1 List do Koryntian 13:6 – znaczenie i zastosowanie

Ten werset mówi o tym, czym cieszy się miłość, i zaczyna od tego, czego ona nie robi: nie cieszy się z niesprawiedliwości. Bywa, że czyjaś porażka albo upadek przynosi chwilową satysfakcję, zwłaszcza gdy wcześniej nas zranił. Apostoł Paweł nie udaje, że takie poruszenia nie pojawiają się w sercu, ale wskazuje, że miłość nie szuka w złu swojej radości. Drugie zdanie niesie najwięcej światła. Miłość „wspólnie raduje się z prawdą”, a więc jej radość nie zamyka się w jednym sercu. Prawda, która wychodzi na jaw, dobro, które zostaje potwierdzone, sprawiedliwość, która wraca na swoje miejsce, stają się dobrem wspólnym, a nie prywatnym zwycięstwem. Miłość cieszy się razem z innymi, nawet wtedy, gdy prawda nie jest dla kogoś wygodna. W kontekście całego rozdziału to zdanie dopowiada coś ważnego do cierpliwości i łaskawości z wersetu czwartego. Radość z prawdy nie wymaga, by ktoś przegrał, bo prawda łączy, zamiast dzielić. Serce, w którym mieszka miłość, szuka wspólnego dobra, a nie satysfakcji z cudzego potknięcia.

Paweł opisuje miłość nie jako samą życzliwość, lecz jako postawę, która rozpoznaje, czemu warto się cieszyć. „Nie cieszy się z niesprawiedliwości, lecz wspólnie raduje się z prawdą” — to zdanie z 1 Listu do Koryntian 13:6 pokazuje, że miłość nie jest obojętna wobec dobra i zła. Nie raduje jej cudza krzywda, nawet jeśli przynosi korzyść własnej stronie. W sporze łatwo uznać za zwycięstwo upokorzenie przeciwnika albo przemilczenie faktów, które są niewygodne. Paweł wyznacza inną miarę: miłość nie nagina prawdy dla własnej przewagi i nie czerpie satysfakcji z czyjegoś upadku. Jej radość jest związana z prawdą, a więc z tym, co sprawiedliwe i zgodne z rzeczywistością. Kontekst rozdziału wzmacnia tę myśl. Po opisach cierpliwości i rezygnacji z własnej korzyści Paweł pokazuje, że miłość obejmuje także sposób oceniania wydarzeń. Nie chodzi o bezkrytyczne przytakiwanie ani o nazywanie zła dobrem. Chodzi o radość z prawdy bez triumfu nad człowiekiem, którego prawda koryguje. Taka miłość nie rozdziela uczciwości od troski o drugiego.

Ten werset mówi, z czego miłość się cieszy, a z czego nie. Nie cieszy się z niesprawiedliwości, lecz wspólnie raduje się z prawdą. Miłość nie znajduje satysfakcji w cudzym upadku ani w krzywdzie drugiego człowieka. Jej radość ma inne źródło. Ten sam fragment w 1 Liście do Koryntian 13:4 i 13:5 opisuje cechy miłości: jest cierpliwa, łaskawa, nie zazdrości, nie pamięta złego. Werset 6 pokazuje, co z tych cech wynika. Przykładem może być sytuacja, w której wychodzi na jaw czyjś błąd. Miłość nie szuka wtedy okazji do triumfu. Może przyjąć prawdę z bólem, ale cieszy się, że prawda zwycięża. Słowo „wspólnie” ma tu wagę. Radość z prawdy nie jest czymś, co jedna osoba przeżywa w odosobnieniu kosztem innej. Prawda jest wspólnym dobrem, które łączy ludzi wokół tego, co zgodne z Bożym porządkiem. Werset nie obiecuje, że prawda zawsze będzie łatwa do przyjęcia. Opisuje raczej miłość, która nie cieszy się ze zła. Dlatego ten fragment dotyczy mniej uczuć, a bardziej tego, czego miłość pragnie i w czym znajduje radość.

W 1 Liście do Koryntian 13:6 miłość zostaje opisana przez to, czemu nie przyklaskuje i z czym potrafi się cieszyć: „nie cieszy się z niesprawiedliwości, lecz wspólnie raduje się z prawdą”. To ważne dopowiedzenie do wcześniejszych słów o cierpliwości i łaskawości. Miłość nie jest łagodnością, która przymyka oczy na krzywdę. Niesprawiedliwość może przynosić komuś korzyść, uznanie albo poczucie przewagi. Miłość nie uznaje takiego zysku za dobro, nawet gdy krzywda spotyka kogoś obcego albo niewygodnego. Prawda nie służy tu do upokarzania przeciwnika. Jej radość jest wspólna: rodzi się tam, gdzie rzeczywistość zostaje nazwana uczciwie, a godność człowieka nie jest poświęcana dla pozornego spokoju. Można pomyśleć o świetle wpadającym do zamkniętego pokoju. Nie tworzy ono porządku, lecz pozwala zobaczyć, co naprawdę się w nim znajduje. W całym rozdziale Paweł mówi o miłości jako większej niż dary i wiedza, które są tylko częściowe. Dlatego radość z prawdy nie jest chwilowym triumfem jednej strony. Jest znakiem miłości, która odmawia udziału w fałszu i szuka dobra zdolnego przetrwać poza doraźną korzyścią.