Księga Sędziów 14 – znaczenie, tematy i zastosowanie

Samson zszedł do Timny i zobaczył tam kobietę wywodzącą się z córek filistyńskich.

Kiedy wrócił, tak oznajmił swojemu ojcu i matce: W Timnie zobaczyłem wśród córek filistyńskich pewną kobietę. Weźcie mi ją teraz za żonę!

Powiedział mu jego ojciec i matka: Czy nie ma kobiety wśród córek twoich braci i w całym twoim narodzie, że poszedłeś szukać żony wśród nieobrzezanych Filistynów? Samson odpowiedział swojemu ojcu: Weźcie mi tę, bo spodobała się moim oczom.

Jego rodzice nie wiedzieli, że to pochodziło od Pana, który szukał słusznego powodu do sporu z Filistynami, bo Filistyni panowali w tym czasie nad Izraelitami.

Samson udał się więc wraz ze swoim ojcem i matką do Timny, a gdy zbliżał się do winnic Timny, oto młody lew, rycząc, stanął naprzeciw niego.

Wtedy opanował go duch Pana, tak że rozdarł lwa, jak się rozdziera koźlę, chociaż nie miał nic w ręku. Jednak nie wyjawił swojemu ojcu i matce tego, co zrobił.

Kiedy przyszedł na miejsce, rozmawiał z tą kobietą i spodobała mu się.

Gdy po jakimś czasie Samson wracał, by wziąć ją za żonę, zboczył, by obejrzeć padlinę lwa, a oto rój pszczół i miód znalazły się w padlinie.

Wziął go więc do ręki i jadł, a gdy przyszedł do swojego ojca i matki, dał im także, aby jedli, nie mówiąc im jednak, że miód zebrał z padliny lwa.

Następnie jego ojciec poszedł do tej kobiety i urządzono Samsonowi wesele, które trwało siedem dni, bo taki zwyczaj mieli młodzieńcy.

Ponieważ jednak obawiano się go, wybrano trzydziestu towarzyszy, którzy przy nim byli.

Samson zwrócił się do nich słowami: Pozwólcie, że przedstawię wam zagadkę. Jeżeli mi ją rozwiążecie w ciągu siedmiu dni wesela, dam wam trzydzieści tunik lnianych oraz trzydzieści szat ozdobnych.

Jeżeli jednak nie będziecie mi mogli rozwiązać zagadki, wtedy wy mi dacie trzydzieści tunik lnianych i trzydzieści szat ozdobnych. Odpowiedzieli mu: Przedstaw swoją zagadkę, a będziemy jej słuchać.

Powiedział więc: Z tego, który pożera, wyszło to, co się spożywa, a z mocnego wyszła słodycz. I przez trzy dni nie mogli rozwiązać zagadki.

Czwartego dnia zwrócili się do żony Samsona: Namów swojego męża, aby nam podał rozwiązanie zagadki, bo w przeciwnym razie zniszczymy ogniem ciebie i dom twojego ojca. Czy na to zaprosiliście nas tutaj, aby nas ogołocić z naszego mienia?

Wtedy żona Samsona płakała przed nim i mówiła: Zaprawdę, nienawidzisz mnie i nie masz dla mnie miłości. Oto synom mojego narodu zadałeś zagadkę, której nie rozwiązałeś wobec mnie. Powiedział do niej: Nawet mojemu ojcu i matce nie rozwiązałem jej, a tobie mam ją rozwiązać?

I płakała przed nim przez te siedem dni, kiedy mieli wesele. Siódmego dnia podał jej rozwiązanie, bo mu się naprzykrzała. Ona zaś podała rozwiązanie zagadki synom swojego narodu.

Siódmego dnia przed zachodem słońca powiedzieli do niego mężczyźni miasta: Cóż słodszego niż miód, a cóż mocniejszego niż lew? Odpowiedział im: Gdybyście nie orali moją jałowicą, nie rozwiązalibyście mojej zagadki.

Opanował go wtedy duch Pana i po przyjściu do Aszkelonu zabił trzydziestu mężczyzn, a po ściągnięciu z nich łupu dał szaty ozdobne tym, którzy mu rozwiązali zagadkę. Potem, uniesiony strasznym gniewem, wrócił do domu swojego ojca.

Żona zaś Samsona dostała się towarzyszowi, który był przy nim.