Księga Przysłów 19:4 – znaczenie i zastosowanie

Widzimy tu, po pierwsze, jak silne jest ludzkie przywiązanie do pieniędzy. Ludzie pokochają niemal każdego, niezależnie od tego, jak mało jest godny szacunku, jeśli ma dużo pieniędzy i chętnie je wydaje, bo liczą, że sami coś na tym zyskają. Bogactwo pozwala obdarowywać wielu ludzi, urządzać wystawne posiłki i wyświadczać przysługi, dzięki czemu przyciąga wielu przyjaciół. Ci przyjaciele zachowują się tak, jakby naprawdę kochali tę osobę: schlebiają jej i starają się jej przypodobać. W rzeczywistości jednak kochają to, co ona posiada, a właściwie kochają samych siebie i mają nadzieję na własny zysk.

Po drugie, widzimy, jak słaba jest wzajemna miłość między ludźmi. Ktoś, kto w czasach powodzenia cieszył się miłością i szacunkiem, gdy popada w ubóstwo, zostaje odtrącony przez sąsiadów. Nikt już go nie zauważa, nie odwiedza ani się o niego nie troszczy. Ludzie każą mu trzymać się z daleka i mówią, że jest ciężarem. Nawet ktoś, kto wcześniej był jego sąsiadem i znajomym, odwraca się i przechodzi na drugą stronę. Ponieważ sumienie podpowiada ludziom, że powinni pomóc takiej osobie, chętnie znajdują wymówkę: twierdzą, że jej nie widzieli.