Mądrość Syracha 22 – znaczenie, tematy i zastosowanie

Leniwiec będzie porównany do ubłoconego kamienia, a każdy zagwiżdże nad jego hańbą.

Leniwiec będzie porównany do krowiego nawozu, każdy, kto go podniesie, otrząśnie rękę.

Hańba dla ojca, jeśli ma źle wychowanego syna, a jeśli córkę, to ona przyniesie mu wstyd.

Roztropna córka jest bogactwem dla swego męża, a córka, która przynosi wstyd, zgryzotą dla swego ojca.

Nieprzyzwoita córka zawstydza ojca i męża i będzie wzgardzona przez obu.

Jak muzyka w czasie smutku, tak nauka w niewłaściwym czasie, natomiast chłosta i upomnienie są zawsze mądre.

Uczyć głupiego – to kleić skorupy lub budzić śpiącego z głębokiego snu.

Nauczać głupiego – to jakby nauczać drzemiącego, który jeszcze w końcu zapyta: A o co chodzi?

Płacz nad zmarłym, bo stracił światło, płacz nad głupim, bo zgubił rozum. Ciszej płacz nad zmarłym, bo znalazł odpoczynek, a życie głupiego jest gorsze od śmierci.

Żałoba po zmarłym trwa siedem dni, a po głupim i bezbożnym przez wszystkie dni jego życia.

Nie wdawaj się z głupim w długie rozmowy i nie chodź do tego, kto nie ma rozumu. Strzeż się go, żebyś nie miał przykrości i żebyś się nie splamił przez zetknięcie z nim. Unikaj go, a znajdziesz wytchnienie i nie doznasz rozgoryczenia z powodu jego braku rozumu.

Co jest cięższe niż ołów? A jak mu na imię? Głupi.

Piasek, sól i bryłę żelaza łatwiej unieść niż znieść nierozumnego człowieka.

Jak drewniana belka, osadzona w budowli, nie rozpadnie się w czasie trzęsienia ziemi, tak serce umocnione dojrzałym namysłem, gdy nadejdzie chwila, nie stchórzy.

Serce wsparte na mądrym myśleniu jest jak ozdoba z piasku na wygładzonym murze.

Cienkie tyczki postawione na szczytach gór nie oprą się wiatrowi, tak serce zalęknione przez niemądre myśli nie ostoi się wobec byle jakiego strachu.

Kto urazi oko, wyciska łzy, kto urazi serce, odkrywa uczucie.

Kto rzuca kamieniem na ptaki, wypłasza je, a kto znieważa przyjaciela, zrywa przyjaźń.

Gdybyś wyciągnął miecz na przyjaciela, nie martw się, bo jest droga powrotu;

gdybyś otworzył usta na niego, nie martw się, bo jest możliwość pojednania; z wyjątkiem obelgi, wzgardy, wyjawienia tajemnicy i zdradliwego ciosu – to wszystko oddali każdego przyjaciela.

Zachowaj wierność twojemu bliźniemu w biedzie, abyś razem z nim wzbogacił się w jego pomyślności. W czasie niepowodzenia trwaj przy nim, abyś, gdy przyjdzie do dziedziczenia, i ty miał w nim udział.

Przed ogniem – para w piecu i dym, a przed wylaniem krwi – obelgi.

Nie będę się wstydził osłonić przyjaciela i nie będę się przed nim ukrywał;

a gdyby nawet spotkało mnie coś złego z jego przyczyny, to każdy, kto o tym usłyszy, będzie się go strzegł.

Kto postawi straż na moich ustach i położy na wargach przemyślną pieczęć, abym nie upadł przez nie, aby nie zgubił mnie mój język?