1 Księga Kronik 1:1
Adam, Set, Enosz,
1 Księga Kronik 1: poznaj główne tematy i zastosuj je w swoim życiu już dziś
Liczba wersetów: 54 | Biblia BibleGuided — Polski
Adam, Set, Enosz,
Kenan, Mahalaleel, Jered,
Henoch, Metuszelach, Lamek,
Noe, Sem, Cham i Jafet.
Synowie Jafeta: Gomer, Magog, Madaj, Jawan, Tubal, Meszek i Tiras.
Synowie Gomera: Aszkanaz, Rifat i Togarma.
Synowie Jawana: Elisza i Tarszisz, Kittim i Dodanim.
Synowie Chama: Kusz, Misraim, Put i Kanaan.
Synowie Kusza: Seba, Chawila, Sabta, Rama i Sabteka. Synowie Ramy: Saba i Dedan.
Kusz był także ojcem Nimroda, który był pierwszym mocarzem na ziemi.
Misraim był ojcem Ludytów, Anamitów, Lehabitów, Naftuchitów,
Patrusytów, Kasluchitów i Kaftorytów, z których wyszli Filistyni.
Kanaan zaś był ojcem Sydona, swojego pierworodnego, potem Cheta,
oraz Jebusyty, Amoryty, Girgaszyty,
Chiwwity, Arkity, Synity,
Arwadyty, Semaryty i Chamatyty.
Synowie Sema: Elam, Aszszur, Arpachszad, Lud i Aram. Synowie Arama: Us, Chul, Geter i Meszek.
Arpachszad był ojcem Szelacha, a Szelach – Ebera.
Eberowi urodzili się dwaj synowie: imię jednego to Peleg, bo za jego dni ziemia została podzielona, a imię jego brata – Joktan.
Joktan był ojcem Almodada, Szelefa, Chasarmaweta, Jeracha,
Hadorama, Uzala, Dikli,
Ebala, Abimaela, Saby,
Ofira, Chawili i Jobaba. Wszyscy ci byli synami Joktana.
Sem, Arpachszad, Szelach,
Eber, Peleg, Reu,
Serug, Nachor, Terach,
Abram, to jest Abraham.
Synowie Abrahama: Izaak i Izmael.
Oto ich rodowód: pierworodny Izmaela Nebajot, potem Kedar, Adbeel, Mibsam,
Miszma, Duma, Massa, Chadad, Tema,
Jetur, Nafisz i Kedma. Ci byli synami Izmaela.
Synowie Ketury, drugorzędnej żony Abrahama: urodziła ona Zimrana, Jokszana, Medana, Midiana, Jiszbaka i Szuacha. Synowie Jokszana: Saba i Dedan.
Synowie Midiana: Efa, Efer, Henoch, Abida i Eldaa. Wszyscy ci byli synami Ketury.
Abraham był ojcem Izaaka. Synowie Izaaka: Ezaw i Izrael.
Synowie Ezawa: Elifaz, Reuel, Jeusz, Jalam i Korach.
Synowie Elifaza: Teman, Omar, Sefi, Gatam, Kenaz, Timna i Amalek.
Synowie Reuela: Nachat, Zerach, Szamma i Mizza.
Synowie Seira: Lotan, Szobal, Sibeon, Ana, Diszon, Eser i Diszan.
Synowie Lotana: Chori i Homam. Siostra Lotana: Timna.
Synowie Szobala: Alian, Manachat, Ebal, Szefi i Onam. Synowie Sibeona: Aja i Ana.
Synowie Any: Diszon. Synowie Diszona: Chamran, Eszban, Jitran i Keran.
Synowie Esera: Bilhan, Zaawan i Akan. Synowie Diszana: Us i Aran.
Oto królowie, którzy panowali w kraju Edomu, zanim jakikolwiek król panował nad Izraelitami: Bela, syn Beora, a nazwa jego miasta: Dinhaba.
I umarł Bela, a w jego miejsce królował Jobab, syn Zeracha z Bosry.
Umarł Jobab i w jego miejsce królował Chuszam z kraju Temanitów.
Umarł Chuszam i w jego miejsce królował Hadad, syn Bedada, który pobił Madianitów na polach Moabu, a nazwa jego miasta to Awit.
Umarł Hadad i w jego miejsce królował Samla z Masreki.
Umarł Samla i w jego miejsce królował Szaz Rechobot Nadrzecznego.
Umarł Szaul i w jego miejsce królował Baal-Chanan, syn Akbora.
Umarł Baal-Chanan i w jego miejsce królował Hadad, a nazwa jego miasta to Pai, imię zaś jego żony to Mehetabel, córki Matredy, córki Mezahaba.
Rodowód zaczyna się od Adama, a następnie obejmuje potomków Noego. Zanim opowieść skupi się na Izraelu, przedstawia szeroką panoramę ludów i rodzin.
Wykazy potomków Abrahama, Izmaela, Ketury i Izaaka pokazują rozgałęzienie rodzinnej historii. W centrum biblijnego rodowodu pozostaje linia prowadząca przez Izaaka i Izraela.
Końcowe wersety wymieniają królów Edomu, którzy panowali przed królem nad Izraelitami, oraz edomskich naczelników plemiennych. W ten sposób rozdział osadza historię Izraela wśród sąsiednich ludów.
Księgi Kronik przedstawiają dzieje Izraela z perspektywy wspólnoty, która na nowo porządkuje swoją pamięć i tożsamość. Pierwszy rozdział rozpoczyna się od Adama, nawiązuje do rodowodów z Księgi Rodzaju, a następnie wymienia ludy i rody sąsiadujące z Izraelem. Zapis o królach Edomu podkreśla, że Edom miał własnych władców, zanim Izrael ustanowił monarchię. Genealogii nie należy odczytywać jako kompletnego spisu wszystkich ludzi ani jako współczesnej klasyfikacji narodów.
Rozdział ma formę uporządkowanych wykazów imion i pokrewieństw. Najpierw przedstawia potomków Adama i Noego (wersety 1–27), następnie rodzinę Abrahama, Izmaela, Ketury i Izaaka oraz rody związane z Ezawem i Seirem (wersety 28–42), a na końcu królów i naczelników Edomu (wersety 43–53). Powtórzenia formuł „synowie” i „był ojcem” nadają tekstowi rytm i uwidaczniają linie pochodzenia.
Rozpoczęcie od Adama umieszcza historię Izraela w szerszej opowieści o ludzkości. W dalszej części rodowód uwydatnia linię Abrahama, Izaaka i Izraela, nie pomijając zarazem innych gałęzi rodziny ani sąsiednich ludów. Rozdział przypomina o znaczeniu pamięci, pokoleń i miejsca wspólnoty w historii biblijnej. Nie daje podstaw do oceniania współczesnych narodów na podstawie starożytnych nazw rodów.
Rozdział nie jest bezpośrednim tekstem o zdrowiu psychicznym, ale może przypominać, że ludzkie życie osadzone jest w relacjach, rodzinnej pamięci i historii większej niż pojedyncza osoba. Dla niektórych czytelników imiona i więzi rodzinne będą źródłem poczucia ciągłości; dla innych mogą przywołać stratę, oddalenie od rodziny lub poczucie wykluczenia. Warto przyjąć różne reakcje bez zakładania, że każda rodzina daje bezpieczeństwo albo że każda historia rodzinna jest znana.
Przy lekturze możesz śledzić główne przejścia między pokoleniami, zamiast próbować zapamiętać każde imię: od Adama, przez Noego, do Abrahama i Izaaka, a następnie do Izraela i Edomu. Zwróć uwagę, jak tekst zachowuje pamięć o wielu liniach rodzinnych. Jeśli genealogie są dla Ciebie trudne, pomocne może być czytanie krótszych fragmentów i korzystanie z notatek lub schematu rodowodu.
Rodowód łączy historię Izraela z opowieścią o całej ludzkości, a zarazem pokazuje ciągłość pokoleń i miejsce wspólnoty w szerszej historii biblijnej.
Werset podaje to jako wyjaśnienie imienia Peleg. Nie rozwija tej wzmianki, dlatego sam rozdział nie pozwala rozstrzygnąć wszystkich szczegółów jej znaczenia.
Lista pokazuje, że Edom miał własnych władców przed ustanowieniem monarchii w Izraelu. Umieszcza dzieje Izraela wśród historii sąsiednich ludów.
Nie. Jest to wybrany zapis genealogiczny, który porządkuje linie ważne dla dalszej narracji Ksiąg Kronik, a nie pełny spis wszystkich ludzi i rodzin.
Za tymi długimi listami stoją pokolenia ludzi, których imiona zostały zachowane. Rozdział może budzić poczucie więzi, ale także przypominać o rodzinnych brakach i stratach. Nie każda historia rodzinna jest prosta, a tekst nie wymaga, by tak ją przedstawiać.
Rozdział łączy genealogie znane z tradycji Księgi Rodzaju z własnym układem Ksiąg Kronik. Jego kompozycja przechodzi od ludzkości i potomków Noego do rodziny Abrahama, a następnie do Edomu. Wersety 43–54 tworzą odrębny wykaz edomskich władców i naczelników.
Praktycznym kluczem do lektury jest dostrzeganie głównych linii i przejść, zamiast zapamiętywania wszystkich imion. Rozdział przypomina też, że wspólnoty budują pamięć przez opowiadanie o pokoleniach i relacjach, nie tylko przez wspominanie władców.
Początek od Adama nadaje historii szeroki horyzont: dzieje Izraela są częścią opowieści o ludzkości. Wymienione pokolenia ukazują czas jako ciągłość, w której życie jednej generacji splata się z życiem następnych, a pamięć wspólnoty przekracza pojedyncze istnienie.
Studium rozdziału e-mailem
Otrzymuj fragmenty Pisma Świętego, modlitwę i prosty kolejny krok związany z tym rozdziałem.
Ważne zastrzeżenie: Te wskazówki biblijne nie zastępują profesjonalnej opieki w zakresie zdrowia psychicznego. Jeśli doświadczasz objawów kryzysu, skontaktuj się z Centrum Wsparcia dla Osób w Kryzysie Psychicznym pod numerem 800 70 2222 lub niezwłocznie poszukaj profesjonalnej pomocy.