Księga Powtórzonego Prawa 9 – znaczenie, tematy i zastosowanie

Słuchaj, Izraelu, ty dzisiaj masz przejść przez Jordan, aby wydziedziczyć narody większe i mocniejsze od ciebie, miasta ogromne i umocnione aż pod niebo,

lud mocny i wysoki, synów Anaka, znanych ci, o których słyszałeś: Kto się ostoi wobec synów Anaka?

Księga Powtórzonego Prawa 9:2 przypomina Izraelitom, że synowie Anaka byli znani jako silni i wysocy, budzący lęk przeciwnicy. Pytanie „Kto się ostoi wobec synów Anaka?” …

Niech ci więc dzisiaj będzie wiadomo, że Pan, twój Bóg, kroczy przed tobą jak ogień pożerający. On ich zniszczy, On ich poniży przed tobą, prędko ich wypędzisz, wytępisz, jak ci to przyrzekł Pan.

Nie mów w sercu, gdy Pan, twój Bóg, pokona ich przed tobą: Dzięki mojej cnocie dał mi Pan tę ziemię w posiadanie: bo z powodu nieprawości tych ludów Pan wytępił je przed tobą.

Nie dzięki twojej sprawiedliwości ani prawości twojego serca ty przychodzisz wziąć ich kraj w posiadanie, lecz z powodu niegodziwości tych ludów Pan, twój Bóg, wypędził je przed tobą, a także aby dopełnić słowa przysięgi danej twoim przodkom: Abrahamowi, Izaakowi i Jakubowi.

Wiedz, że nie ze względu na twoją cnotę Pan, twój Bóg, daje ci tę piękną ziemię na własność, bo jesteś ludem o twardym karku.

Pamiętaj i nie zapomnij, jak na pustyni pobudzałeś do gniewu Pana, swojego Boga. Od dnia, kiedy wyszedłeś z ziemi egipskiej, aż do przyjścia na to miejsce byliście oporni wobec Pana.

Na Horebie pobudzaliście Pana do gniewu i Pan rozgniewał się na was tak bardzo, że chciał was wytępić.

Gdy wchodziłem na górę, by otrzymać kamienne tablice Przymierza zawartego z wami przez Pana, i czterdzieści dni i czterdzieści nocy przebywałem na górze, nie jedząc chleba, nie pijąc wody,

dał mi Pan dwie kamienne tablice pisane palcem Bożym. Były na nich wyryte wszystkie słowa, które wypowiedział do was Pan na górze spośród ognia w dniu zgromadzenia.

Pod koniec czterdziestu dni i czterdziestu nocy dał mi Pan dwie kamienne tablice – tablice Przymierza.

I powiedział do mnie Pan: Wstań, zejdź stąd prędko, bo niegodziwie postąpił twój lud, który wyprowadziłeś z Egiptu. Szybko zeszli z drogi, którą im zaleciłeś. Zrobili sobie posąg odlany z metalu.

I dalej mówił do mnie Pan: Widzę, że ten naród jest narodem o twardym karku.

Pozwól, że ich wytępię, wymażę ich imię spod nieba, a z ciebie uczynię naród mocniejszy i liczniejszy od nich.

Odwróciłem się i zszedłem z góry – a góra płonęła ogniem – trzymając w rękach dwie tablice Przymierza.

Zobaczyłem wtedy, że grzeszyliście przeciw Panu, swojemu Bogu, robiąc sobie cielca odlanego z metalu, tak prędko odstąpiwszy od drogi, którą wyznaczył wam Pan.

Wtedy pochwyciłem obie tablice i rzuciłem obiema rękami, aby je potłuc na waszych oczach.

I leżałem przed Panem, jak za pierwszym razem, przez czterdzieści dni i czterdzieści nocy, nie jedząc chleba, nie pijąc wody za cały ten grzech, którego się dopuściliście, czyniąc to, co jest złe w oczach Pana, i pobudzając go do gniewu.

Przestraszyłem się bowiem, widząc gniew i zapalczywość, jakimi zapłonął na was Pan, tak że chciał was wytępić. Lecz Pan wysłuchał mnie jeszcze i tym razem.

Na Aarona również Pan bardzo się rozgniewał, chcąc go zgładzić, lecz w tym czasie wstawiłem się także za Aaronem.

A grzeszną rzecz, którą zrobiliście, cielca, chwyciłem, spaliłem w ogniu, połamałem, starłem na drobny proch i wrzuciłem do potoku wypływającego z góry.

W Tabeera, Massa i Kibrot-Hattaawa jeszcze drażniliście Pana.

Gdy Pan wysłał was z Kadesz-Barnea, mówiąc: Idźcie, weźcie w posiadanie ziemię, którą wam dałem, wzgardziliście nakazem Pana, swojego Boga, nie byliście Mu wierni i nie usłuchaliście Jego głosu.

Opornie postępowaliście wobec Pana od dnia, kiedy was poznałem.

Zanosiłem błagania do Pana przez czterdzieści dni i czterdzieści nocy; zanosiłem błagania, bo Pan zamierzał was wyniszczyć.

Modliłem się do Pana, mówiąc: Panie nasz, Boże, nie zatracaj swojego ludu, swojej własności, który uwolniłeś swoją wielkością i wyprowadziłeś z Egiptu mocną ręką.

Pamiętaj o twoich sługach: Abrahama, Izaaka i Jakuba. Nie zwracaj uwagi na upór tego ludu, na jego nieprawość i jego grzech,

aby nie mówiono w kraju, z którego nas wyprowadziłeś: Pan nie może doprowadzić ich do kraju, który im przyrzekł. Z nienawiści do nich wyprowadził ich, aby pomarli na pustyni.

A oni są przecież Twoim ludem, Twoją własnością, które wyprowadziłeś z ogromną mocą i wyciągniętym ramieniem.