Księga Rodzaju 19:30 – znaczenie i zastosowanie

Oto wielkie kłopoty i udręka, które spotkały Lota po jego ocaleniu (Księga Rodzaju 19:30). Najpierw ze strachu opuścił Soar i nie śmiał tam zostać. Być może wiedział, że sam wybrał to miejsce, zamiast postąpić zgodnie ze wskazówkami Boga, i dlatego nie ufał, że będzie tam bezpieczny. A może dostrzegł, że Soar jest równie niegodziwy jak Sodoma, i zrozumiał, że nie przetrwa długo. Mógł też zauważyć, że po zagładzie wody przybierają, być może wylewając z Jordanu, i obawiać się, że Soar, położony na tej samej równinie, również zostanie zalany. Miejsca i schronienia, które wybieramy na własną rękę, nie idąc za Bogiem, często nie przynoszą nam pokoju.

Po drugie, Lot musiał udać się w góry i zamieszkać w jaskini. Zaskakuje, że nie wrócił do Abrahama i nie oddał się pod jego opiekę, skoro Abraham już nie raz przyczynił się do jego ocalenia. Niektórzy dobrzy ludzie nie potrafią jednak rozpoznać, co jest dla nich najlepsze. W końcu Lot był wdzięczny, że mógł udać się w góry, w miejsce, które Bóg wyznaczył mu na schronienie. Kiedy rozczarowanie własnymi planami prowadzi nas na drogę wskazaną przez Boga, jest to wyraz Jego miłosierdzia. Lot kiedyś sądził, że cała ziemia jest dla niego i jego stad zbyt mała, więc odsunął się od Abrahama. Teraz znalazł się w jaskini, gdzie ledwie mógł się obrócić, samotny i przestraszony. Słusznie jest, by Bóg poniżał tych, którzy nadużywają wolności i dostatku. Ci, którzy opuszczają wspólnotę ludu Bożego dla korzyści tego świata, często ponoszą konsekwencje własnych wyborów.

Potem następuje smutna opowieść o Locie i jego córkach w tym samotnym miejscu. Córki uknuły niegodziwy plan: upić ojca i położyć się z nim, przez co ich wina była szczególnie ciężka (Księga Rodzaju 19:31–32). Niektórzy próbowali złagodzić ocenę ich zamiarów, twierdząc, że chciały zachować imię ojca, ponieważ nie miał synów, a one nie miały mężów. Inni sugerowali, że miały nadzieję, iż obiecany Mesjasz przyjdzie na świat w rodzie ich ojca. Jakiejkolwiek wymówki mogły szukać, ich zamiar był odrażający i jawnie sprzeczny ze światłem i prawem natury. Wielkie sądy nad grzesznikami same w sobie nie powstrzymują złego serca od złych czynów. Zdumiewa, że żądza mogła płonąć w ludziach, którzy niedawno widzieli płomienie Sodomy. Samotność także niesie ze sobą zagrożenia, zwłaszcza związane z nieczystością. Józef, gdy znalazł się sam na sam z żoną swego pana, był w niebezpieczeństwie (Księga Rodzaju 39:11). Rodziny mieszkające razem, zwłaszcza w odosobnionych miejscach, powinny uważnie strzec się nawet najmniejszych niewłaściwych pragnień.

Sam Lot przez własną nierozwagę i brak ostrożności żałośnie uległ pokusie. Dał się namówić córkom, a dwie noce z rzędu upił się i dopuścił kazirodztwa (Księga Rodzaju 19:33 i następne). Czym jest człowiek, nawet najlepszy, gdy Bóg pozostawia go samemu sobie! Lot zachował trzeźwość i czystość w Sodomie, a niegodziwość jej mieszkańców często napawała go smutkiem. Jednak w górach, gdzie sądził, że jest bezpieczny od pokus, haniebnie upadł. Kto sądzi, że stoi mocno, niech uważa, by nie upaść. Żadna góra na ziemi, poza świętą górą Boga w niebie, nie może uchronić nas przed zasięgiem szatana. Pijaństwo jest nie tylko wielkim grzechem samo w sobie, lecz także otwiera drogę wielu innym. Może prowadzić do najgorszych i najbardziej nienaturalnych grzechów, pozostawiając po sobie trwałą ranę i hańbę. Pod wpływem upojenia człowiek może zrobić coś, o czym na trzeźwo nawet by nie pomyślał. Lot został też uwikłany w pokusę ze strony najbliższych, ludzi, których kochał i którym ufał. Oparł się naciskom z zewnątrz, ale własne córki doprowadziły go do hańby. Musimy mieć się na baczności, gdziekolwiek jesteśmy.

Na koniec dowiadujemy się o narodzinach Moaba i Ammona, dwóch synów lub wnuków Lota, zależnie od tego, jak liczyć. Stali się przodkami dwóch ludów sąsiadujących z Izraelem, często wspominanych w Starym Testamencie, i obaj są nazwani potomkami Lota (Księga Psalmów 83:8). Kazirodcze czyny mogą przynieść potomstwo, ale nie usprawiedliwia to grzechu. Pozostawiają po sobie trwałą skazę i przekazują hańbę kolejnym pokoleniom. Mimo to Juda, plemię, z którego wywodził się nasz Pan, pochodził z takiego związku, a Rut Moabitka ma swoje miejsce w rodowodzie Chrystusa (Ewangelia Mateusza 1:3; Ewangelia Mateusza 1:5).

Później Pismo Święte nie mówi już nic o Locie ani o tym, co się z nim stało. Niewątpliwie pokutował i otrzymał przebaczenie. To milczenie może jednak uczyć, że pijaństwo nie tylko sprawia, że ludzie stają się zapominalscy, lecz także sprawia, że sami zostają zapomniani. Wiele imion, które mogłyby być czczone, grzebie ono w hańbie i zapomnieniu.