Księga Rut 2:11 – znaczenie i zastosowanie

⁹ Spójrz na pole, na którym pracują żniwiarze, idź za nimi. Oto kazałem młodym sługom, aby ci nie dokuczali. Kiedy będziesz miała pragnienie, idź do naczyń napić się tego, co będą czerpać młodzi słudzy.

¹⁰ Wtedy Rut upadła na twarz, oddając pokłon aż do ziemi, i zawołała: Dlaczego darzysz mnie życzliwością, tak że mnie uznajesz, choć jestem obcą?

¹¹ Booz odpowiedział jej: Oznajmiono mi dobrze to wszystko, co uczyniłaś swojej teściowej po śmierci swojego męża: opuściłaś swojego ojca i swoją matkę, i swoją rodzinną ziemię, a przyszłaś do narodu, którego wcześniej nie znałaś.

¹² Niech cię wynagrodzi Pan za to, co uczyniłaś, i niech będzie pełna twoja nagroda u Pana, Boga Izraela, pod którego skrzydła przyszłaś się schronić.

¹³ Obyś darzył mnie życzliwością, mój panie – powiedziała – oto uspokoiłeś mnie i przemawiałeś z dobrocią do swojej służebnicy, chociaż nie jestem nawet równa jednej z twoich służących.