1 List Jana 3:11 – znaczenie i zastosowanie

Ten wers mówi o woli Bożej w sprawach bardzo zwyczajnych. Według Pierwszego Listu Jana 3:11 wola ta została objawiona „od początku”, a jej treścią jest to, „abyśmy się wzajemnie miłowali”. Słowa te nie sytuują Bożego zamysłu wysoko ponad życiem. Wpisują go w relacje między ludźmi, które trwają w codziennym czasie. Kontekst wersetu jest wymowny. Pierwszy List Jana 3:12 przywołuje Kaina, który zabił swego brata, ponieważ jego czyny były złe, a brata sprawiedliwe. Pierwszy List Jana 3:15 idzie dalej i nazywa nienawiść wobec brata zabójstwem. Autor nie traktuje więc chłodu, urazy i zamkniętego serca jako drobnych spraw prywatnych. Widzi w nich zalążek czegoś, co może zniszczyć wspólnotę. Pierwszy List Jana 3:14 łączy miłość bratnią z przejściem ze śmierci do życia. Ta miłość staje się czytelnym znakiem tego, że człowiek żyje wiarą, a nie tylko mówi o niej. Wola Boża przybiera wtedy kształt wiernego pochylania się nad drugim człowiekiem, nawet wtedy, gdy jest to trudne.

W 1 Liście Jana 3:11 Jan przedstawia wzajemną miłość jako treść orędzia znanego wspólnocie „od początku”. Nie jest to nowy wymóg dopisany do wiary, lecz jej zasadnicza postać: „Taka bowiem jest wola Boża, którą objawiono nam od początku, abyśmy się wzajemnie miłowali”. Bezpośredni kontekst wyjaśnia, dlaczego ten nakaz ma taką wagę. Wierzący zostali nazwani dziećmi Bożymi, a miłość do brata lub siostry pozwala rozpoznać życie zgodne z tym powołaniem. W następnym wersecie Jan przeciwstawia jej postawę Kaina, którego czyn prowadzi do zabójstwa. Miłość nie oznacza więc jedynie życzliwości w słowach: ma realne znaczenie dla tego, jak człowiek traktuje drugiego. Kluczowe rozróżnienie dotyczy źródła i znaku: tekst nie mówi, że miłość kupuje przynależność do Boga. Pokazuje ją jako widoczny owoc życia, o którym Jan mówi w tym rozdziale. Nie jest też tylko prywatnym uczuciem, skoro dotyczy wzajemnej relacji we wspólnocie. „Od początku” podkreśla ciągłość tego przesłania: miłość nie jest dodatkiem do chrześcijańskiej wiary, lecz jednym z jej podstawowych sprawdzianów.

Ta prosta wypowiedź zbiera w jednym zdaniu to, co Jan rozwija wcześniej: „Taka bowiem jest wola Boża, którą objawiono nam od początku, abyśmy się wzajemnie miłowali”. Jan nie mówi tu o miłości jako o ogólnym uczuciu, lecz o woli Bożej. Jest to więc sprawa wspólnoty, a nie samotnego zmagania się z własnym sercem. W Pierwszym Liście Jana 3:10 autor mówi, że ten, kto nie miłuje swego brata, nie jest z Boga. Dalej, w 3:12, przypomina historię Kaina i podaje powód zabójstwa: jego czyny były złe, a brata sprawiedliwe. Werset 15 idzie krok dalej i nazywa nienawiść do brata zabójstwem. Miłość jest więc rozpoznawalna po tym, jak człowiek traktuje brata. W praktyce ta miłość zaczyna się od zwykłych spraw: od sposobu mówienia o bliskich, od cierpliwości w codziennych obowiązkach i od uczciwości w sporze. Wielkie gesty zdarzają się rzadko, a słowa i czyny powtarzają się każdego dnia. Jan pisze do wierzących, którzy są dziećmi Bożymi, i to właśnie w relacjach z innymi ich wiara staje się widoczna. Ten werset przypomina, że miłość nie jest dodatkiem do wiary, lecz jej wyraźnym znakiem.

„Taka bowiem jest wola Boża, którą objawiono nam od początku, abyśmy się wzajemnie miłowali”. Miłość nie pojawia się tu jako nowy ciężar nałożony na wierzących. Wcześniej Jan przypomina, że Ojciec obdarzył ich miłością i nazwał swoimi dziećmi. Wzajemne miłowanie wyrasta zatem z otrzymanej więzi z Bogiem i staje się jej widzialnym znakiem. W tym samym rozdziale miłość zostaje przeciwstawiona drodze Kaina, który skrzywdził brata. Nie chodzi więc jedynie o ciepłe uczucia. Miłość ujawnia się w wyborze, by nie odpowiadać krzywdą na krzywdę, dostrzec potrzebę drugiego człowieka i nie odwrócić się od niego w chwili próby. Takie postępowanie nie kupuje Bożej przychylności; świadczy o życiu, które od Niego pochodzi. Jan łączy tę codzienną wierność z nadzieją przyszłą: dzieci Boże jeszcze nie widzą w pełni, czym się staną, lecz oczekują podobieństwa do Boga. Miłość jest więc znakiem życia już teraz, choć jego pełnia pozostaje tajemnicą. Wola Boża odsłania się w relacji: otrzymana miłość staje się miłością ofiarowaną drugiemu.