1 List do Tymoteusza 5 – znaczenie, tematy i zastosowanie

Starszego wiekiem nie karć, lecz nakłaniaj prośbą jak ojca, młodszych – jak braci,

starsze kobiety – jak matki; młodsze – jak siostry, z całą czystością!

Otaczaj czcią te wdowy, które są rzeczywiście wdowami.

Jeśli zaś jakaś wdowa ma dzieci albo wnuki, niech się one uczą najpierw troski o własną rodzinę i odpłacania rodzicom wdzięcznością! Jest to bowiem miłe w oczach Bożych.

Ta zaś, która rzeczywiście jest wdową, jako osamotniona złożyła nadzieję w Bogu i trwa w zanoszeniu próśb i modlitw w dzień i w nocy.

Lecz ta, która żyje rozpustnie, za życia umarła.

I to nakazuj, żeby były nienaganne.

A jeśli ktoś nie dba o swoich, a zwłaszcza o domowników, wyparł się wiary i jest gorszy od niewierzącego.

Do spisu należy wpisywać taką wdowę, która ma co najmniej sześćdziesiąt lat, była żoną jednego męża,

ma za sobą świadectwo o takich dobrych czynach: że wychowała dzieci, że była gościnna, że obmyła nogi świętych, że przyszła z pomocą zasmuconym, że pilnie brała udział we wszelkim dobrym dziele.

Młodszych zaś wdów nie dopuszczaj do służby Kościołowi! Odkąd bowiem zwabiła je rozkosz przeciwna Chrystusowi, chcą wychodzić za mąż.

Obciąża je wyrok potępienia, ponieważ złamały pierwsze zobowiązanie.

Zarazem uczą się też bezczynności, krążąc po domach. I nie tylko są bezczynne, lecz także rozgadane, wścibskie, rozprawiające o rzeczach niepotrzebnych.

Chcę zatem, żeby młodsze wychodziły za mąż, rodziły dzieci, były gospodyniami domu, żeby stronie przeciwnej nie dawały okazji do rzucania oszczerstw.

Już bowiem niektóre zeszły z prawej drogi, idąc za szatanem.

Jeśli któraś wierząca ma u siebie wdowy, niech im przychodzi z pomocą, a niech nie obciąża Kościoła, by mógł przyjść z pomocą tym, które rzeczywiście są wdowami.

Prezbiterzy, którzy dobrze przewodniczą, niech będą uważani za godnych podwójnej czci, najbardziej ci, którzy trudzą się głoszeniem słowa i nauczaniem.

Mówi bowiem Pismo: Nie zawiążesz pyska wołowi, który młóci, oraz: Godny jest robotnik swojej zapłaty.

Przeciwko prezbiterowi nie przyjmuj oskarżenia, chyba że na podstawie dwóch albo trzech świadków.

Trwających w grzechu upominaj w obecności wszystkich, żeby także pozostali przejmowali się lękiem.

Zaklinam cię wobec Boga i Chrystusa Jezusa, i wybranych aniołów, abyś tego przestrzegał bez uprzedzeń, nie kierując się w niczym stronniczością.

Na nikogo nie wkładaj pospiesznie rąk ani nie bierz udziału w cudzych grzechach?

Siebie samego zachowaj czystym! Samej wody już nie pij, używaj natomiast po trochu wina ze względu na żołądek i twoje częste słabości!

Grzechy niektórych ludzi są znane wszystkim, wyprzedzając wydanie wyroku, za niektórymi zaś idą w ślad.

Podobnie też znane są dobre czyny; a i te, które inaczej się przedstawiają, nie mogą pozostać w ukryciu.