą się błogosławioną jednością z Bogiem i Jego Synem. Jesteśmy w Tym, który jest prawdziwy, w Jego Synu, Jezusie Chrystusie (Pierwszy List Jana 5:20). Syn prowadzi nas do Ojca i jesteśmy zjednoczeni z Nimi oboma. Trwamy w Ich miłości i przychylności, jesteśmy z Nimi w przymierzu i łączy nas z Nimi Duch, który w nas mieszka i działa. Aby ukazać, jak wielkim zaszczytem i radością jest ta jedność, Jan przypomina, że ten sam Syn Boży jest prawdziwym Bogiem i życiem wiecznym (Ewangelia Jana 1:1; Pierwszy List Jana 1:2). Zjednoczeni z którymkolwiek z Nich, a tym bardziej z Nimi oboma, jesteśmy połączeni z prawdziwym Bogiem i życiem wiecznym.

Jan kończy czułym ostrzeżeniem: „Dzieci, strzeżcie się bożków” (Pierwszy List Jana 5:21). Skoro znasz prawdziwego Boga i jesteś z Nim zjednoczony, pozwól, by światło i miłość strzegły Cię przed wszystkim, co próbuje zająć Jego miejsce lub z Nim rywalizować. Odwróć się od fałszywych bogów narodów. Nie mogą się równać z Bogiem, do którego należysz i któremu służysz. Nie oddawaj czci Bogu za pomocą posągów i wizerunków używanych w kulcie. Twój Bóg jest niewidzialnym Duchem, a takie prymitywne wyobrażenia Go znieważają. Nie uczestnicz z pogańskimi sąsiadami w oddawaniu czci bożkom. Twój Bóg jest zazdrosny i wzywa Cię, by opuścić ich szeregi i odłączyć się od nich. Uśmiercaj grzeszne pragnienia i odłącz się od świata, by nic nie zagarnęło tronu w Twoim sercu, który należy wyłącznie do Boga.

To Bóg, którego już znasz: Ten, który Cię stworzył, odkupił przez swojego Syna, posłał do Ciebie swoje przesłanie ewangelii, przebaczył Ci grzechy, dał Ci nowe narodzenie przez swojego Ducha i obdarzył życiem wiecznym. Trwaj przy Nim w wierze, miłości i wytrwałym posłuszeństwie, odpierając wszystko, co odciąga od Niego Twój umysł i serce. Niech żywemu i prawdziwemu Bogu będą chwała i panowanie na wieki wieków. Amen.