Księga Wyjścia 5:10 – znaczenie i zastosowanie

Rozkazy faraona zaczęto teraz wykonywać. Odebrano Izraelitom słomę, ale nie zmniejszono ilości pracy. Egipscy nadzorcy byli bardzo surowi. Faraon wydał niesprawiedliwe rozkazy, a oni z zapałem wprowadzali w życie zaplanowane przez niego okrucieństwo, podobnie jak opisano w Księdze Izajasza 10:1.

Okrutnym władcom nigdy nie brakuje okrutnych podwładnych. Tacy ludzie będą bronić nawet tego, co najbardziej niedorzeczne. Nadzorcy nadal wymagali wykonania pełnej dziennej normy, tak jak wcześniej, gdy słoma była dostarczana (Księga Wyjścia 5:13). Pokazuje to, dlaczego powinniśmy modlić się o wybawienie od ludzi nierozumnych i złych (Drugi List do Tesaloniczan 3:2). Wrogość między potomstwem węża a potomstwem kobiety jest tak głęboka, że przełamuje rozsądek, honor, zwykłą przyzwoitość i sprawiedliwość.

Lud rozproszył się po całym Egipcie, by zbierać ściernisko (Księga Wyjścia 5:12). W ten sposób niesprawiedliwe i brutalne traktowanie Izraelitów przez faraona stało się znane w całym królestwie. Mogło nawet wzbudzić współczucie ich sąsiadów i sprawić, że rządy faraona stały się mniej akceptowane przez jego własny lud. Prześladowania nigdy nie zyskują prawdziwej przychylności.

Izraelickich nadzorców potraktowano ze szczególną surowością (Księga Wyjścia 5:14). Ci przywódcy izraelskich rodzin drogo zapłacili za swoją pozycję. Wymagania kierowano bezpośrednio do nich, a gdy nie wykonano pracy, bito ich. Przypomina nam to, jak nędznym stanem jest niewola i jak wdzięczni powinniśmy być za to, że żyjemy w wolności, a nie podlegamy takiemu uciskowi.

Wolność i własność są cennymi darami dla każdego, kto wie, że jego praca i dobytek mogą zależeć od woli władcy absolutnego. To także przypomnienie, jak często nasze nadzieje się nie spełniają. Izraelici dopiero co zaczęli mieć nadzieję na ulgę, a już stanęli wobec jeszcze większych trudności. Powinniśmy uczyć się radować z rozwagą i pokorą.

Widać tu również, jak niezwykłymi drogami Bóg czasem prowadzi swój lud ku wybawieniu. Często doprowadza go na samą krawędź, zanim przyjdzie mu z pomocą. Najniższy poziom wody podczas odpływu często poprzedza najwyższy przypływ, a bardzo ciemne poranki często nadchodzą tuż przed najjaśniejszymi dniami (Księga Powtórzonego Prawa 32:36). Bóg często pomaga wtedy, gdy sytuacja jest najgorsza, a Jego opatrzność nierzadko potwierdza powiedzenie: „Im gorzej, tym lepiej”.