1 Księga Kronik 19:1 – znaczenie i zastosowanie

Możemy tu najpierw zauważyć, że ludzie prawi powinni żyć w zgodzie ze swoimi sąsiadami i okazywać im wdzięczność. Dawid chciał uszanować Chanuna, ponieważ ten mieszkał w jego sąsiedztwie. Wiara uczy nas uprzejmości i życzliwości wobec wszystkich, szacunku dla każdego człowieka oraz gotowości do wyświadczania dobra tym, którzy są wokół nas. Różnice religijne nie powinny w tym przeszkadzać. Dawid pamiętał też o życzliwości, którą okazał mu kiedyś ojciec Chanuna. Kto otrzymał dobro, powinien odwdzięczyć się za nie, gdy ma taką możliwość i środki; jeśli dobro wyświadczyli rodzice, należy okazać je ich dzieciom, gdy rodziców już zabraknie.

Po drugie, jak mówi dawne przysłowie, niegodziwość pochodzi od niegodziwych (Pierwsza Księga Samuela 24:13). Człowiek podły mówi rzeczy podłe, a źli ludzie obmyślają niegodziwe plany, by kłamstwami zgubić uczciwych (Księga Izajasza 32:6, 32:7). Ludzie małostkowi i podli często są podejrzliwi i bezpodstawnie przypisują innym złe zamiary. Sługa Chanuna podsunął mu myśl, że posłańcy Dawida przybyli jako szpiedzy, jak gdyby tak potężny król jak Dawid musiał uciekać się do tak haniebnego podstępu. Gdyby Dawid chciał zaatakować Ammonitów, mógłby zrobić to otwarcie i nie potrzebowałby oszustwa; równie niedorzeczne było przypuszczenie, że człowiek o takim charakterze jak Dawid dopuściłby się tak podłego czynu. Chanun jednak posłuchał tej rady i potraktował posłańców Dawida z wielkim okrucieństwem, wbrew prawu narodów.

Po trzecie, zwierzchnicy powinni chronić swoich sług i z wielką troską otaczać ich opieką, gdy podczas służby poniosą stratę lub doznają krzywdy. Tak właśnie postąpił Dawid wobec swoich posłańców (Pierwsza Księga Kronik 19:5). Chrystus tak zatroszczy się o tych, którzy Mu służą, a wszyscy zwierzchnicy powinni podobnie zapewniać swoim sługom to, co sprawiedliwe i słuszne.