2 List Piotra 2:7 – znaczenie i zastosowanie

Kiedy Bóg zsyła zagładę na bezbożnych, zarazem zapewnia ocalenie sprawiedliwym. Choćby spuścił na niegodziwych ogień i siarkę, ochroni sprawiedliwych i ukryje ich w dniu swego gniewu. Widzimy to w tym, jak ocalił Lota.

Lot został tu nazwany człowiekiem sprawiedliwym. Był sprawiedliwy w zasadniczym nastawieniu serca i w ogólnym kształcie swojego życia. Bóg nie nazywa ludzi sprawiedliwymi ani niegodziwymi ze względu na jeden pojedynczy czyn, lecz na podstawie ogólnego biegu ich życia. Lot żył pośród głęboko zepsutego i grzesznego pokolenia, ludzi, którzy odwrócili się od wszystkiego, co dobre. Nie poszedł za tłumem ku złu, lecz żył uczciwie w mieście naznaczonym niesprawiedliwością.

Widzimy też, jak grzechy innych wpływały na tego sprawiedliwego człowieka. Grzesznik może czerpać przyjemność ze swojej niegodziwości, lecz przynosi ona żal i udrękę duszy sprawiedliwego. W złym towarzystwie nie sposób uniknąć ani winy, ani smutku. Jeśli grzechy innych nas nie niepokoją, trudno nam będzie samym zachować czystość.

Tekst mówi również, że ten żal i udręka trwały dzień po dniu. Przyzwyczajenie się do ich niegodziwości nie sprawiło, że wydała mu się normalna, ani nie osłabiło grozy, jaką w nim budziła. To właśnie tego człowieka Bóg uchronił przed niszczycielskim sądem, który zgładził wszystkich wokół niego. Z tego przykładu uczymy się, że Bóg wie, jak ocalić swój lud i ukarać swoich wrogów.

Powinniśmy też pamiętać, że sprawiedliwi muszą liczyć się z pokusami i próbami. Diabeł i jego słudzy będą mocno na nich naciskać, licząc na to, że upadną. Jeśli mamy dotrzeć do nieba, musimy przejść przez wiele trudności. Naszym obowiązkiem jest więc się ich spodziewać i przygotować się na nie. Pan zna tych, którzy do Niego należą. Wyodrębnił pobożnych dla siebie i nawet gdyby w całym mieście była tylko jedna sprawiedliwa osoba, znałby ją. Jeśli jest ich wiele, nie przeoczy żadnej z nich.

Bóg nigdy nie jest bezradny, gdy chodzi o ocalenie Jego ludu. Często nie widzimy żadnego wyjścia, lecz On potrafi znaleźć wiele sposobów. Ocalanie pobożnych jest dziełem samego Boga, podejmowanym z mądrością i mocą. Ratuje ich przed pokusami, chroni przed popadnięciem w grzech i zachowuje, by trudności ich nie zniszczyły. Skoro potrafi wyprowadzić ich z pokusy, mógłby także nie dopuścić, by w nią popadli, gdyby nie uznawał takich prób za konieczne.

Bóg postępuje też zupełnie inaczej z pobożnymi i niegodziwymi. Ratując swój lud od zagłady, wydaje jego wrogów na zgubę, na którą zasługują. Niesprawiedliwi nie mają udziału w zbawieniu, które Bóg przynosi sprawiedliwym. Niegodziwi zostają zachowani na dzień sądu. Dzień sądu rzeczywiście nadejdzie, bo Bóg wyznaczył czas, w którym osądzi świat. Dla niepokutujących grzeszników obecne bezpieczeństwo oznacza jedynie, że zostali zachowani na ten dzień, kiedy objawi się sprawiedliwy sąd Boga.