2 Księga Machabejska 2 – znaczenie, tematy i zastosowanie

W dokumentach można znaleźć wzmiankę, że prorok Jeremiasz rozkazał, aby ci, którzy byli uprowadzeni do niewoli, wzięli ze sobą ogień. Tak było powiedziane

i tak prorok nakazał tym, których uprowadzono do niewoli. Dał im Prawo, aby nie zapomnieli przykazań Pana i aby ich myśli nie zamąciły się, kiedy będą widzieli złote i srebrne wizerunki bóstw, a wokół nich ozdoby.

Tymi i podobnymi słowami upomniał ich, aby nie pozwolili usunąć Prawa ze swego serca.

W tym piśmie było napisane, jak z Bożego polecenia prorok kazał nieść za sobą namiot i arkę, gdy wyszedł. Kiedy zaś wszedł na górę, na którą Mojżesz wstąpił i z której przyglądał się dziedzictwu Bożemu,

gdy tam przyszedł, Jeremiasz znalazł pomieszczenie w postaci pieczary. Umieścił tam namiot, arkę i ołtarz kadzenia, a wejście zarzucił kamieniami.

Kilku z tych, którzy mu towarzyszyli, wróciło, aby oznaczyć drogę, ale już nie mogli jej odnaleźć.

Kiedy zaś Jeremiasz dowiedział się o tym, robiąc im wyrzuty, powiedział: Miejsce to pozostanie nieznane, aż Bóg ponownie zgromadzi swój lud i okaże mu miłosierdzie.

Wtedy to Pan ponownie pokaże to wszystko i będzie można widzieć chwałę Pańską i obłok, podobnie jak można ją było widzieć za Mojżesza i jak wtedy, gdy Salomon modlił się, aby miejsce zostało uroczyście poświęcone.

Wyjaśniono również, jak on, pełen mądrości, złożył ofiarę przy poświęceniu i zakończeniu budowy świątyni.

Podobnie jak Mojżesz modlił się do Pana, a ogień spadł z nieba i pochłonął to, co złożono w ofierze, tak również Salomon modlił się, a ogień, który spadł, strawił ofiary całopalne.

Mojżesz powiedział: Zostało spalone, aby nikt nie jadł tego, co jest ofiarowane za grzech.

Podobnie również Salomon świętował przez osiem dni.

W pismach i pamiętnikach Nehemiasza opowiedziano nie tylko to, ale również o tym, jak, zakładając bibliotekę, zebrał on księgi o królach i księgi proroków, księgi Dawida i listy królów o ofiarach.

Tak samo również Juda zebrał nam wszystkie księgi, które były rozrzucone wskutek prowadzonej wojny, i mamy je u siebie.

Jeżeli więc ich potrzebujecie, przyślijcie tych, którzy by wam je zanieśli.

Piszemy do was, mając obchodzić Święto Oczyszczenia Świątyni. Dobrze więc uczynicie, świętując w te dni.

Bóg zaś jest tym, który uratował cały swój naród i który dał wszystkim dziedzictwo, królestwo, kapłaństwo i uświęcenie,

zgodnie z tym, co obiecał w Prawie, w tym Bogu pokładamy nadzieję, że niedługo zmiłuje się nad nami i że zgromadzi nas na święte miejsce z całej ziemi, która jest pod niebem. Uwolnił nas bowiem od wielkich nieszczęść i oczyścił miejsce święte.

Opowiadanie o Judzie Machabeuszu i o jego braciach, o oczyszczeniu wielkiej świątyni i o poświęceniu ołtarza,

a ponadto o walkach przeciwko Antiochowi Epifanesowi i przeciw jego synowi Eupatorowi,

o objawieniach pochodzących z nieba, jakie mieli ci, którzy w obronie żydowskiego obyczaju dokonywali tak bohaterskich czynów, że chociaż byli nieliczni, to jednak opanowali cały kraj i zmusili do ucieczki barbarzyńskie wojska,

ponownie odzyskali świątynię słynną na cały świat, uwolnili miasto, nadali moc obowiązującą prawom, które zanikały – ponieważ Pan w całej swej dobroci był dla nich łaskawy –

wszystko to, co Jazon Cyrenejczyk opisał w pięciu księgach, staraliśmy się streścić w jednym dziele.

Mając bowiem na uwadze wielką ilość cyfr i trudność, jaką bogactwo materiału sprawiało tym, którzy chcieliby zagłębić się w historyczne opowiadania,

staraliśmy się dać tym, którzy chcą czytać, przyjemne opowiadanie; tym, którzy chcą zachować wydarzenia w pamięci, ułatwienie, a wszystkim czytelnikom – pomoc.

Dla nas zaś samych, którzy podjęliśmy się trudu skracania, było to niełatwe zadanie: dzieło wymagające ciężkiej pracy i niedosypiania.

Podobnie niełatwo jest temu, kto przygotowuje ucztę i pragnie zaspokoić upodobania innych. My również chętnie podjęliśmy się trudu, aby zasłużyć na wdzięczność u wielu.

Troskę o szczegóły pozostawiamy autorowi, sami zaś staramy się ułożyć streszczenie opowiadania.

Podobnie bowiem jak w nowym domu budowniczy musi zajmować się całą budową, a ten, kto podejmuje się ozdobienia i pomalowania, zajmuje się tylko tym, co dotyczy wystroju, tak samo, jak się wydaje, jest z nami.

Zagłębić się i swobodnie poruszać się w opowiadaniach oraz dokładnie rozeznać się w szczegółach to zadanie tego, który układa historię.

Ułożyć zaś krótkie opowiadanie, a wystrzegać się szczegółowego przedstawienia wydarzeń, to zadanie tego, kto przygotowuje streszczenie.

Teraz więc, po tak długim zatrzymywaniu się nad wstępem, rozpoczynamy opowiadanie. Niemądrze byłoby bowiem zbytnio się rozwodzić przed rozpoczęciem historii, a samą historię przedstawić krótko.