Księga Rodzaju 34:18 – znaczenie i zastosowanie

Chamor i Sychem, ojciec i syn z ludu Chiwwitów, zgodzili się sami poddać obrzezaniu (Księga Rodzaju 34:18–19). Kierowało nimi zapewne nie tylko silne pragnienie zawarcia tego małżeństwa, lecz także coś, co słyszeli o świętym znaczeniu tego znaku w rodzinie Abrahama. Prawdopodobnie mgliście rozumieli obietnice z nim związane i dlatego tak chętnie chcieli związać się z rodziną Jakuba (Księga Zachariasza 8:23).

Wiele osób niewiele wie o prawdziwej religii, a jednak wie dość, by pragnąć związać się z ludźmi religijnymi. Skoro ktoś jest gotów przyjąć zewnętrzne oznaki religijności, by zdobyć dobrą żonę, tym bardziej powinniśmy przyjąć prawdziwą moc religii, aby zyskać przychylność dobrego Boga. Tak jak Sychem nie powinniśmy zwlekać z czynieniem tego, co słuszne.

Chamor i Sychem przekonali też mężczyzn ze swojego miasta, ponieważ synowie Jakuba zażądali, by oni również poddali się obrzezaniu. Po pierwsze, Chamor i Sychem mieli wielki wpływ dzięki swojej władzy i własnemu przykładowi. Religia szerzyłaby się znacznie bardziej, gdyby osoby wpływowe, zwłaszcza takie jak Sychem, cieszący się większym szacunkiem niż jego sąsiedzi, okazywały wobec niej gorliwość.

Posłużyli się również bardzo mocnym argumentem: przedstawili tę perspektywę jako szansę na przejęcie stad i majątku synów Jakuba (Księga Rodzaju 34:23). Dostrzegli, że synowie Jakuba są pracowici i dobrze im się powodzi, więc obiecywali sobie i swoim sąsiadom zysk z tego przymierza. Spodziewali się lepszej ziemi, ożywionego handlu i większych pieniędzy w swoim kraju.

Już taki powód zawarcia małżeństwa był zły, bo chciwość należy do najskuteczniejszych swatów na świecie. Wielu ludzi pragnie jedynie dokładać dom do domu i pole do pola, nie zważając na nic innego. Jeszcze gorszy był to jednak powód przyjęcia obrzezania, znaku przynależności do Bożego przymierza. Mieszkańcy Sychem byli gotowi przyjąć religię rodziny Jakuba tylko dlatego, że liczyli na udział w jej bogactwie. Podobnie wielu ludzi traktuje zysk jak pobożność i kieruje się korzyściami doczesnymi bardziej niż prawdziwymi zasadami religijnymi.