Księga Jozuego 6 – znaczenie, tematy i zastosowanie

Jerycho było silnie umocnione i zamknięte przed Izraelitami. Nikt nie wychodził ani nie wchodził.

I powiedział Pan do Jozuego: Spójrz, Ja daję w twoje ręce Jerycho wraz z jego królem i dzielnymi wojownikami.

Wy wszyscy, uzbrojeni mężczyźni, będziecie okrążali miasto codziennie jeden raz. Uczynisz tak przez sześć dni.

Siedmiu kapłanów niech niesie przed Arką siedem trąb z baranich rogów. Siódmego dnia okrążycie miasto siedmiokrotnie, a kapłani zagrają na trąbach.

Gdy więc barani róg zabrzmi przeciągle i usłyszycie głos trąby, niech cały lud wzniesie gromki okrzyk wojenny, a mur miasta rozpadnie się na miejscu i lud wkroczy, każdy wprost przed siebie.

Jozue, syn Nuna, wezwał kapłanów i powiedział im: Weźcie Arkę Przymierza, a siedmiu kapłanów niech weźmie siedem trąb z baranich rogów przed Arką Pańską.

Po czym rozkazał ludowi: Wyruszcie i okrążcie miasto, a zbrojni wojownicy niech idą przed Arką Pańską.

W Księdze Jozuego 6:7 Jozue nakazuje ludowi okrążać Jerycho, a zbrojnym wojownikom iść przed Arką Pańską. Izraelici mają działać zgodnie z poleceniem Boga, nie polegać …

I stało się, jak Jozue rozkazał ludowi. Siedmiu kapłanów, niosących przed Panem siedem trąb z baranich rogów, wyruszyło, grając na trąbach, a Arka Przymierza Pańskiego szła za nimi.

Zbrojni wojownicy szli przed kapłanami, którzy grali na trąbach, a tylna straż szła za Arką, i tak posuwano się, stale grając na trąbach.

A Jozue dał ludowi polecenie: Nie wznoście okrzyku, niech nie usłyszą waszego głosu i niech żadne słowo nie wyjdzie z waszych ust aż do dnia, gdy wam powiem: Wznieście okrzyk wojenny! I wtedy go wzniesiecie.

Księga Jozuego 6:10 pokazuje, że Jozue nakazał Izraelitom zachować ciszę podczas okrążania Jerycha i czekać na wyznaczony moment, by wznieść okrzyk. Polecenie wpisuje się w …

I tak Arka Pańska okrążyła miasto dokoła jeden raz, po czym wrócono do obozu i spędzono tam noc.

Jozue wstał wcześnie rano, kapłani wzięli Arkę Pańską,

a siedmiu kapłanów niosących siedem trąb z baranich rogów szło przed Arką Pańską, grając bez przerwy na trąbach w czasie marszu. Zbrojni wojownicy szli przed nimi, a tylna straż szła za Arką Pańską i posuwano się przy dźwięku trąb.

I tak okrążyli miasto drugiego dnia jeden raz, po czym wrócili do obozu. Przez sześć dni codziennie tak robili.

Siódmego dnia wstali rano wraz z poranną zorzą i okrążyli miasto siedmiokrotnie w ustalony sposób: tylko tego dnia okrążyli miasto siedem razy.

Gdy kapłani za siódmym razem zagrali na trąbach, Jozue zawołał do ludu: Wznieście okrzyk wojenny, bo Pan daje miasto w waszą moc!

Miasto będzie obłożone klątwą dla Pana, ono samo i wszystko, co w nim jest. Tylko nierządnica Rachab zostanie przy życiu – ona sama i wszyscy, którzy są wraz z nią w domu, bo ukryła wywiadowców, których wysłaliśmy.

Ale wy strzeżcie się rzeczy obłożonych klątwą, aby nie ogarnęła was chęć wzięcia czegoś z dobra obłożonego klątwą, bo wtedy uczynilibyście przeklętym sam obóz izraelski i sprowadzilibyście na niego nieszczęście.

Całe zaś srebro i złoto, sprzęty z brązu i z żelaza są poświęcone dla Pana i pójdą do skarbca Pańskiego.

Lud wzniósł okrzyk wojenny i zagrano na trąbach. Skoro tylko lud usłyszał dźwięk trąb, wzniósł gromki okrzyk wojenny i mury rozpadły się na miejscu. A lud wpadł do miasta, każdy wprost przed siebie, i tak zajęli miasto.

I na mocy klątwy przeznaczyli na zabicie ostrzem miecza wszystko, co było w mieście: mężczyzn i kobiety, młodzieńców i starców, woły, owce i osły.

Jozue powiedział dwóm wywiadowcom, którzy wybadali kraj: Wejdźcie do domu tej nierządnicy i wyprowadźcie stamtąd tę kobietę wraz ze wszystkimi, którzy do niej należą, jak jej przysięgliście.

Weszli więc młodzi ludzie, wywiadowcy, i wyprowadzili Rachab, jej ojca i matkę, jej braci i tych wszystkich, którzy do niej należeli. Również wszystkich jej krewnych wyprowadzili i umieścili ich poza obozem izraelskim.

Następnie spalili miasto i wszystko, co w nim było, tylko srebro i złoto, a także sprzęty z brązu i żelaza oddali do skarbca domu Pańskiego.

Nierządnicę Rachab, dom jej ojca i wszystkich, którzy do niej należeli, Jozue pozostawił przy życiu. Zamieszkała ona wśród Izraela aż po dzień dzisiejszy, ponieważ ukryła wywiadowców, których wysłał Jozue, by wybadali Jerycho.

W tamtym czasie Jozue wypowiedział do ludu przysięgę: Niech będzie przeklęty przed obliczem Pana człowiek, który podjąłby się odbudować miasto Jerycho: Za cenę życia swojego pierworodnego syna założy fundamenty, za cenę życia najmłodszego syna postawi bramy.

Pan był z Jozuem, którego sława rozeszła się po całym kraju.