2 List Piotra 2:3 – znaczenie i zastosowanie

Ludzie często sądzą, że jeśli kara się opóźnia, wkrótce nastąpi ułaskawienie. Gdy sąd nie zapada szybko, zakładają, że nigdy już nie zapadnie. Apostoł mówi jednak, że fałszywi nauczyciele mogą przez pewien czas odnosić sukcesy, ale nie ujdą sądu. Bóg już dawno postanowił, jak z nimi postąpi. Niewierzący, którzy próbują odciągać innych od wiary, już są potępieni, a gniew Boży nad nimi ciąży.

Sprawiedliwy Sędzia wkrótce wymierzy sprawiedliwość. Nadchodzi dzień ich nieszczęścia, a ich zagłada jest bliska. Na potwierdzenie tej prawdy apostoł wskazuje kilka przykładów sprawiedliwego sądu Boga nad grzesznikami. Mają one skłonić nas do namysłu i przestrzec nas.

Przyjrzyjmy się najpierw temu, jak Bóg postąpił z aniołami, którzy zgrzeszyli. Wysoka pozycja nie chroni grzesznika przed karą. Jeśli aniołowie, którzy są o wiele silniejsi i mądrzejsi od nas, łamią Boże prawo, wyrok na nich zostanie wykonany. Bóg ich nie oszczędził. Im wyższa pozycja winnego, tym surowsza może być kara. Aniołowie ci mieli naturę wyższą niż nasza, a jednak zostali ukarani natychmiast, bez zwłoki i bez okazania im miłosierdzia.

Grzech poniża i hańbi także tego, kto go popełnia. Gdy aniołowie niebiańscy okazali nieposłuszeństwo, zostali strąceni ze swojej wysokiej pozycji i pozbawieni chwały oraz czci. Każdy, kto grzeszy przeciwko Bogu, jawnie wyrządza krzywdę samemu sobie. Wszyscy, którzy buntują się przeciwko Bogu nieba, zostaną strąceni do piekła. Nie ma bezpiecznego miejsca pośredniego między szczytami chwały a głębią nieszczęścia.

Grzech jest dziełem ciemności, a ciemność jest jego zapłatą. Mrok nieszczęścia i udręki idzie w ślad za mrokiem grzechu. Ci, którzy nie chcą postępować w świetle Bożego prawa, zostaną odcięci od światła Bożej przychylności i pociechy Jego obecności. Grzech poddaje ludzi karze, a nieszczęście i udręka trzymają ich w jej mocy. Mrok ich położenia więzi ich w cierpieniu, tak że nie mogą się z niego wydostać. Pełnia udręki nadejdzie jednak dopiero w dniu sądu. Grzeszni aniołowie już są w piekle, lecz nadal są tam zachowani na sąd w wielkim dniu.

Zobaczmy teraz, jak Bóg postąpił ze światem przed potopem. Nie oszczędził go. Sama liczba winnych nie zyskuje Bożej przychylności, podobnie jak nie zapewniają jej wysoka pozycja ani wielkość. Jeśli grzech jest powszechny, kara również może objąć wielu. A jednak nawet jeśli sprawiedliwych jest niewielu, zostaną ocaleni. Bóg nie niszczy dobrych razem ze złymi. Nawet w gniewie pamięta o miłosierdziu.

Ci, którzy głoszą sprawiedliwość w czasach powszechnego zepsucia i żyją nienagannie oraz pobożnie, zostaną zachowani w czasie powszechnego zniszczenia. Bóg może też posłużyć się tym, co stworzył dla dobra, jako narzędziem sądu, gdy karze grzeszników. Zniszczył cały świat wodą. Przyczyna tego sądu była jednak jasna: świat był pełen ludzi bezbożnych. Bezbożność pozbawia ludzi Bożej ochrony i naraża ich na zagładę.

Rozważmy także, jak Bóg postąpił z Sodomą i Gomorą. Leżały w krainie podobnej do ogrodu Pana, żyznej i obfitującej w plony, a jednak były pełne grzechu. Bóg może szybko zamienić urodzajną ziemię w pustkowie, a kraj obfitujący w wodę w pył i popiół. Żaden sojusz polityczny ani żaden porządek społeczny nie uchroni grzesznego ludu przed sądem. Sodoma i pobliskie miasta nie były bezpieczniejsze dzięki zorganizowanej władzy, tak jak aniołowie nie byli bezpieczniejsi dzięki swojej wyższej naturze, ani świat przed potopem dzięki ogromnej liczbie mieszkańców.

Bóg może posłużyć się przeciwnymi środkami, by ukarać zatwardziałych grzeszników. Świat przed potopem zniszczył wodą, a Sodomę ogniem. Ten sam Bóg, który chroni swój lud przed szkodliwym działaniem ognia i wody (Księga Izajasza 43:2), może użyć jednego lub drugiego przeciwko swoim wrogom. Nie są więc nigdy naprawdę bezpieczni. Najcięższe sądy spotykają tych, którzy dopuszczają się najgorszych grzechów. Ci, których niegodziwość była najbardziej haniebna, zostali też naznaczeni plagami. Kto ciężko grzeszy wobec Pana, powinien liczyć się z najstraszliwszą karą.

Kary, które spotkały ludzi w dawnych czasach, mają być przestrogą dla następnych pokoleń. Mamy brać z ich przykładu tylko to, że powinniśmy wyciągać wnioski z ich życia i unikać ich drogi. Każdy, kto nadal żyje w grzechu, powinien zastanowić się, co go czeka, jeśli będzie tak postępować. Uczmy się z każdego opisanego w Piśmie Świętym przykładu Bożego sądu, abyśmy nie łudzili się, że unikniemy kary, jeśli nadal będziemy grzeszyć.