Księga Rodzaju 19:1 – znaczenie i zastosowanie

Ci aniołowie byli zapewne dwoma z trzech, którzy niedawno przebywali u Abrahama. Byli to dwaj stworzeni przez Boga aniołowie posłani, by wykonać Jego sąd nad Sodomą. Warto zwrócić uwagę na kilka rzeczy. W Sodomie był tylko jeden dobry człowiek i niebiańscy posłańcy szybko go odnaleźli. Gdziekolwiek się znajdziemy, powinniśmy szukać ludzi, którzy boją się Boga, i wybierać ich towarzystwo. Jezus podał podobną zasadę: kazał ustalić, kto jest godny, i zatrzymać się u niego (Ewangelia Mateusza 10:11). Ludzie pochodzący z tego samego kraju często chętnie trzymają się razem, gdy przebywają za granicą.

Lot, bratanek Abrahama, wyraźnie odróżniał się od pozostałych sąsiadów, co go wyróżniało. Ktoś, kto nie postępuje jak wszyscy, nie powinien oczekiwać, że inni będą go traktować tak samo jak resztę. Wieczorem Lot siedział w bramie Sodomy. Podczas gdy inni zapewne pili i trwonili noc, on siedział samotnie, czekając na sposobność, by czynić dobro. Okazał też wielki szacunek mężczyznom o poważnym i trzeźwym wyglądzie, choć nie przybyli z zewnętrznymi oznakami godności. Na ich widok pokłonił się aż do ziemi, jakby od razu wyczuł w nich coś boskiego.

Lot był również gościnny, hojny i chętnie zapraszał obcych do swojego domu. Nalegał, by podróżni zatrzymali się u niego i skorzystali z najlepszego noclegu, jaki mógł im zaoferować, dając wszelkie oznaki szczerości. Gdy aniołowie początkowo odmówili, chcąc go jedynie wypróbować, ich odmowa nie osłabiła jego nalegań. Usilnie ich przekonywał (Księga Rodzaju 19:3), po części dlatego, że nie chciał narażać ich na niebezpieczeństwo i niewygodę nocowania na ulicach Sodomy, a po części dlatego, że pragnął ich towarzystwa i rozmowy. Od dawna nie widział w Sodomie dwóch tak uczciwych twarzy.

Ludzie żyjący pośród niegodziwości powinni uczyć się, jak bardzo należy cenić towarzystwo ludzi mądrych i dobrych, oraz gorliwie go pragnąć. Gdy aniołowie przyjęli zaproszenie Lota, dobrze ich ugościł i przygotował dla nich ucztę, uznając, że warto poświęcić na nich swoje zasoby. Dobrzy ludzie powinni być także hojni, kierując się mądrością i rozwagą.