Ewangelia Łukasza 7:20 – znaczenie i zastosowanie

Ta krótka wypowiedź nie brzmi jak oskarżenie: „Czy Ty jesteś Tym, który ma przyjść, czy też mamy oczekiwać innego?” Jan Chrzciciel nie wysyła tych ludzi z wyzwaniem, lecz z pytaniem, które niesie w sobie długie oczekiwanie i wewnętrzne napięcie. Wiara, która zna Boże obietnice, może mimo to zapytać, czy się nie pomyliła. Ewangelia nie każe tego pytania ukrywać ani przed Jezusem, ani przed tymi, którzy je przynoszą. Jezus nie odpowiada wykładem ani formalnym potwierdzeniem. Każe odnieść to, co uczniowie widzieli i słyszeli, a w tle tej odpowiedzi stoją konkretni ludzie: chorzy, których uzdrowił, niewidomi, którzy odzyskują wzrok, i ubodzy, którym głosi się Ewangelię. Odpowiedź przychodzi przez czyny, a nie przez argumenty. Być może właśnie w tym leży pociecha dla tych, którzy czekają na Bożą odpowiedź. Pytanie może zostać wypowiedziane otwarcie i usłyszane przez Tego, do którego jest skierowane, a niepewność nie musi być ukrywana, zanim zacznie się cokolwiek widzieć.

W Ewangelii Łukasza 7:20 pytanie Jana Chrzciciela dociera do Jezusa za pośrednictwem wysłanników. Nie jest to abstrakcyjna dyskusja o tytułach: Jan pyta, czy Jezus jest oczekiwanym „Tym, który ma przyjść”, czy należy wypatrywać kogoś innego. Stawką jest rozpoznanie, czy działalność Jezusa odpowiada nadziei związanej z Bożym działaniem. Kontekst pokazuje, skąd bierze się to pytanie. Uczniowie donoszą Janowi o czynach Jezusa, a wkrótce wcześniej ludzie wielbili Boga, mówiąc, że „Bóg łaskawie nawiedził swój lud”. Wieść o Jezusie rośnie, lecz jej znaczenie nie staje się przez to automatycznie oczywiste. Jan posyła uczniów, by zapytali wprost. Warto odróżnić samo pytanie od wniosku, że Jan odrzucił swoją wcześniejszą misję albo utracił wiarę. Werset tego nie mówi. Pokazuje natomiast, że nawet wobec niezwykłych doniesień pozostaje miejsce na uczciwe pytanie o tożsamość Jezusa. Odpowiedź, przedstawiona w kolejnych wersetach, odwoła się do widzianych czynów i głoszonej Ewangelii. Łukasz ukazuje więc rozpoznanie Mesjasza nie jako samą etykietę, lecz jako odczytywanie tego, co Bóg czyni przez Jezusa.

Jan Chrzciciel posyła swoich uczniów z pytaniem, które w Ewangelii Łukasza 7:20 brzmi tak: „Czy Ty jesteś Tym, który ma przyjść, czy też mamy oczekiwać innego?” Nie słychać w nim pretensji ani dumy. To szczere pytanie kogoś, kto czeka na spełnienie obietnicy i chce usłyszeć odpowiedź, na której da się oprzeć. Jezus nie odpowiada jednym zdaniem o swojej tożsamości. Każe uczniom wrócić do Jana i opowiedzieć o tym, co widzieli i słyszeli (Ewangelia Łukasza 7:22). Wymienia konkretne znaki: niewidomi odzyskują wzrok, kulawi chodzą, trędowaci zostają oczyszczeni, głusi słyszą, a ubogim głosi się Ewangelię. Odpowiedź ma więc kształt świadectwa. Opiera się na tym, co już się wydarzyło i co można opowiedzieć dalej. Takie uporządkowanie pytania ma znaczenie dla każdego, kto zmaga się z wątpliwością. Wiara nie musi czekać na rozstrzygnięcie wszystkich pytań. Może rosnąć z uważnego przyglądania się temu, czego Bóg już dokonał. Słowa o błogosławieństwie dla tego, kto we Mnie nie zwątpi (Ewangelia Łukasza 7:23), pokazują, że wiara potrafi zmierzyć się z pytaniem i pozostać przy Jezusie.

W Ewangelii Łukasza 7:20 pytanie Jana Chrzciciela dociera do Jezusa za pośrednictwem uczniów: „Czy Ty jesteś Tym, który ma przyjść, czy też mamy oczekiwać innego?”. Ewangelista nie ukrywa szczeliny między oczekiwaniem a pewnością. Wierność Bogu nie zawsze oznacza, że człowiek widzi już całą drogę. Wysłannicy stają jakby na progu, niosąc pytanie, którego nie da się uciszyć samym wspomnieniem dawnych przekonań. Jezus nie odpowiada samym tytułem. W dalszych wersetach każe im opowiedzieć o tym, co widzieli i słyszeli: o uzdrowieniach, przywróconym wzroku i dobrej nowinie głoszonej ubogim. Jego odpowiedź odsłania Mesjasza przez znaki miłosierdzia, nie przez wymuszoną pewność. To pytanie nie unieważnia wiary Jana. Pokazuje, że oczekiwanie na Boże działanie może trwać także wtedy, gdy jego kształt pozostaje trudny do odczytania. W tej scenie nadzieja nie polega na posiadaniu wszystkich odpowiedzi. Trzyma się Jezusa, którego czyny przywracają życie i otwierają przyszłość, nawet gdy pytający wciąż czeka.