Księga Rodzaju 44 – znaczenie, tematy i zastosowanie

Tymczasem Józef dał takie polecenie przełożonemu swojego domu: Napełnij torby tych ludzi żywnością, ile tylko zdołają unieść, i powkładaj pieniądze na wierzch do torby każdego.

Mój zaś srebrny puchar włożysz na wierzch torby najmłodszego oprócz pieniędzy za zboże. Przełożony uczynił tak, jak mu Józef rozkazał.

O świcie wyprawiono ich wraz z ich osłami w drogę.

Księga Rodzaju 44:3 opisuje, jak bracia Józefa wyruszają o świcie z Egiptu, nie wiedząc, że w ich torbach ukryto srebrny puchar. Wyprawienie ich w drogę …

Zaledwie jednak wyszli z miasta i jeszcze nie uszli daleko, Józef powiedział do przełożonego domu: Podąż jak najprędzej za nimi. A gdy ich dogonisz, powiedz im: Czemu odpłaciliście złem za dobro?

Przecież to wy ukradliście srebrny puchar, ten, z którego pije mój pan i z którego potrafi wróżyć. Źle postąpiliście, dopuszczając się takiego czynu!

W Księdze Rodzaju 44:5 sługa Józefa oskarża braci o zabranie srebrnego pucharu, którego używał jego pan do picia i wróżenia. W kontekście rozdziału oskarżenie jest …

Gdy ten dogonił ich i powiedział im to,

powiedzieli: Jak możesz, mój panie, mówić takie rzeczy? Dalekie jest od twoich sług takie postępowanie!

Przecież pieniądze, które znaleźliśmy na wierzchu naszych torb, przynieśliśmy ci z Kanaanu. Jak więc mielibyśmy dopuszczać się kradzieży złota lub srebra w domu twojego pana?

W Księdze Rodzaju 44:8 bracia Józefa bronią się przed oskarżeniem o kradzież srebrnego pucharu. Przypominają, że wcześniej sami zwrócili pieniądze znalezione w torbach, i pytają, …

U którego z twoich sług znajdzie się ten puchar, ten niech umrze; my zaś, mój panie, staniemy się twoimi niewolnikami!

W Księdze Rodzaju 44:9 bracia Józefa, przekonani o swojej niewinności, mówią, że człowiek, u którego znajdzie się puchar, powinien umrzeć, a pozostali zostaną niewolnikami. Ich …

A on powiedział: Istotnie, powinno tak być, jak mówicie. Jednak ten, u którego puchar się znajdzie, zostanie niewolnikiem, wy zaś będziecie wolni od winy.

Wtedy pospiesznie każdy z nich zdjął swoją torbę, postawił na ziemi i otworzył ją.

On zaś zaczął przeszukiwać torby, zaczynając od najstarszego, a kończąc na najmłodszym; i w torbie Beniamina znalazł ten puchar.

Wtedy oni rozdarli z żalu swoje szaty i, objuczywszy każdy swojego osła, wrócili do miasta.

Gdy Juda oraz jego bracia przyszli do domu Józefa, zastali go tam jeszcze i padli przed nim twarzą ku ziemi.

A Józef powiedział do nich: Jak mogliście się dopuścić takiego czynu? Czy nie wiedzieliście, że taki człowiek jak ja potrafi wróżyć?

Juda odpowiedział: Cóż mamy powiedzieć tobie, mój panie? Cóż możemy powiedzieć na nasze usprawiedliwienie? Bóg znalazł winę w twoich sługach! Oddajemy się w niewolę tobie, mój panie; zarówno my, jak i ten, u którego został znaleziony puchar.

Ale Józef powiedział: Jestem daleki od tego, abym miał tak postąpić. Tylko ten, u którego znaleziono puchar, będzie moim niewolnikiem, wy zaś możecie spokojnie odejść do waszego ojca.

Juda, podszedłszy do niego, powiedział: Pozwól, mój panie, aby twój sługa powiedział słowo wobec ciebie. I nie gniewaj się na twojego sługę, przecież ty jesteś jak faraon!

Mój pan pytał swoje sługi: Czy macie ojca lub brata?

W Księdze Rodzaju 44:19 Juda przypomina, że Józef pytał braci o ojca i brata. To pytanie otwierało rozmowę o ich rodzinie, a teraz pomaga Judzie …

Odpowiedzieliśmy mojemu panu: Mamy starego ojca i jeszcze jednego, najmłodszego brata, zrodzonego przez niego już w starości. Brat tego najmłodszego nie żyje; został on więc jeden z tej samej matki i dlatego ojciec go pokochał.

Rozkazałeś swoim sługom: Sprowadźcie go do mnie, abym mógł go zobaczyć.

Powiedzieliśmy mojemu panu: Chłopiec nie może opuścić ojca, bo gdyby go opuścił, ojciec by umarł.

Wtedy powiedziałeś do swoich sług: Jeśli nie przyjdzie z wami wasz najmłodszy brat, nie pokazujcie mi się na oczy.

Gdy więc przyszliśmy do twojego sługi, naszego ojca, powtórzyliśmy mu twoje słowa, panie.

Potem zaś ojciec powiedział nam: Idźcie znów, aby kupić dla nas żywności.

Odpowiedzieliśmy: Nie możemy iść. Pójdziemy tylko wtedy, gdy z nami pójdzie nasz najmłodszy brat. Bo nie możemy pokazać się temu mężczyźnie, jeśli nie będzie z nami naszego najmłodszego brata.

Wtedy twój sługa, nasz ojciec, powiedział nam: Wiecie, że jedna z moich żon urodziła mi dwóch synów.

Jeden – wyszedł ode mnie i wtedy pomyślałem sobie, że został rozszarpany, ponieważ więcej go już nie widziałem.

Jeżeli i tego drugiego zabierzecie ode mnie i spotka go jakieś nieszczęście, moja siwizna zstąpi do Szeolu wśród niedoli.

Gdybym więc teraz przyszedł do twojego sługi, a mojego ojca, i nie byłoby z nami chłopca tak przez niego umiłowanego,

to gdy zobaczy, że go nie ma, umrze. My zaś, twoi słudzy, będziemy przyczyną, że siwizna naszego ojca zstąpi do Szeolu ze zgryzoty.

Ja, twój sługa, wziąłem na siebie odpowiedzialność za tego chłopca względem mojego ojca, mówiąc mu: Jeśli go nie przyprowadzę do ciebie, może mi nigdy mój ojciec nie darować mojej winy.

Teraz więc niech ja, twój sługa, zostanę zamiast chłopca niewolnikiem mojego pana, on zaś niech pójdzie ze swoimi braćmi.

Bo jak mógłbym iść do mojego ojca, jeśli nie byłoby go ze mną? Nie chciałbym patrzeć na nieszczęście mojego ojca, które by go dotknęło!