Ewangelia Jana 10:17 – znaczenie i zastosowanie

Słowa o miłości Ojca stoją tuż obok zapowiedzi oddania życia, i łatwo przejść nad tym połączeniem zbyt szybko. W Ewangelii Jana 10:17 miłość pojawia się właśnie w kontekście ofiary: „Dlatego miłuje Mnie Ojciec, bo Ja oddaję moje życie, aby je potem znów odzyskać”. Ten fragment mówi o relacji, w której ktoś daje to, co najcenniejsze. Ewangelia Jana 10:18 dopowiada, że nikt nie odbiera temu pasterzowi życia, bo sam je oddaje, ma moc je odzyskać i otrzymał taki nakaz od Ojca. Wolność i posłuszeństwo są tu splecione. W tym obrazie mieszczą się także uczucia. Oddanie dla kogoś bliskiego potrafi rodzić zmęczenie i wdzięczność w jednym czasie, i nie trzeba wybierać między nimi. Werset pokazuje, że bliskość Ojca i Syna nie słabnie przez ofiarę, lecz w niej zostaje potwierdzona. Najmocniej wybrzmiewa zapowiedź odzyskania życia. Zwrot „aby je potem znów odzyskać” nie zamyka opowieści na oddaniu, lecz otwiera ją na coś, czego jeszcze nie widać.

Zdanie „Dlatego miłuje Mnie Ojciec, bo Ja oddaję moje życie, aby je potem znów odzyskać” może brzmieć tak, jakby Jezus dopiero przez śmierć zasłużył na miłość Ojca. Kontekst wskazuje jednak na coś innego: Jezus mówi o więzi, która już istnieje. W wersetach poprzedzających mówi, że zna Ojca, tak jak Ojciec zna Jego, a swoje życie oddaje za owce. Jego ofiara nie kupuje więc miłości Ojca; objawia posłuszeństwo i jedność Syna z Ojcem. Ważne jest także połączenie oddania życia z jego odzyskaniem. Jezus nie przedstawia swojej śmierci jako czegoś, co Mu się po prostu przydarza. W następnym wersecie wyjaśnia, że nikt Mu życia nie zabiera: oddaje je dobrowolnie i ma moc je odzyskać. Ta władza pozostaje zarazem związana z nakazem otrzymanym od Ojca. W tekście wolne działanie Syna i Jego posłuszeństwo nie są przeciwieństwami. W obrazie dobrego pasterza życie oddane za owce odsłania, czym różni się on od najemnika: nie porzuca tych, za których odpowiada. Zmartwychwstanie zaś pokazuje, że dar nie kończy się na śmierci. Miłość Ojca, posłuszeństwo Syna i troska o owce spotykają się tu w jednym wydarzeniu.

Słowa z Ewangelii Jana 10:17 zamykają obraz dobrego pasterza, który zna swoje owce i oddaje za nie życie. Jezus nie przedstawia swojej śmierci jako ofiary wymuszonej przez wrogów. Mówi, że oddaje ją sam od siebie. Wers 18 wyraźnie to potwierdza: „Nikt Mi go nie zabiera, lecz Ja od siebie je oddaję”. Wers 17 zawiera słowo „bo”, które wskazuje przyczynę: „Dlatego miłuje Mnie Ojciec, bo Ja oddaję moje życie”. Ta miłość nie jest nagrodą przyznaną po fakcie ani czymś, na co trzeba zasłużyć. Wiąże się z posłuszeństwem, o którym mówi wers 18, bo Jezus otrzymał nakaz od swojego Ojca. Przeciwieństwem pasterza jest najemnik, który ucieka, ponieważ nie zależy mu na owcach (Ewangelia Jana 10:13). Ta prosta różnica pokazuje, że troska poznaje się po gotowości do dawania, a nie po pilnowaniu własnego bezpieczeństwa. Zwrot „aby je potem znów odzyskać” zapowiada powrót do życia, choć fragment nie rozwija tego szczegółowo. Wers 18 mówi tylko, że Jezus ma moc je odzyskać. Śmierć i powrót do życia zostają tu przedstawione jako jedno dobrowolne posłanie.

W tym zdaniu Jezus odsłania więź z Ojcem i sens swojej drogi jako dobrego pasterza. Mówi: „Dlatego miłuje Mnie Ojciec, bo Ja oddaję moje życie, aby je potem znów odzyskać”. Nie przedstawia śmierci jako klęski, która wymyka się Jego woli. W sąsiednim wersecie podkreśla, że nikt Mu życia nie odbiera: oddaje je dobrowolnie, mając moc je odzyskać. Posłuszeństwo Ojcu i wolność Syna nie stoją tu naprzeciw siebie. Miłość Ojca nie brzmi jak nagroda za zasłużony czyn. Jezus mówi o niej w jedności z oddaniem życia za owce. Wcześniej odróżnia dobrego pasterza od najemnika, który ucieka, bo nie zależy mu na owcach. Troska pasterza nie kończy się na słowach ani na bezpiecznym dystansie; prowadzi aż do oddania siebie. Zapowiedź odzyskania życia otwiera tę scenę na nadzieję zmartwychwstania. Śmierć pozostaje rzeczywista, lecz nie ma ostatniego słowa. W Jezusie miłość nie jest jedynie uczuciem ani deklaracją: staje się darem, który przechodzi przez śmierć i wraca do życia.