Księga Nehemiasza 4 – znaczenie, tematy i zastosowanie

Gdy Sanballat i Tobiasz oraz Arabowie, Ammonici i Aszdodyci usłyszeli, że mur jerozolimski się zabliźniał, ponieważ wyłomy zaczęły się zamykać, bardzo się rozzłościli.

I wszyscy oni razem się sprzysięgli, że przyjdą walczyć przeciw Jerozolimie i przez to wywołać zamieszanie.

Lecz my modliliśmy się do naszego Boga i dniem i nocą stawialiśmy straż zwróconą ku nim, aby bronić się przed nimi.

Księga Nehemiasza 4:3 pokazuje, że w obliczu zagrożenia Nehemiasz i jego lud modlili się do Boga, a zarazem pełnili straż przed przeciwnikami. Zaufanie Bogu łączyło …

Ale Judejczycy mawiali: Słabnie siła dźwigającego ciężary, a gruzu jest wiele, więc nie zdołamy odbudować muru.

A nasi nieprzyjaciele powiedzieli: Nie będą oni wiedzieć ani widzieć, jak wtargniemy między nich, wyrżniemy ich i położymy kres tej pracy.

I oto, gdy Żydzi mieszkający w sąsiedztwie wrogów przyszli i ze wszystkich miejscowości, które do nas wracają, często nam o tym donosili,

wtedy w zagrożonych punktach wyznaczyłem poza murem szereg kryjówek i umieściłem tam lud według rodów, z mieczami, włóczniami i łukami.

Gdy widziałem, że się boją, wstałem i powiedziałem do możnych, do zwierzchników i do reszty ludu: Nie bójcie się ich! Pamiętajcie o Panu wielkim i strasznym i walczcie za swoich braci, za swoich synów i córki, za swoje żony i domy!

Gdy więc nasi nieprzyjaciele usłyszeli, że nas powiadomiono i że Bóg udaremnił ich zamiar, cofnęli się, a my wszyscy wróciliśmy do muru, każdy do swojego zadania.

Odtąd tylko połowa moich ludzi była zajęta pracą, a druga połowa miała włócznie, tarcze, łuki i pancerze; a wodzowie stali za całym domem judzkim

odbudowującym mur. Dźwigający ciężar również byli uzbrojeni: jedną ręką wykonywali pracę, a drugą trzymali oszczep.

A co do murarzy, to każdy budował, mając swój miecz przepasany u boku. A trębacz stał obok mnie.

I powiedziałem do możnych, do zwierzchników i do reszty ludzi: Praca jest różnorodna i rozległa, a my jesteśmy rozdzieleni na murze, jeden z dala od drugiego.

W miejscu, gdzie usłyszycie głos trąby, tam zgromadźcie się przy nas! Nasz Bóg będzie za nas walczył.

Tak to my wykonywaliśmy pracę od ukazania się zorzy aż do wzejścia gwiazd, podczas gdy połowa trzymała włócznie.

Równocześnie rozkazałem ludowi: Niech każdy wraz ze swoim sługą przenocuje w obrębie Jerozolimy, aby byli nam przydatni nocą do straży, a dniem do pracy.

I ani ja, ani moi bracia i słudzy, ani moja straż przyboczna – nie zdejmowaliśmy ubrań. Każdy odczuwał brak wody.