Księga Rodzaju 19:26 – znaczenie i zastosowanie

To ostrzeżenie zostało zapisane ku naszemu pouczeniu. Nasz Zbawiciel nawiązuje do niego, mówiąc: „Pamiętajcie o żonie Lota” (Ewangelia Łukasza 17:32). Tak jak przykład Sodomy ostrzega niegodziwych, by porzucili złe drogi, tak przykład żony Lota ostrzega sprawiedliwych, by nie zawracali ze ścieżki prawości (Księga Ezechiela 3:18, 20).

Grzech żony Lota polegał na tym, że obejrzała się za siebie, idąc za Lotem. Mogłoby się wydawać, że to drobnostka, ale wymierzona jej kara pokazuje, że był to poważny grzech. Po pierwsze, złamała bezpośredni nakaz, a więc zgrzeszyła jak Adam, którego występek sprowadził zgubę na nas wszystkich. Po drugie, u podstaw jej czynu leżała niewiara. Najwyraźniej wątpiła, że Sodoma naprawdę zostanie zniszczona, i mogła sądzić, że nadal byłaby tam bezpieczna. Po trzecie, zbyt mocno troszczyła się o sąsiadów, których zostawiła za sobą. Czas miłosierdzia dla nich minął, a ich zagłada była wyrazem sprawiedliwości Boga (Księga Izajasza 66:24). Po czwarte, prawdopodobnie tęskniła za domem i dobytkiem w Sodomie i nie chciała ich opuszczać. Chrystus wskazuje na to jako na część jej grzechu: zbyt mocno zależało jej na tym, co posiadała (Ewangelia Łukasza 17:31–32). Po piąte, jej spojrzenie wstecz ujawniło serce, które samo zawracało. Dlatego nasz Zbawiciel przywołuje jej przykład jako przestrogę przed odstępowaniem od wyznawanej przez nas wiary chrześcijańskiej.

Wszyscy wyrzekliśmy się świata i ciała, a nasze spojrzenie zwróciliśmy ku niebu. Nadal jesteśmy w drodze i wciąż jesteśmy poddawani próbie, dlatego powrót do tego, co uznaliśmy za porzucone, jest niebezpieczny. Zawracanie prowadzi do zguby, a samo oglądanie się wstecz jest krokiem w tym kierunku. Strzeżmy się więc tego niebezpieczeństwa (List do Hebrajczyków 4:1).

Oto kara, jaką żona Lota poniosła za swój grzech. Zginęła na miejscu, a jej ciało nie upadło, lecz pozostało nieruchome i wyprostowane jak słup czy pomnik. Nie rozpadło się jak zwykłe ludzkie ciało wystawione na działanie powietrza, lecz przemieniło się w trwałą substancję przypominającą kamień. „Zważ na dobroć i surowość Boga” (List do Rzymian 11:22): dobroć wobec Lota, który szedł dalej, i surowość wobec jego żony, która się obejrzała.

Choć była żoną sprawiedliwego człowieka, choć była lepsza od swoich sąsiadów i choć dostąpiła już wielkiego miłosierdzia, gdy wyprowadzono ją z Sodomy, Bóg nie zlekceważył jej nieposłuszeństwa. Wielkie przywileje nie uchronią nas przed gniewem Boga, jeśli nie będziemy z nich korzystać z rozwagą i wiernością. Słup soli powinien nas nauczyć mądrości. Skoro oglądanie się wstecz jest tak niebezpieczne, nie ustawajmy w dążeniu naprzód (List do Filipian 3:13–14).