Księga Przysłów 19:24 – znaczenie i zastosowanie

Leniwy człowiek zostaje tu ukazany jako głupiec. Zależy mu tylko na tym, by unikać pracy i mieć wygodę. Wyobraź sobie jego postawę: chowa rękę pod płaszczem i zachowuje się tak, jakby był zbyt słaby do pracy. Ma zimne dłonie, więc mówi, że musi je ogrzać, a gdy już się ogrzeją, nie chce ich z powrotem wyjmować. Kurczowo trzyma się wygody i z góry odrzuca wysiłek oraz trud.

Nie chce mu się nawet zdobyć na wysiłek, by samemu się nakarmić. To przesadny obraz, ale dobrze oddaje sens. O kimś bardzo leniwym mówimy, że nie strząsnąłby z siebie nawet ognia. Ten werset ukazuje to samo w inny sposób: człowiek nie potrafi zmusić się, by wyjąć rękę z misy i włożyć jedzenie do własnych ust. Jeśli obowiązuje zasada, że kto nie chce pracować, ten nie powinien też jeść, taki człowiek woli głodować, niż się poruszyć. W ten sposób jego grzech staje się karą, dlatego takie lenistwo jest wielką głupotą.