Księga Rodzaju 34:1 – znaczenie i zastosowanie

O ile możemy sądzić, Dina była jedyną córką Jakuba. Można przypuszczać, że dlatego była szczególną ulubienicą matki i oczkiem w głowie całej rodziny. A jednak nie przyniosła im ani radości, ani chluby, bo dzieci najbardziej rozpieszczane często nie są ani najlepsze, ani najszczęśliwsze.

Prawdopodobnie miała zaledwie piętnaście lub szesnaście lat, gdy sprowadziła na rodzinę tyle kłopotów. Zwróćmy najpierw uwagę na jej nierozważną ciekawość, która naraziła ją na niebezpieczeństwo. Wyszła, być może bez wiedzy ojca, a może za przyzwoleniem matki, żeby zobaczyć dziewczęta z tej ziemi (Księga Rodzaju 34:1). Mogło to być podczas tańców lub jakiegoś publicznego zgromadzenia. Jako jedyna córka mogła czuć się samotna w domu, nie mając nikogo w swoim wieku ani swojej płci, z kim mogłaby porozmawiać. Musiała więc szukać rozrywki poza domem, by uniknąć smutku i nabrać ogłady dzięki kontaktom towarzyskim, których nie mogła zdobyć w namiotach ojca.

To bardzo dobrze, gdy dzieci kochają dom. Mądrość rodziców polega na tym, by uczynić dom przyjemnym miejscem, a obowiązkiem dzieci jest być zadowolonymi z życia w domu. Dina mówiła, że chce zobaczyć dziewczęta z tej ziemi, przyjrzeć się ich strojom i tańcom oraz temu, co jest modne. Wyszła, żeby patrzeć, ale nie tylko: wyszła także po to, by ją widziano. Chciała spotkać dziewczęta z tej ziemi, a być może myślała też o tamtejszych chłopcach. Obawiam się, że chciała zaprzyjaźnić się z Kananejczykami i nauczyć się ich obyczajów. Duma i próżność młodych ludzi prowadzą ich w wiele pułapek.

Po drugie, doprowadziło to do utraty przez nią czci (Księga Rodzaju 34:2). Sychem, książę tej ziemi, a zarazem niewolnik własnych żądz, wziął ją i z nią współżył, najwyraźniej raczej z zaskoczenia niż przy użyciu siły. Wielcy ludzie sądzą, że wszystko im wolno. Nie ma nic bardziej niebezpiecznego niż młodzi ludzie, których nikt nie poucza ani nie powściąga. Zobaczmy, do czego doprowadziło błąkanie się Diny. Młode kobiety powinny uczyć się skromności i pozostawania w domu. Paweł łączy te obowiązki w Liście do Tytusa 2:5, ponieważ te, które nie trzymają się domu, narażają swoją czystość seksualną. Dina wyszła, żeby się rozejrzeć, lecz gdyby rozejrzała się tak, jak powinna, nie wpadłaby w tę pułapkę. Początek grzechu jest jak wypuszczenie wody przez wyrwę w tamie. Mała iskra może wzniecić wielki pożar. Dlatego trzeba starannie unikać każdej sposobności do grzechu i każdego kroku, który do niego prowadzi.

Po trzecie, gdy Sychem ją zbezcześcił, próbował pozyskać ją przez małżeństwo. Było to uczciwe i godne pochwały, a zarazem stanowiło próbę jak najlepszego poradzenia sobie w złej sytuacji. Kochał ją, w przeciwieństwie do Amnona (Druga Księga Samuela 13:15), i poprosił ojca, by doprowadził do małżeństwa z nią (Księga Rodzaju 34:4).

Po czwarte, biedny Jakub usłyszał tę wiadomość (Księga Rodzaju 34:5). Gdy tylko jego dzieci dorosły, zaczęły przysparzać mu zmartwień. Pobożni rodzice, których smucą błędy dzieci, nie powinni uważać, że spotkało ich coś niezwykłego lub niespotykanego. Dobry człowiek zachował milczenie, jak ktoś oszołomiony i niepewny, co powiedzieć. Być może nie odzywał się, bo bał się powiedzieć coś niewłaściwego, tak jak Dawid (Księga Psalmów 39:1–2). Powściągał swoje uczucia, by nie wybuchły i nie popchnęły go do niewłaściwych działań.

Możliwe też, że zbyt wiele, być może nawet zdecydowanie zbyt wiele, pozostawił synom w kwestii prowadzenia rodzinnych spraw i nie chciał działać bez nich. Wiedział przynajmniej, że gdyby postąpił inaczej, synowie wprawiliby go w niepokój, bo niedawno okazali się we wszystkim śmiali, zapalczywi i apodyktyczni. Nic nie układa się dobrze, gdy ojcowski autorytet słabnie w rodzinie. Niech każdy mężczyzna sprawuje władzę w swoim domu i utrzymuje dzieci w posłuszeństwie, zachowując należną godność.