1 Księga Kronik 2:1 – znaczenie i zastosowanie

Oto ród Jakuba. Wymieniono tu jego dwunastu synów, dobrze znanych i często wspominanych w całej Biblii, od początku aż do końca. Gdziekolwiek zwrócimy się w jej kartach, napotykamy dwanaście plemion wywodzących się od tych dwunastu patriarchów. Niektórzy z tych mężczyzn mieli poważne wady charakteru, zwłaszcza czterej najstarsi, a jednak Bóg przekazał ich dzieciom obietnicę przymierza. Było to dziełem łaski, darmowej przychylności Boga, a nie nagrodą za uczynki, żeby nikt nie miał się czym chlubić.

Przedstawiono tu również ród Judy. To plemię cieszyło się większym uznaniem, było liczniejsze i bardziej zaszczycone niż pozostałe, dlatego jego rodowód podano jako pierwszy i opisano najdokładniej. Wśród wczesnych gałęzi tego szlachetnego drzewa, z którego miał przyjść Chrystus, znajdujemy ludzi bardzo niegodziwych. Er, najstarszy syn Judy, czynił zło w oczach Pana i wcześnie zginął wskutek Bożego sądu, bo Pan go uśmiercił (Pierwsza Księga Kronik 2:3). Jego brat Onan nie był lepszy i spotkał go taki sam koniec. Poznajemy też Tamar, synową Judy, z którą dopuścił się kazirodztwa (Pierwsza Księga Kronik 2:4). Jest tu również Achan, zwany także Acharem, którego imię oznacza „sprawiający kłopoty”. Ściągnął on nieszczęście na Izraela, zabierając to, co było przeznaczone na zagładę (Pierwsza Księga Kronik 2:7). To przypomina, że nawet w najlepszych i najbardziej szanowanych rodzinach mogą znaleźć się osoby, które przynoszą im hańbę.

Obok tych haniebnych imion znajdujemy też ludzi mądrych i prawych, takich jak Heman, Etan, Kalkol i Dara. Prawdopodobnie nie byli bezpośrednimi synami Zeracha, lecz jego późniejszymi potomkami, których wymieniono, ponieważ przynieśli zaszczyt swojej rodzinie. Gdy Duch Święty chciał ukazać mądrość Salomona, oznajmił, że był on mądrzejszy od tych czterech mężczyzn, nazywanych Ezrachitami, czyli potomkami Zeracha (Pierwsza Księga Królewska 4:31). Rzadko się zdarza, by czterech braci zasłynęło mądrością i pobożnością.

Poznajemy też wybitnych mężczyzn, takich jak Nachszon, który był przywódcą Judy, gdy Izraelici wędrowali przez pustynię, i prowadził plemię na czele pochodu. Jest tu również Salmon, czyli Salma, który zajmował zaszczytne miejsce, gdy Izraelici wchodzili do Kanaanu (Pierwsza Księga Kronik 2:10, Pierwsza Księga Kronik 2:11).

Następnie przedstawiono ród Jessego, opisany dokładnie ze względu na Dawida, a także jego większego Syna, Mesjasza, który miał być odroślą z pnia Jessego (Księga Izajasza 11:1). Z rodowodu wynika, że Dawid był siódmym synem Jessego. Dowiadujemy się też, że trzej wielcy dowódcy Dawida, Joab, Abiszaj i Asahel, byli synami jednej siostry, a Amasa był synem drugiej. Trzech z tych czterech zginęło gwałtowną śmiercią, choć niegdyś budzili postrach nawet wśród potężnych.