Ewangelia Jana 15:23 – znaczenie i zastosowanie

Te słowa padają w rozmowie o świecie, który nienawidzi uczniów, bo należą do Jezusa. Jezus nie mówi tu o zwykłej niechęci, lecz o sprzeciwie wobec Niego samego. W Ewangelii Jana 15:23 zdanie idzie jednak dalej: „Kto Mnie nienawidzi, ten nienawidzi także mojego Ojca.” Nienawiść nie zatrzymuje się na Synu, bo Ojciec zostaje w tym zdaniu nazwany razem z Nim. Ten fragment ma w sobie coś szczególnie poruszającego dla tych, którzy już doświadczyli odrzucenia za wiarę. Ewangelia Jana 15:21 mówi, że dzieje się to z powodu imienia Jezusa, a nie dlatego, że uczniowie są niegodni. Gdy ktoś odrzuca wierzącego ze względu na Jezusa, odrzuca w pewnym sensie także Tego, który Go posłał. Warto zauważyć, że Ewangelia Jana 15:24 mówi o tych, którzy widzieli dzieła Jezusa i mimo to Go znienawidzili. Nie jest to więc opis ludzi, którzy nic nie wiedzieli, lecz serc, które spotkały Boga i odrzuciły Go. Sprzeciw wobec Chrystusa dotyka więc samego Boga, a nie tylko spraw poglądów.

Słowa Jezusa z Ewangelii Jana 15:23 łączą Jego odrzucenie z odrzuceniem Ojca: „Kto Mnie nienawidzi, ten nienawidzi także mojego Ojca”. Nie chodzi o dwóch niezależnych nauczycieli, których można oceniać osobno. W Ewangelii Jana Jezus mówi o sobie jako o posłanym przez Ojca; Jego słowa i czyny odsłaniają, kim jest Ojciec. Dlatego wrogość wobec Syna nie pozostaje sprawą wyłącznie osobistego sporu z Jezusem. Kontekst dopowiada, że ta wrogość nie wynika z braku świadectwa. Jezus mówi, że przyszedł, przemawiał i dokonał dzieł, które ludzie widzieli. Werset 24 nazywa nienawiść skierowaną zarówno przeciw Niemu, jak i Ojcu. Chodzi więc o odpowiedzialność za odrzucenie objawienia, nie o twierdzenie, że każdy, kto nie rozumie chrześcijaństwa, świadomie nienawidzi Boga. Ten fragment należy czytać wraz z ostrzeżeniem, że uczniowie również mogą spotkać się z nienawiścią świata. Nie daje im to podstaw do osądzania każdego krytyka jako wroga Boga. Podkreśla raczej jedność misji Jezusa z Ojcem: stosunek do Syna ujawnia stosunek do Tego, który Go posłał.

Ten werset jest krótki, ale mocno łączy dwie postawy: wobec Jezusa i wobec Ojca. Jezus mówi: „Kto Mnie nienawidzi, ten nienawidzi także mojego Ojca.” Nie chodzi tu o zwykły spór o poglądy. Chodzi o nienawiść, która trafia w Tego, kto Jezusa posłał. Słowa padają w rozmowie z uczniami, którzy mają doświadczyć nienawiści świata. Ewangelia Jana 15:21 wskazuje, że to wszystko stanie się z powodu Jego imienia. Werset 23 pokazuje, że źródło tego sprzeciwu sięga dalej niż pojedyncze osoby. Ojciec i Syn nie są w tym rozdzieleni. Kto odrzuca Syna, odrzuca także Ojca, którego Syn objawia. Praktyczny wymiar jest wyraźny. Ktoś, kto w pracy słyszy drwiny z powodu modlitwy przed posiłkiem, może uznać, że to jego osobista porażka. Ten fragment przesuwa środek ciężkości. Sprzeciw dotyczy relacji z Jezusem, a nie tylko tego, czy wierzący jest lubiany. Warto też zauważyć, czego tekst nie obiecuje. Nie zapewnia, że każda próba będzie taka sama ani że wierność zawsze przyniesie uznanie. Mówi jasno, że związek z Jezusem łączy się z relacją z Ojcem. Właśnie w tym jest mocne oparcie dla tych, którzy idą za Nim przez zwykłe, nieraz trudne dni.

W tych słowach Jezus odsłania więź, której nie można rozdzielić: odrzucenie Jego samego sięga także Ojca, który Go posłał. Nie jest to ogólne stwierdzenie, że każdy spór z chrześcijaninem oznacza nienawiść do Boga. W bliskim kontekście Jezus mówi o tych, którzy widzieli Jego dzieła i słyszeli Jego słowa, a mimo to odrzucili zarówno Jego, jak i Ojca. Ich odmowa dokonuje się wobec objawienia, które Jezus przyniósł. Na początku rozdziału Jezus mówi o sobie jako o prawdziwym krzewie winnym, a o Ojcu jako o tym, który go uprawia. Obraz ten pomaga dostrzec wspólne źródło życia i owocu: Ojciec działa przez Syna, a nie obok Niego. Nie można więc przyjąć Jezusa jako nauczyciela, a zarazem odrzucić Boga, którego On objawia. Te słowa mają też ciężar dla uczniów. Jezus zapowiada, że spotka ich sprzeciw z powodu Jego imienia; nie obiecuje, że wierne świadectwo uchroni ich przed odrzuceniem. Wierność nie polega jednak na odwzajemnianiu nienawiści. Pozostaje przy świadectwie o Jezusie, przez którego można poznać Ojca.