1 Księga Kronik 26:1
O zmianach odźwiernych: Z Korachitów był Meszelemiasz, syn Koracha, z synów Ebiasafa.
1 Księga Kronik 26: poznaj główne tematy i zastosuj je w swoim życiu już dziś
Liczba wersetów: 32 | Biblia BibleGuided — Polski
O zmianach odźwiernych: Z Korachitów był Meszelemiasz, syn Koracha, z synów Ebiasafa.
A Meszelemiasz miał synów: pierworodny Zachariasz, drugi Jediael, trzeci Zebadiasz, czwarty Jatniel,
piąty Elam, szósty Jochanan, siódmy Elioenaj.
I Obed-Edom miał synów: pierworodny Szemajasz, drugi Jozabad, trzeci Joach, czwarty Sakar, piąty Netaneel,
szósty Ammiel, siódmy Issachar, ósmy Peulletaj – tak mu Bóg błogosławił.
Także jego synowi, Szemajaszowi, urodzili się synowie, którzy długo sprawowali władzę w swoim rodzie, ponieważ byli dzielnymi mężczyznami.
Synowie Szemajasza: Otni, Rafael, Obed, Elzabad i jego bracia Elihu i Semakiasz, dzielni mężczyźni.
Wszyscy oni byli z synów Obed-Edoma; oni, ich synowie i ich bracia, każdy dzielny i zdolny do służby: było ich, synów Obed-Edoma, sześćdziesięciu dwóch.
I Meszelemiasz miał synów i braci, dzielnych mężczyzn, osiemnastu.
Także Chosa, z potomków Merariego, miał synów; Szimri został naczelnikiem, bo chociaż nie był pierworodnym, ojciec postawił go na czele rodziny,
drugi Chilkiasz, trzeci Tebaliasz, czwarty Zachariasz. Wszystkich synów i braci Chosy – trzynastu.
Wśród nich dobierano zmiany odźwiernych; przełożeni tych mężczyzn na równi ze swoimi braćmi mieli obowiązki przy obsłudze domu Pańskiego.
Ciągnęli losy o każdą bramę, zarówno mały, jak i wielki, według swoich rodów.
Dla Szelemiasza padł los na bramę strony wschodniej. Potem ciągnęli los dla jego syna Zachariasza, mądrego doradcy, i padł jego los na stronę północną.
Dla Obed-Edoma – na południową, a dla jego synów – na składnicę.
Dla Szuppima i Chosy na stronę zachodnią z bramą Szalleket, przy drodze prowadzącej w górę: straż naprzeciw straży.
Od wschodu sześciu lewitów, od północy codziennie czterech, od południa codziennie czterech i przy składnicach po dwóch.
Przy zachodniej kolumnadzie: czterej przy drodze, dwaj przy samej kolumnadzie.
Oto są zmiany odźwiernych spośród Korachitów i spośród synów Merariego.
Lewici, ich bracia, czuwali nad skarbcami domu Bożego i nad skarbcami rzeczy świętych.
Synowie Ladana byli Gerszonitami przez Ladana i naczelników rodów z Ladana Gerszonity i obejmowali Jechielitów.
Synowie Jechielego: Zetam i jego brat Joel sprawowali opiekę nad skarbcami domu Pańskiego.
Spośród Amramitów, Jisharytów, Chebronitów i Uzzjelitów byli:
Szebuel, syn Gerszona, syna Mojżesza, przełożony nad skarbcami.
A oto bracia, potomkowie Eliezera: jego syn Rechabiasz, jego syn Izajasz, jego syn Joram, jego syn Zikri, jego syn Szelomit.
Ten właśnie Szelomit i jego bracia zarządzali wszystkimi skarbcami rzeczy świętych, jakie ofiarowali Dawid, naczelnicy rodów, tysiącznicy, setnicy i dowódcy wojska.
To, co było z wojen i z łupów, poświęcili na utrzymanie domu Pańskiego.
I wszystko, co poświęcił Samuel "Widzący", Saul, syn Kisza, Abner, syn Nera, Joab, syn Serui, oraz wszystko, co poświęcone, było pod opieką Szelomita i jego braci.
Z Jisharytów: Kenaniasz i jego synowie byli przeznaczeni do spraw zewnętrznych Izraela jako urzędnicy i sędziowie.
Z Chebronitów: Chaszabiasz i jego bracia, tysiąc siedmiuset dzielnych ludzi, sprawowali nadzór nad Izraelem po drugiej stronie Jordanu na zachód we wszystkich sprawach Pańskich i w posłudze królewskiej.
Co do Chebronitów: Jeriasz był przełożonym Chebronitów dla pokolenia swojego rodu; w czterdziestym roku panowania Dawida prowadzono poszukiwania i znaleziono pośród nich dzielnych mężczyzn w Jazer w Gileadzie,
jego braci, dwa tysiące siedmiuset dzielnych ludzi, znakomitszych rodów, których król Dawid ustanowił nad Rubenitami, Gadytami i połową pokolenia Manassesa dla wszystkich spraw Bożych i spraw królewskich.
Odźwierni i ich rodziny pełnią wyznaczone obowiązki przy bramach świątyni. Tekst podkreśla zarówno organizację zmian, jak i zdolność do służby całych rodów.
Lewici sprawują opiekę nad skarbcami świątyni i rzeczami poświęconymi Bogu. Powierzone dobra mają służyć utrzymaniu domu Pańskiego.
Niektórzy lewici zostają ustanowieni urzędnikami, sędziami i nadzorcami. Ich zadania dotyczą zarówno spraw Bożych, jak i królewskich.
Rozdział należy do opisów organizacji służby świątynnej i administracji za panowania Dawida. Przedstawia podział obowiązków między rody lewickie: niektórzy strzegli bram, inni troszczyli się o skarbce, a jeszcze inni zajmowali się sprawami publicznymi i sądownictwem. Wzmianka o poszukiwaniach w czterdziestym roku panowania Dawida oraz o nadzorze nad pokoleniami po drugiej stronie Jordanu osadza wykaz w realiach rozległego królestwa. Wykaz łączy służbę przy świątyni z porządkiem społecznym i królewskim.
Rozdział ma formę uporządkowanego wykazu rodzin, osób i powierzonych im zadań. Najpierw opisuje zmiany odźwiernych oraz przydział bram (wersety 1–19), następnie opiekę nad skarbcami i darami poświęconymi Bogu (wersety 20–28), a na końcu wymienia lewitów pełniących funkcje urzędnicze, sądownicze i nadzorcze (wersety 29–32). Powracające nazwy rodów, liczby i określenia obowiązków podkreślają rozległość i uporządkowanie tej służby.
Rozdział ukazuje troskę o świątynię jako dzieło wspólnoty wymagające wielu rodzajów odpowiedzialności: strzeżenia, zarządzania, sądzenia i służby publicznej. Święte dobra są powierzane opiekunom, a dary zostają przeznaczone na utrzymanie domu Pańskiego. Tekst przypomina, że służba Bogu wiąże się także z rzetelnym zarządzaniem i troską o życie wspólnoty. Nie każda osoba pełni tę samą funkcję, lecz różne zadania składają się na wspólną całość.
Rozdział może sprzyjać refleksji nad poczuciem przynależności, zaufaniem i wartością mniej widocznych obowiązków. Wspomina zarówno o służbie przy bramach, jak i o opiece nad skarbami czy zadaniach publicznych, ukazując wiele form odpowiedzialności we wspólnocie. To jednak tekst o organizacji starożytnego Izraela, a nie narzędzie do oceny czyjegoś zdrowia psychicznego ani miary osobistej wartości.
Rozdział zachęca do odpowiedzialnego traktowania zadań, które służą wspólnocie, także tych niewidocznych dla większości. Pokazuje też znaczenie jasnego podziału obowiązków, zaufania i troski o powierzone dobra. W praktyce warto rozpoznawać różne formy służby i dbać o to, by wspólna odpowiedzialność nie oznaczała przeciążenia pojedynczych osób.
Byli lewitami odpowiedzialnymi za strzeżenie bram i wyznaczonych miejsc przy domu Pańskim. Ich służbę organizowano według rodów i zmian.
Tekst podaje, że losowano przydział dla każdej bramy, zarówno dla małych, jak i wielkich. W ten sposób rozdzielano obowiązki według rodów, a nie według osobistego wyboru opisanego w tym fragmencie.
Lewici czuwali nad skarbcami domu Bożego oraz nad skarbcami rzeczy świętych. Zarządzali również darami, które przeznaczono na utrzymanie świątyni.
Nie. W końcowej części rozdziału są wymienieni także jako urzędnicy, sędziowie i nadzorcy, odpowiedzialni za sprawy Izraela, sprawy Boże i sprawy królewskie.
Za rozbudowanymi wykazami stoją ludzie i rodziny, którym powierzono konkretne obowiązki. Rozdział nie skupia się na wielkich emocjach, ale może przypominać, że troskliwa, często mało widoczna służba także ma znaczenie we wspólnocie.
Tekst dzieli się na trzy wyraźne części: służbę odźwiernych, opiekę nad skarbcami oraz zadania administracyjne i sądownicze lewitów. Wykazy rodów i liczebności nie są przypadkowym dodatkiem; pokazują, jak Kronikarz przedstawia uporządkowaną organizację życia świątynnego i królestwa za Dawida.
W tym rozdziale odpowiedzialność jest rozdzielona między wiele osób, a powierzone dobra mają określone przeznaczenie. To obraz wspólnoty, w której jasne role i rzetelna opieka pomagają utrzymać wspólne dzieło.
Różne zadania, od strzeżenia bramy po zarządzanie darami, zostają wpisane w służbę Bogu. Rozdział przypomina, że wierność nie zawsze jest widoczna z zewnątrz, a zwyczajne obowiązki mogą mieć znaczenie dla większej wspólnoty.
Studium rozdziału e-mailem
Otrzymuj fragmenty Pisma Świętego, modlitwę i prosty kolejny krok związany z tym rozdziałem.
Ważne zastrzeżenie: Te wskazówki biblijne nie zastępują profesjonalnej opieki w zakresie zdrowia psychicznego. Jeśli doświadczasz objawów kryzysu, skontaktuj się z Centrum Wsparcia dla Osób w Kryzysie Psychicznym pod numerem 800 70 2222 lub niezwłocznie poszukaj profesjonalnej pomocy.