1 Księga Kronik 2:1
Oto synowie Izraela: Ruben, Symeon, Lewi, Juda, Issachar, Zabulon,
1 Księga Kronik 2: poznaj główne tematy i zastosuj je w swoim życiu już dziś
Liczba wersetów: 55 | Biblia BibleGuided — Polski
Oto synowie Izraela: Ruben, Symeon, Lewi, Juda, Issachar, Zabulon,
Dan, Józef, Beniamin, Neftali, Gad i Aser.
Synowie Judy: Er, Onan i Szela. Ci trzej urodzili się mu z Bat-Szuy, Kananejki. Lecz Er, pierworodny Judy, okazał się zły w oczach Pana i spotkała go śmierć.
Także jego synowa, Tamar, urodziła mu Peresa i Zeracha. Wszystkich synów Judy było pięciu.
Synowie Peresa: Chesron i Chamul.
Synowie Zeracha: Zimri, Etan, Heman, Kalkol i Dara, wszystkich ich było pięciu.
Synowie Karmiego: Akar, który zatrwożył Izraela z powodu kradzieży rzeczy obłożonych klątwą.
Syn Etana: Azariasz.
Synowie Chesrona, którzy mu się urodzili: Jerachmeel, Ram i Kelubaj.
Ram był ojcem Amminadaba. Amminadab zaś – Nachszona, naczelnika potomków Judy.
Nachszon był ojcem Szalmy, a Szalma – Booza.
Booz był ojcem Obeda, a Obed – Jessego.
Jesse był ojcem: pierworodnego Eliaba, drugiego Abinadaba, trzeciego Szimei,
czwartego Netaneela, piątego Raddaja,
szóstego Osema, siódmego Dawida.
A ich siostrami były: Seruja i Abigail. Synowie Serui: Abiszaj, Joab i Asahel, trzej;
Abigail zaś urodziła Amasę; ojcem Amasy był Jeter, Izmaelita.
Kaleb, syn Chesrona, wziął za żonę Azubę, z której miał Jeriota. Oto jeszcze jej synowie: Jeszer, Szobab i Ardon.
A gdy umarła Azuba, Kaleb wziął sobie za żonę Efratę, która urodziła mu Chura.
Chur zaś był ojcem Uriego, a Uri – Besaleela.
Potem Chesron zbliżył się do córki Makira, ojca Gileada, wziął ją za żonę, gdy miał sześćdziesiąt lat, a urodziła mu Seguba.
Segub był ojcem Jaira, który miał dwadzieścia trzy miasta w ziemi Gilead.
Zabrał też Aramowi i krajowi Geszur Osiedla Jaira i Kenat z przynależnymi sześćdziesięcioma miejscowościami; wszystkie one należały do synów Makira, ojca Gileada.
Po śmierci Chesrona w Kaleb-Efrata, żona Chesrona, Abijja, urodziła mu Aszchura, ojca Tekoa.
Synami Jerachmeela, pierworodnego Chesrona, byli: Ram – pierworodny, Buna, Oren, Osem i Achiasz.
Jerachmeel miał też inną żonę, imieniem Atara; ta była matką Onama.
Synowie Rama, pierworodnego Jerachmeela: Maas, Jamin i Eker.
Synami Onama byli: Szammaj i Jada. Synami Szammaja: Nadab i Abiszur.
Żona Abiszura, która urodziła mu Achbana i Molida, miała na imię Abichajil.
Synami Nadaba: Seled i Appaim. Seled umarł bezdzietny.
Synem Appaima: Jiszi. Synem Jisziego: Szeszan. Synem Szeszana: Achlaj.
Synami Jady, brata Szammaja: Jeter i Jonatan. Jeter umarł bezdzietny.
Synami Jonatana: Pelet i Zara. Ci byli synami Jerachmeela.
Szeszan nie miał synów, tylko córki, ale miał sługę Egipcjanina imieniem Jarcha.
Szeszan dał więc swojemu słudze, Jarsze, swoją córkę za żonę i urodziła mu Attaja.
Attaj zaś był ojcem Natana, a Natan – Zabada.
Zabad był ojcem Eflala, a Eflal – Obeda.
Obed był ojcem Jehu, a Jehu – Azariasza.
Azariasz był ojcem Chelesa, a Cheles – Eleasy.
Eleasa był ojcem Sismaja, a Sismaj – Szalluma.
Szallum był ojcem Jekamiasza, a Jekamiasz – Eliszamy.
Synowie Kaleba, brata Jerachmeela: Mesza, jego pierworodny, który był ojcem Zifa i Mareszy, ojca Chebrona.
Synowie Chebrona: Korach, Tappuach, Rekem i Szema.
Szema był ojcem Rachama, ojca Jorkeama, a Rekem był ojcem Szammaja.
Synem Szammaja był Maon, a Maon był ojcem Bet-Sura.
Efa, drugorzędna żona Kaleba, urodziła Charana, Mosę i Gazera. Charan był ojcem Gazera.
Synowie Jahdaja: Regem, Jotam, Geszan, Pelet, Efa i Szaaf.
Drugorzędna żona Kaleba, Maaka, urodziła Szebera i Tirchanę.
Urodziła ona także Szaafa, ojca Madmanny, Szewę, ojca Makbeny i ojca Gibea. Córką Kaleba była Aksa.
Ci byli synami Kaleba. Synami Chura, pierworodnego Efraty: Szobal, ojciec Kiriat-Jearim,
Genealogia porządkuje pamięć o Izraelu i jego rodach. Imiona oraz więzi rodzinne łączą wspólnotę z jej przeszłością i pomagają określić jej miejsce w historii.
Wykaz potomków Judy prowadzi przez Peresa, Chesrona, Rema, Booza i Jessego do Dawida. Umieszczenie Dawida w tej genealogii podkreśla jego przynależność do rodu Judy.
Wśród imion pojawiają się krótkie wzmianki o postępowaniu, które przyniosło poważne skutki: Er umiera za zło, a Akar zostaje wspomniany z powodu kradzieży rzeczy objętych klątwą. Genealogia zachowuje pamięć nie tylko o pochodzeniu, lecz także o czynach.
Rozdział wiąże poszczególne rodziny z miastami i regionami. W ten sposób historia rodu zostaje przedstawiona jako część dziejów wspólnot i zamieszkiwanej przez nie ziemi.
W rodowodzie znajdują się wzmianki o kobietach, śmierci bez potomstwa oraz rodzinie Szeszana, który miał córki, ale nie miał synów. Tekst zachowuje te szczegóły jako część złożonej historii rodu.
Księgi Kronik przedstawiają dzieje Izraela z perspektywy wspólnoty, dla której pamięć o rodach, przodkach i ziemi miała szczególne znaczenie. Genealogie z początku księgi porządkują tożsamość ludu i łączą jego dzieje z historią Judy oraz Dawida. Sam rozdział nie podaje dat powstania wymienionych rodów. Zawiera natomiast nazwy miejscowości i regionów, które wiążą rodziny z konkretną przestrzenią.
Rozdział ma formę rozbudowanej genealogii. Wersety 1-2 wymieniają synów Izraela, a wersety 3-17 skupiają się na Judzie i linii prowadzącej do Dawida. Kolejne partie przedstawiają potomków Chesrona, Jerachmeela i Kaleba, po czym tekst opisuje rody związane z Churem, Salmą i Szobalem. Powtarzające się formuły „był ojcem” i „synowie” tworzą rytm wyliczenia. Krótkie opisy, takie jak wzmianki o Erze, Akarze czy córce Szeszana, urozmaicają spis i podkreślają wybrane szczegóły.
Rozdział ukazuje historię ludu Bożego jako historię konkretnych pokoleń, rodzin i miejsc. Linia Judy prowadząca do Dawida stanowi ważny element biblijnej opowieści o królewskim rodzie. Genealogia zachowuje także imiona osób, których losy zostały przedstawione jedynie krótko, przypominając, że wielka historia wspólnoty składa się z wielu ludzkich historii. Wzmianki o grzechu i jego następstwach nie pozwalają jednak uznawać każdego cierpienia czy rodzinnej trudności za dowód osobistej winy.
Rozdział może skłaniać do refleksji nad przynależnością, pamięcią rodzinną i tym, jak kolejne pokolenia kształtują wspólną historię. Pokazuje różnorodne losy: trwałość rodu, utratę, bezdzietność i nieoczekiwane więzi rodzinne. Genealogia nie przedstawia pełnego obrazu życia każdej osoby, dlatego jej milczenia nie należy traktować jako oceny czyjejś wartości. Tekst może być trudny dla osób przeżywających żałobę, napięcia rodzinne lub bolesne doświadczenia związane z własnym pochodzeniem.
Rozdział zachęca do uważnego traktowania pamięci rodzinnej i wspólnotowej: imiona, więzi oraz miejsca pomagają zrozumieć, skąd pochodzi dana wspólnota. Można dostrzec znaczenie zarówno znanych postaci, jak i osób wspomnianych tylko krótko. W refleksji nad własną historią warto odróżniać pamięć o przeszłości od osądzania siebie lub innych, a trudne doświadczenia omawiać z życzliwą i zaufaną osobą.
Wykaz rodów porządkuje pamięć o Izraelu i pokazuje, jak historia Judy oraz Dawida wpisuje się w dzieje całego ludu. Imiona łączą pokolenia z rodzinami i miejscami.
Wersety 3-15 przedstawiają Dawida jako potomka Judy, Peresa i Chesrona. To umiejscawia go w rodzie Judy, ważnym dla dalszej opowieści biblijnej.
Wymienia między innymi Tamar, Seruję, Abigail, Aksę oraz córki Szeszana. Choć genealogia skupia się głównie na męskich liniach rodowych, zachowuje też imiona i historie kobiet, które należą do tej opowieści.
Nie. Są to szczegóły dotyczące osób wymienionych w genealogii, a nie ogólna zasada wyjaśniająca każde doświadczenie straty lub bezdzietności. Rozdział nie daje podstaw do obwiniania osób przeżywających takie trudności.
Za długim szeregiem imion kryją się więzi, rozstania i losy, o których tekst mówi tylko w kilku słowach. Ta oszczędność może poruszać, zwłaszcza gdy własna historia rodzinna jest niełatwa. Warto pamiętać, że zwięzły zapis nie mierzy wartości żadnego życia.
Rozdział przechodzi od synów Izraela do szczegółowej genealogii Judy, a następnie grupuje potomków Chesrona, Jerachmeela, Kaleba i Chura. Powtarzana formuła pokrewieństwa tworzy główną strukturę tekstu, natomiast wzmianki o miejscowościach łączą rodowód z geografią. Genealogia porządkuje pamięć, ale nie jest pełną kroniką każdego rodu.
W tym rozdziale imiona rodzinne i nazwy miejsc pokazują, że historia wspólnoty składa się z wielu powiązanych życiorysów. Pamięć o przodkach może pomagać w rozumieniu własnych korzeni, a zarazem wymaga delikatności: nie każda rodzinna historia jest prosta ani pełna.
Genealogia przypomina, że biblijna historia Bożego działania rozgrywa się przez pokolenia, a nie tylko w pojedynczych, wielkich wydarzeniach. Imiona świadczą o ciągłości, której poszczególne osoby nie muszą widzieć w całości. Nawet krótka wzmianka staje się częścią większej opowieści.
Studium rozdziału e-mailem
Otrzymuj fragmenty Pisma Świętego, modlitwę i prosty kolejny krok związany z tym rozdziałem.
Ważne zastrzeżenie: Te wskazówki biblijne nie zastępują profesjonalnej opieki w zakresie zdrowia psychicznego. Jeśli doświadczasz objawów kryzysu, skontaktuj się z Centrum Wsparcia dla Osób w Kryzysie Psychicznym pod numerem 800 70 2222 lub niezwłocznie poszukaj profesjonalnej pomocy.