1 Księga Kronik 2:18 – znaczenie i zastosowanie

Większość osób wymienionych w poprzednim akapicie spotykamy także w innych częściach Pisma Świętego i wiele się o nich dowiadujemy. Bardzo niewiele osób z tego akapitu pojawia się gdzie indziej. Wydaje się, że pokolenie Judy staranniej i dokładniej niż pozostałe zapisywało swoje rodowody. Powinniśmy dostrzec w tym działanie Boga, ponieważ dzięki temu zachowała się linia rodowa Chrystusa.

Znajdujemy tu Besaleela, mistrza rzemiosła, który kierował budową przybytku (Księga Wyjścia 31:2). Wspomniany jest również Chesron, syn Peresa (1 Księga Kronik 2:5), który dał początek licznemu rodowi. Jego synowie, Kaleb i Jerachmeel, mieli liczne potomstwo, a także sam Chesron doczekał się dzieci na starość, ponieważ zmarł, pozostawiając brzemienną żonę (1 Księga Kronik 2:24).

Ten Chesron należał do siedemdziesięciu osób, które udały się z Jakubem do Egiptu (Księga Rodzaju 46:12). Tam jego rodzina, podobnie jak inne, rozrosła się mimo ucisku. Możemy jedynie przypuszczać, że zmarł w czasie niewoli Izraela w Egipcie, a jednak tekst mówi, że umarł w Kaleb-Efrata, czyli w Betlejem, w Kanaanie (1 Księga Kronik 2:24). Być może, choć większość ludu przebywała w Egipcie, niektóre bardziej przedsiębiorcze rody od czasu do czasu udawały się do Kanaanu i zdobywały tam przyczółek, który później traciły.

Dokonania Jaira, o których tu mowa (1 Księga Kronik 2:22–23), zostały już opisane w Księdze Liczb 32:41. Wydaje się prawdopodobne, że miały miejsce długo po podboju Kanaanu. Według żydowskiej tradycji Chesron poślubił trzecią żonę, gdy miał sześćdziesiąt lat (1 Księga Kronik 2:21), a później kolejną (1 Księga Kronik 2:24), ponieważ bardzo pragnął potomstwa w linii Peresa, od którego miał pochodzić Mesjasz.

Czytamy też o człowieku, który umarł bezdzietnie (1 Księga Kronik 2:30), o kolejnym w podobnej sytuacji (1 Księga Kronik 2:32) oraz o kimś, kto nie miał synów, lecz same córki (1 Księga Kronik 2:34). Osoby doświadczające którejś z tych sytuacji nie powinny uważać, że spotkało je coś dziwnego albo niespotykanego. Bóg sprawuje suwerenną władzę nad życiem rodzinnym: według swojej woli daje dzieci, odmawia ich lub obdarza potomstwem tylko jednej płci. Nie musi spełniać naszych pragnień, ale powinniśmy przyjmować to, co Mu się podoba.

Dla tych, którzy Go miłują, Bóg będzie lepszy niż dziesięciu synów. Może dać im w swoim domu miejsce i imię lepsze niż synowie i córki. Dlatego osoby bezdzietne nie powinny zazdrościć rodzinom, które są liczne i wciąż się powiększają. Nie powinniśmy z niechęcią patrzeć na dobroć Boga.

Wspomniany jest także człowiek, który miał tylko jedną córkę i wydał ją za mąż za swojego sługę, Egipcjanina (1 Księga Kronik 2:34–35). Jeśli wspomina się o tym na jego pochwałę, możemy przypuszczać, że Egipcjanin przyjął wiarę Izraela i odznaczał się niezwykłą mądrością oraz prawością. W przeciwnym razie Izraelicie z urodzenia nie wypadałoby wydać za niego swojej jedynej córki. Jeśli Egipcjanie stają się wierzący, a słudzy okazują się godni szacunku, ich pochodzenie ani wcześniejszy status nie powinny stać na przeszkodzie, by otaczać ich szacunkiem. Być może właśnie takim człowiekiem był ów egipski sługa, a kobieta, która go poślubiła, mogła być równie szczęśliwa, jak gdyby wyszła za jednego z przywódców swojego pokolenia.

Rodowód niektórych osób kończy się nie imieniem człowieka, lecz nazwą miejscowości lub krainy. O jednym czytamy, że był ojcem Kiriat-Jearim (1 Księga Kronik 2:50), a o drugim, że był ojcem Betlejem (1 Księga Kronik 2:51). Betlejem stało się później miastem Dawida, ponieważ te miejsca przypadły im w podziale ziemi.

Znajdujemy też wzmiankę o rodzinach pisarzy (1 Księga Kronik 2:55), czyli o rodzinach, które podtrzymywały w swoich domach żywą naukę, zwłaszcza znajomość Pisma Świętego, i uczyły lud dobrze poznawać Boga. Wśród tak wielu znamienitych rodów dobrze jest znaleźć także rodziny pisarzy. Oby cały lud Pana był prorokami, a wszystkie rodziny Izraela rodzinami pisarzy, dobrze przygotowanymi do królestwa niebios i zdolnymi wydobywać ze swego skarbca rzeczy nowe i stare.