Księga Estery 6:12 – znaczenie i zastosowanie

Możemy zauważyć, jak niewiele zaszczytów zmieniło Mordochaja. Wrócił do Bramy Królewskiej (Księga Estery 6:12), od razu podjął swoje obowiązki i nadal wykonywał je tak jak wcześniej. Zaszczyt najlepiej przystoi tym, którzy nie stają się przez niego pyszni i gnuśni ani nie uważają swojej pracy za coś poniżej siebie.

Możemy też zauważyć, jak bardzo Haman był zdruzgotany rozczarowaniem. Nie potrafił go znieść. Usługiwać komukolwiek, a zwłaszcza Mordochajowi, i to właśnie wtedy, gdy liczył na to, że zobaczy go powieszonego, wystarczyło, by złamać tak dumne serce. Dlatego pospieszył do domu, pogrążony w żałobie i z zasłoniętą głową, jak człowiek, który uważał się za zgubionego i już skazanego. Czy ukłonienie się Mordochajowi naprawdę mu zaszkodziło? Czy stał się przez to kimś gorszym? Czy sam nie zaproponował kiedyś, by jeden z najznamienitszych książąt królewskich uczynił to samo? Dlaczego więc miałby się oburzać, że sam musiał to zrobić? Człowieka pysznego łamie to, czym człowiek pokorny nawet nie zaprzątałby sobie głowy.

Jego żona i przyjaciele odczytali z tego wydarzenia, jaki czeka go los. „Jeśli Mordochaj rzeczywiście pochodzi z rodu Żydów, przed którym już zaczynasz upadać, choć na razie tylko w sprawach honoru, nigdy z nim nie wygrasz, lecz na pewno przed nim upadniesz” (Księga Estery 6:13). Nieśli mu nędzną pociechę. Nie namawiali go, by się opamiętał i prosił Mordochaja o przebaczenie za swój nikczemny plan. Mówili jedynie, że jego zguba jest pewna i nieunikniona. Przewidywali dwie rzeczy: po pierwsze, Haman poniesie porażkę w swoim planie przeciwko Żydom, bo niebo wyraźnie było przeciw niemu; po drugie, sam zginie, bo na pewno upadnie przed Mordochajem. Starcie Michała ze smokiem nie zakończy się remisem, podobnie jak i to starcie. Haman musi upaść przed Mordochajem.

Swoją ocenę opierali na dwóch faktach. Po pierwsze, Mordochaj pochodził z rodu Żydów. Wrogowie czasem nazywali ich słabymi Żydami, ale przekonywali się też, że potrafią być potężni. Żydzi są ludem świętym, ludem modlitwy, ludem pozostającym w przymierzu z Bogiem, ludem, któremu Pan zawsze błogosławił. Dlatego ich wrogowie nie powinni spodziewać się zwycięstwa nad nimi. Po drugie, Haman już zaczął upadać, a to oznaczało, że niechybnie czeka go zguba. Często zauważano, że wielcy królewscy faworyci, gdy tracą przychylność króla, upadają równie szybko, jak wcześniej rośli w siłę. Podobnie jest z wrogami kościoła: gdy Bóg zaczyna przeciw nim działać, doprowadza swoje dzieło do końca. Dzieło Boga jest doskonałe.

Możemy też dostrzec, jak dobrze się złożyło, że właśnie wtedy wezwano Hamana na ucztę u Estery (Księga Estery 6:14). Mógł uznać, że to dobry moment, licząc, że posiłek poprawi mu nastrój i uratuje gasnący honor. W rzeczywistości jednak był to właściwy moment, ponieważ jego serce było już złamane przez gorzkie rozczarowanie, a oskarżenie Estery tym łatwiej miało go pogrążyć. Mądrość Boga widać w tym, jak wyznacza czas ocalenia swojego kościoła, aby wyraźnie ukazała się Jego chwała.