Księga Rodzaju 19:27 – znaczenie i zastosowanie

Nasza więź z Bogiem wyraża się w naszej miłości do Niego i w Jego miłości do nas. Widzimy tę więź w tym, jak Bóg i Abraham odnosili się do Sodomy, podobnie jak wcześniej w rozmowie Boga z Abrahamem o tym mieście. Więź z Bogiem powinna trwać nie tylko podczas nabożeństw, lecz także pośród codziennych wydarzeń.

W tej sytuacji Abraham odpowiedział Bogu w pobożny sposób na dwa sposoby. Po pierwsze, uważnie wypatrywał rozwoju wydarzeń. Wstał wcześnie i spojrzał w stronę Sodomy. Chciał się przekonać, jaki będzie skutek jego modlitw, więc udał się w to samo miejsce, gdzie wcześniej stał przed Panem, i czekał tam jak strażnik na wieży (Księga Habakuka 2:1). Gdy się modlimy, powinniśmy potem wypatrywać odpowiedzi. Możemy wznieść modlitwę jak list, a następnie wyglądać odpowiedzi, albo posłać ją jak strzałę i sprawdzać, czy trafiła do celu (Księga Psalmów 5:3).

Po drugie, Abraham patrzył na skutek wydarzeń z czcią. Spojrzał w stronę Sodomy (Księga Rodzaju 19:28), ale nie tak, jak później obejrzała się żona Lota, z sercem przywiązanym do tego, co podlegało sądowi. Patrzył z pokorą, szacunkiem dla Bożej sprawiedliwości i pogodzeniem się z nią. Podobnie święci, gdy zobaczą unoszący się na wieki dym po karze wymierzonej Babilonowi, tak jak tutaj w przypadku Sodomy, będą raz po raz oddawać chwałę Bogu, wołając: „Alleluja!” (Apokalipsa św. Jana 19:3). Ci, którzy w czasie łaski żarliwie wstawiali się za grzesznikami, w dniu sądu pogodzą się z tym, że grzesznicy zostaną osądzeni, i oddadzą chwałę Bogu także w tym sądzie.

Widać tu również życzliwą troskę Boga o Abrahama (Księga Rodzaju 19:29). Wcześniej, gdy Abraham modlił się za Izmaela, Bóg odpowiedział mu, dając mu Izaaka. Teraz zaś, gdy Abraham modlił się za Sodomę, Bóg odpowiedział mu, ratując Lota. Bóg pamiętał o Abrahamie i ze względu na niego ocalił Lota od zagłady. Pokazuje to, że Bóg z pewnością odpowie na modlitwę płynącą z wiary, po swojemu i w wybranym przez siebie czasie. Przez pewien czas może się wydawać, że o niej zapomniał, ale w końcu okaże się, że ją pamiętał. Widać też, że rodziny i przyjaciele ludzi pobożnych często otrzymują błogosławieństwo ze względu na ich miejsce w Bożej przychylności i więź z tymi, którzy się modlą. Lot został ocalony ze względu na Abrahama. Ta prawda mogła później zachęcić Mojżesza do modlitwy: „Pamiętaj o Abrahamie” (Księga Wyjścia 32:13). Zobacz też Księgę Izajasza 63:11.