1 List do Koryntian 7:23 – znaczenie i zastosowanie

Te słowa mają w sobie ciężar i ciepło jednocześnie. Mówią o cenie zapłaconej za człowieka, a więc o kimś, kto nie jest przypadkowy ani zbędny. Apostoł nie opisuje tej ceny szczegółowo w tym miejscu, ale wybrzmiewa w nim przekonanie, że przynależność do Boga ma realną wagę. Kolejne zdanie brzmi jak łagodny, ale stanowczy zakaz: „Nie bądźcie więc niewolnikami ludzi”. Wiele osób zna tę zależność od wewnątrz. Ktoś rezygnuje z własnych decyzji, bo boi się czyjegoś spojrzenia, a ktoś inny całe dni układa pod cudzą ocenę. Taka uległość bywa cicha i męcząca, a jednocześnie bardzo trudna do dźwignięcia, bo nikt jej nie nazywa. Warto zauważyć, że (1 List do Koryntian 7:23) nie mówi o uczuciach wprost, lecz o wolności i o tym, do kogo się należy. Ostatnie słowa fragmentu wiążą jedno z drugim: kto należy do Boga, nie musi być niewolnikiem cudzych oczekiwań. Serce uważne na ludzi może wtedy pozostać otwarte, a nie zaciśnięte ze strachu.

„Za wielką bowiem cenę zostaliście nabyci. Nie bądźcie więc niewolnikami ludzi” — Paweł wiąże tu przynależność do Boga z wolnością od ostatecznej władzy innych ludzi. W bezpośrednim kontekście mówi o osobach niewolnych i wolnych, nie zaciera więc różnicy między ich rzeczywistymi warunkami życia. Przypomina jednak, że status społeczny nie określa wartości człowieka ani tego, do kogo należy on w najgłębszym sensie. „Nabycie” odsyła do kosztownego działania Boga w Chrystusie. Skoro życie wierzących ma taką podstawę, żaden człowiek nie może rościć sobie prawa do ich sumienia tak, jakby należało ono do niego. Nie jest to wezwanie do lekceważenia więzi, odpowiedzialności czy wspólnoty. To rozróżnienie między służbą podejmowaną w konkretnych warunkach a oddaniem komuś bezwzględnej czci i posłuszeństwa. Wcześniejsze zdania tego rozdziału zachęcają, by trwać przy Bogu w stanie, w którym człowiek został powołany; Paweł nie przedstawia więc zmiany pozycji życiowej jako miary duchowej wartości. Werset 23 dopowiada, co pozostaje niezmienne pośród różnych sytuacji: człowiek należy do Chrystusa. Ludzka władza może kształtować codzienne obowiązki, lecz nie jest ostatecznym właścicielem osoby.

W 1 Liście do Koryntian 7:23 najpierw pada przypomnienie o cenie: „Za wielką bowiem cenę zostaliście nabyci”. Dopiero na tym fundamencie opiera się zachęta: „Nie bądźcie więc niewolnikami ludzi”. Słowo „więc” jest tu ważne. Wniosek wynika z tego, czyje jesteśmy, a nie z tego, czego oczekują od nas inni. Ta perspektywa porządkuje wiele codziennych napięć. Ktoś, kto należy do Chrystusa, nadal ma szefa, rodzinę i sąsiadów, ale ich opinia nie musi decydować o całym jego życiu. Taki człowiek może odmówić udziału w nieuczciwej praktyce w pracy, mimo że koledzy na niego naciskają, bo wie, komu służy. Może też spokojnie przestać zabiegać o aprobatę rodziny i nie gonić za każdą jej oceną. Werset nie unieważnia odpowiedzialności wobec innych. Wierni wciąż mają służyć, kochać i szanować ludzi wokół siebie. Zmienia się źródło tej służby. Ten, kto został nabyty przez Chrystusa, służy z wolności, a nie z lęku przed tym, co pomyślą inni.

„Za wielką bowiem cenę zostaliście nabyci. Nie bądźcie więc niewolnikami ludzi”. W tych słowach Paweł przypomina wspólnocie, że jej ostateczna przynależność nie zależy od pozycji społecznej ani od cudzej władzy. Wcześniej mówi zarówno do niewolników, jak i wolnych: powołanie w Panu nadaje ich życiu głębszy wymiar. Nie oznacza to, że zewnętrzne warunki przestają być realne. Oznacza, że nie rozstrzygają o całej wartości człowieka. Wzmianka o wielkiej cenie wskazuje na koszt Bożej miłości i na więź, której nie można sprowadzić do ludzkiej własności. Życie należy do Chrystusa, nie do tych, którzy żądają bezgranicznego posłuszeństwa, uznania czy lęku. Dlatego słów Pawła nie należy odczytywać jako pochwały niewolnictwa ani jako nakazu pozostawania pod krzywdzącą władzą. Mówią o wolności, której źródłem jest Bóg, także wtedy, gdy zewnętrzne okoliczności pozostają trudne. Człowiek może być zależny od cudzej decyzji, a jednak nie jest przez nią określony do końca. W perspektywie wieczności ta przynależność staje się mocniejsza niż każdy ziemski tytuł i układ sił.