Księga Powtórzonego Prawa 5:23 – znaczenie i zastosowanie

Mojżesz przypomina tu o porozumieniu zawartym między obiema stronami, w którym występował jako pośrednik między Bogiem a ludem.

Najpierw przywołuje lęk, jaki ogarnął lud, gdy Prawo zostało ogłoszone z tak przerażającą mocą. Izraelici przyznali, że nie mogą już tego znieść: ogień ich pochłonie, a straszliwy głos ich zabije; jeśli znów go usłyszą, z pewnością umrą (Księga Powtórzonego Prawa 5:25). Dziwili się, że nie padli martwi, i uznawali, że już samo to, iż zdołali tyle wytrzymać, było szczególnym przejawem Bożej mocy i miłosierdzia. Zastanawiali się, kto kiedykolwiek słyszał głos żywego Boga tak jak oni, a mimo to pozostał przy życiu. Od upadku człowieka w grzech spotkania z Bogiem napawały ludzi lękiem. Chrystus jednak zgładził grzech i dlatego zaprasza nas, byśmy śmiało zbliżali się do tronu łaski.

Następnie Mojżesz przypomina ich gorącą prośbę, by odtąd Bóg przemawiał do nich za jego pośrednictwem. Obiecali słuchać wszystkiego, co powie, jakby słyszeli to bezpośrednio od Boga, i być temu posłuszni (Księga Powtórzonego Prawa 5:27). Pokazuje to kilka rzeczy. Spodziewali się dalszych Bożych nakazów i byli gotowi je przyjąć. Wierzyli też, że Mojżesz może wytrzymać objawienie Bożej chwały, którego oni, z powodu swojej winy, nie zdołaliby znieść. Uważali, że Mojżesz cieszy się Bożą przychylnością i będzie im wierny, choć wcześniej często na niego narzekali, a niedawno byli gotowi go ukamienować (Księga Wyjścia 17:4). Pokazuje to, że uświadomienie sobie własnej winy może uciszyć gwałtowne emocje. Widać też, że pod wpływem Bożego słowa byli wtedy poważni i gotowi do posłuszeństwa. Wielu ludzi jest wstrząśniętych przez Prawo, ale się pod jego wpływem nie zmienia. Składają piękne obietnice, lecz nie wyrasta z nich trwałe dobro.

Bóg pochwala ich prośbę. Mówi, że dobrze powiedzieli (Księga Powtórzonego Prawa 5:28). Zwracali się do Mojżesza, ale Bóg ich słyszał, bo zna każde wypowiedziane przez nas słowo. Przyznaje, że dobrze uczynili, uznając, iż potrzebują pośrednika, który stanie między nimi a Bogiem. Dobrze wyrazili również pragnienie, by otrzymywać dalsze wskazówki za pośrednictwem Mojżesza, oraz obietnicę, że będą im posłuszni. To, co zostało dobrze powiedziane, zasługuje na Bożą pochwałę, a także na naszą. Należy uznać dobro, które rzeczywiście się pojawia, nawet jeśli jest jeszcze niepełne.

Bóg wyraża jednak również pragnienie, by ich słowa płynęły ze szczerego serca: „Oby zawsze mieli takie serce” (Księga Powtórzonego Prawa 5:29). Po pierwsze, chodzi o serce, jakie powinni mieć: serce bojące się Boga i zawsze przestrzegające Jego przykazań. Bóg nieba naprawdę pragnie dobra i zbawienia nieszczęsnych grzeszników. Pokazał to na wiele sposobów: daje czas na nawrócenie, przez swoje miłosierdzie wzywa ludzi do nawrócenia i cierpliwie czeka, by okazać łaskę. Posłał swojego Syna, aby nas odkupił, wszystkim oferuje przebaczenie i życie, obiecuje swojego Ducha tym, którzy o Niego proszą, a także oświadczył i przysiągł, że nie cieszy Go zguba grzeszników. Po drugie, chodzi o serce, jakie zdawali się mieć właśnie wtedy. Wielu ludziom dobrze by zrobiło, gdyby zawsze mieli takie serce, jakie czasem okazują, gdy uświadamiają sobie swój grzech, ostrzega ich Opatrzność albo muszą zmierzyć się ze śmiercią. Jak bardzo wydają się wtedy pobożni! Oby zawsze mieli takie serce.

Na koniec Bóg wyznacza Mojżesza na swojego posłańca: ma on otrzymać Prawo z ust Boga i przekazać je ludowi (Księga Powtórzonego Prawa 5:31). W ten sposób sprawa zostaje uzgodniona: odtąd Bóg będzie przemawiał do ludu za pośrednictwem ludzi podobnych do nich samych, czyli Mojżesza i proroków, a później także apostołów i ewangelistów. Jeśli ludzie nie uwierzą tym posłańcom, nie przekona ich nawet to, że Bóg ponownie przemówi do nich z Synaju albo przekaże im szczególne posłanie z nieba czy z piekła.

Na tej podstawie Mojżesz wzywa lud, by przestrzegał wszystkiego, co Bóg nakazał (Księga Powtórzonego Prawa 5:32–33). Bóg okazał im wielką życzliwość, troskliwie dostosował swoje postępowanie do ich słabości i przyjął ich prośbę. Oni sami poprosili, by Mojżesz ich nauczał, i uroczyście obiecali słuchać oraz wypełniać to, co usłyszą. Dlatego Mojżesz zachęca ich teraz, by chodzili wszystkimi drogami Boga, i zapewnia, że przyniesie im to dobro. Jedyną drogą do prawdziwego szczęścia jest świętość. Sprawiedliwym powiedzcie: „Dobrze im będzie”.